Feminisme en emancipatie vind ik net zo belangrijk als dat ik het complex vind. Het is ontzettend belangrijk dat wij vrouwen onafhankelijk kunnen zijn, onze eigen grenzen moeten kunnen bepalen en dat gelijke behandeling- en rechten prioriteiten zijn. Aan de andere kant vraag ik me af of we het mannen niet té moeilijk maken door al die individuele grenzen en regels.
Zo ook wanneer ze alleen gelden wanneer het ons financieel handig uitkomt.
Iedereen die First Dates kijkt weet het: zodra de rekening komt en je hebt een pik dan ben je de lul.
Je kunt de klok erop gelijk zetten dat de vrouwelijke kandidaten in dat programma hopen of er vanuit gaan dat de man betaalt. Voor de vorm zeggen die meiden vaak nog snel ook ‘heus te willen splitten’ (willen ze helemaal niet).
Los van de mannen die graag wíllen betalen, hebben volgens mij slechts enkele mannen de ballen om volledig overtuigd akkoord te gaan met een gedeelde rekening. De rest is bang om op nationale televisie over te komen als een alles behalve galante vrek.
Hoewel vrouwen steeds meer emanciperen en we weten dat het economisch verstandig is om onszelf te kunnen onderhouden, wordt er -na rondvraag in mijn sociale omgeving- stiekem nog maar al te vaak verwacht dat de man de eerste date betaalt. Of ze tegenover een feminist zitten of niet.
Daar snap ik dus heel weinig van. Zelf vind ik het een noodzaak om financieel onafhankelijk te zijn. Als iemand erop staat dan mag er heus voor me betaald worden, maar ik ga daar niet automatisch vanuit. Ik zie het ook niet als een afwijzing als een man niet aanbiedt om de rekening te pakken. Als ik een gelijke behandeling van iemand eis, mag diegene er ook van uitgaan dat die gelijkheid niet stopt wanneer de portemonnee moet worden getrokken.
Kort geleden sprak ik een man die zich oprecht afvroeg of hij nog mag aanbieden om te betalen voor een vrouw. Hij wist namelijk echt niet meer wat nu wel en niet meer kan. Hij wil een vrouw niet beledigen en was bang om verkeerd te handelen. Cancelling ligt tegenwoordig al snel op de loer.
Toegegeven, als het op financiële gelijkheid aankomt ten opzichte van de traditionele rollen weet ik soms ook even niet meer wat we anno 2022 nog accepteren. Vanuit mijn perspectief heb ik hem verteld dat je zeker nog mag opperen om de bon te pakken, maar dat het belangrijk is dat een vrouw de keuze moet hebben om daar op in te gaan. Vooral, dat het erom gaat dat de ouderwetse vanzelfsprekendheid van traditionele rollen achterhaald is. Ons enige recht is tenslotte ook niet meer enkel het aanrecht.
Maar, je eigen boontjes kunnen doppen is geen kwestie van ‘wel de lusten niet de lasten’ en selectieve onafhankelijkheid zorgt alleen voor verwarring.
Vrouwen, laten we ons mannetje staan. Financiële gelijkheid is een fulltime commitment die we zelf voor onze rekening moeten nemen. Alleen, daar moeten we dan wel zin in hebben.
Ginny Ranu: 'Ik hoop dat mensen iets vaker hun waffel opentrekken'
