Kungfuleraar

Twaalf jaar lang zat ze bij de Kungfusekte, zoals het in de volksmond genoemd wordt, vertelt Linda. “Het was een vriendengroep, een levensfilosofie die uitging van de vechtsport Kungfu.” In het begin was het heel fijn, maar hoe langer ze er in zat hoe meer er een nieuwe realiteit ontstond. “Eerst denk je: wat raar, maar steeds meer word je ervan overtuigd dat die leugen de waarheid is.”

Linda zag steeds minder vrienden, werd steeds meer afgeschermd van haar familie en ook gebeurden er steeds meer nare dingen. “Eerst is het verbaal geweld, hij schold dat ik niks waard was en dat ging verder. En dan word je bedreigd, hij werd vijandiger, ging slaan en hij betichtte me van leugens.”

Maar het bleef niet bij fysiek geweld. “Hij manipuleerde me ook in een verhaal alsof ik een onzedig meisje was dat niet van mannen kon afblijven. Om te genezen moest ik sex met hem hebben en doen alsof we een geheime relatie hadden.” Het lastige was dat René haar maanden lang tot het zwarte schaap kon bombarderen, maar kon hij haar ook het gevoel geven dat ze fantastisch was. “Daardoor kon je niet weg. Want buiten de groep was niks en in de groep was hij degene die je maakte, maar ook kon breken.”

Ze wilde weg en hij dreigde haar te vermoorden als ze ooit zou praten over de groep. “Ik dacht: als je dat wilt doen, dan doe je dat maar.” Toen ze eenmaal weg was, vielen de schellen van haar ogen. Ze sprak met andere ex-leden en die lieten haar inzien wat er aan de hand was. “Al mijn vermoedens, dat kleine gevoel dat er iets niet pluis was, klopte blijkbaar. Dat was zo’n heftige periode.”

Aangifte

Na haar lidmaatschap moest ze zichzelf weer terugvinden. Ook moest ze weer contact leggen met haar familie die haar gelukkig met open armen ontving. Het eerste jaar na de sekte was ze heel bang iets verkeerds te doen. “Ik had het gevoel dat mijn hersenen het niet meer deden. Inmiddels ben ik hersteld.” Maar dat ging niet vanzelf. Met verschillende therapieën kreeg ze zichzelf weer op de rit.

Ruim anderhalf jaar nadat ze uit de groep stapte, deed ze samen met haar huidige vriend Joris, ook slachtoffer, en twee andere vrouwen aangifte. Met succes, want René werd veroordeeld voor ernstige geweldpleging en verboden wapenbezit. Daar waren ze heel blij mee, want verwacht hadden ze dit niet. Het zag er eerder naar uit dat de zaak op de plank zou eindigen. Maar ze gaven niet op en uiteindelijk was er een advocaat die ervoor ging.

Helaas is niet alles meegenomen in deze rechtszaak. “De zedenfeiten zijn niet meegenomen en ook is er geen onderzoek naar gedaan.” Linda is ervan overtuigd dat er sprake van dwang was. “Maar justitie wilde gewoon niet luisteren.” Als slachtoffer voelt ze zich daarom niet gehoord en ze vindt dat ‘de grootste misser in hun zaak’. Daarom twijfelt ze erover om toch nog een zaak op te starten ‘om het zedenmisbruik op de kaart te zetten’.

Eerherstel

Als het kon zou ze het boek dichtklappen. “Maar het blijft altijd onderdeel van mijn leven.” Dat er nu een veroordeling is, ziet ze wel als een stuk eerherstel. “Het is erkenning dat er iets mis was.” De confrontatie met hem in de rechtbank deed haar niet zoveel meer. “Hij was daar, maar ik dacht er is niet zoveel meer van hem over. Hij was een charismatische man toen ik hem ontmoette. Sterk en in zijn kracht, maar dat is niet meer. Hij kan me niet meer raken.”

Inmiddels gaat het goed met Linda. Ze woont samen met Joris, ze werkt als fysiotherapeut en ze is met een opleiding begonnen. “Het gaat gewoon heel goed met mij. Ik ben gelukkig en ik kan nu doen wat ik wil doen. Ik ben gewoon heel blij met mijn vrijheid.”

In de podcast ‘Een soort God’ onderzoeken twee journalisten hoe het kan dat slimme mensen in een sekte belanden. Ook het verhaal van Linda komt aan bod.

Linda zat in de sekte van haar kungfuleraar: 'Hij werd steeds hardhandiger'Lees ook