Over Helweek

Wat het precies inhoudt? Komt-ie:
* Elke ochtend om 5 uur opstaan
* Elke dag een uur sporten
* Gezond eten
* Geen afleiding (zet die televisie maar uit, en stop met doomscrollen)
* Het afvinken van je doelenlijst door een avond door te halen (oef)

Uiteindelijk is het een soort van reset. Een mind switch waarin je gaat zien dat je meer kunt dan je denkt én waarbij focus en discipline key zijn. Dus juist: ik dacht challenge accepted. Dit wordt mijn januari-uitdaging.

Dag een: gewoontes in kaart brengen

Helweek is begonnen. Ik sta al 1-0 achter, omdat ik vanochtend om vijf uur écht niet mijn bed uit wil komen. Het is koud, mijn tweejarige ligt naast me en ik wil haar écht nog niet zo vroeg wakker maken. Dus ik blijf liggen tot zes uur. Ik sta op en begin aan mijn lijst. Om te achterhalen wie je bent en waar ruimte is om te groeien, moet ik op de eerste dag m’n gewoontes en dingen die ik graag wil veranderen in kaart brengen. Daarnaast stel ik ook al een lijstje op met taken die al een tijdje op mij wachten. Het is namelijk niet de eerste keer dat ik Helweek doe, en ik weet nog dat dit een opdracht is voor de nacht die je gaat doorhalen.

Op de takenlijst staat onder andere: een knoop aannaaien van een vest, een gat in een broek dichtmaken, het fotoalbum van mijn dochter eind-e-lijk afmaken en een lijstje met werkdingen die ik telkens voor me uitschuif. Mijn lijst, inclusief doelenlijst, is af en ik ga douchen. Dan zijn we een uur verder en begint de spits: twee kleine kinderen gevoed krijgen en naar school. Op werk vragen mijn LINDA.-collega’s of ik al begonnen ben. ‘Ja’, stamel ik, met direct de staart tussen mijn benen, want ik heb eigenlijk al gefaald door een uur later op te staan. In de avond pak ik voor het eerst in mijn leven een lesje yoga, zodat ik ’s avonds zen kan slapen. Op naar dag twee.

Ik vink af: vroeg(er) opstaan, een to-dolijst waar je u tegen zegt, gezond eten, een uur sporten.

Dag twee: focus

Ook vandaag sta ik om zes uur op in plaats van de gewenste vijf uur; met twee kleine kinderen lukt het me gewoon niet. Dat is óók uit angst dat ik er wel een wakker maak en ik dan helemaal nergens aan toe kom. Bovendien, een klein kind met te weinig slaap is soms nog wel harder werken. Ik besluit gewoon iedere dag die zes uur aan te houden. Daarmee heb ik sowieso al een uur winst. Een uur voor mezelf. Een uur om mijn to-dolijst  te maken, zodat ik focus heb.

Direct na werk ga ik een rondje hardlopen om mijn hoofd leeg te maken, terwijl mijn vriend de kinderen haalt en start met het avondeten. Wanneer de avondspits (lees: bad, tandenpoetsen, boekjes lezen) voorbij is, start ik aan mijn boek. Dat is voor mij overigens niet een heel groot doel, omdat ik sowieso elke maand voor mijn boekenclub een boek lees. Nieuw is wel om een moment rust en focus te pakken voordat ik mijn bed in duik.

Ik vink af: vroeg(er) opstaan, een werk to-dolijst zo goed als af, gezond eten, sporten én me-time in de vorm van een boek.

Dag 3: tijdsmanagement

We starten de dag net als de vorige dagen: 6 uur. Omdat ik thuis werk is de ochtendspits thuis minder heftig – al moet er nog steeds een kind naar de basisschool. Ik trek mijn hardloopkleren aan en ren een rondje door het dichtstbijzijnde park. Há, dat voelt goed. Sowieso sport ik liever in de ochtend dan in de avond.

Dus als het gaat over het ideale rooster voor jezelf samenstellen, een taak die mij vandaag te wachten staat volgens Helweek, is het wel dat ik dat meer voor mezelf moet inbouwen. Nadat ik mijn zoon naar school heb gebracht, begin ik weer met mijn to-dolijst voor werk. Ik werk vandaag in geconcentreerde blokken van tijd aan specifieke taken. Inclusief korte pauzes, zodat ik mijn energie op peil houd. Realiteit: sommige korte pauzes sla ik toch over om gewoon door te kunnen gaan.

Mijn doelenlijst

Na mijn werk staat een nieuwe to-dolijst op me te wachten: de grote jaar-, maand en weekplanning. Angstaanjagend om hierover na te denken. Op werkniveau lukt me dat beter, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik niet eens kan bedenken wat ik volgende week wil eten, laat staan doelen voor mezelf stellen. Maar goed, er is verder geen afleiding, dus komt er wat op papier. Denk aan:

• Ik wil elke maand een boek lezen (dit doe ik al, maar ik vind tóch dat-ie erop mag).
• Ik ga elke maand een nieuwe sport proberen, van reformer pilates en dansles tot spinning en yoga.
• Toch maar die marathon dit jaar rennen die ik vorig jaar op mijn lijst had gezet (saillant detail: ik heb mijn 4-jarige kind net wel direct ingeschreven voor een kidsrun, maar durf zelf niet)

Ik vink af: vroeg(er) opstaan, sporten, gezond eten en een soort van globale doelenplanning voor 2026. Hello new me.

Banenzwemmen voor werktijd, hoe lekker is dat nou écht? Redacteur Ellen testte het: ‘Ik had ruzie met een zeventigplusser’Lees ook

Dag 4: buiten je comfortzone

Of ik inmiddels een ochtendmens ben? Nee. Maar ik ben wel sneller uit bed dan op dag één. Vandaag is de dag dat je bewust iets moet doen wat je normaal uitstelt of spannend vindt. Buiten je comfortzone dus. Het is niet zo dat ik nu denk: laat ik eens een ijsbad nemen of gaan bungeejumpen.

Wel stel ik al weken een telefoongesprek uit, dus tijd om dat direct te tackelen. Na het gesprek kan ik alleen maar denken: waarom heb ik dat niet eerder gedaan? Door het juist uit te stellen maakte ik het groter dan het uiteindelijk was. Vandaag lukt het mij praktisch (met die twee kleine kids) niet om te sporten en ’s avonds wil ik toch echt graag de programma’s die ik normaal volg kijken, maar weet ik mezelf te bedwingen en stort ik me weer op mijn boek.

Ik vink af: vroeg(er) opstaan, gezond eten, dingen niet meer uitstellen.

Dag 5: doorhalen (oef, daar is-ie)

Vrijdag. De dag waar iedereen het over heeft. Moet ik wel dag zeggen, want het is eerder de nacht. Helweek bevat dus een avond/nacht waarin je doorhaalt om je doelenlijst af te werken. Eerlijk, ik zie er de hele dag tegenop, alsof je weet dat je naar de tandarts moet, maar dan erger. Slaap is sinds ik twee kleine kids heb heilig voor me. Om elf uur denk ik: fuck it, ik sla ‘m over. Ik duik mijn bed in om vervolgens om half een  ’s nachts wakker te worden en niet meer te kunnen slapen. Dus ik sleep mezelf uit bed, ga de woonkamer in en pak de doelenlijst erbij.

Ik dicht gaten en naai knopen aan vesten en jassen die al maanden ontbreken, selecteer foto’s en zet dat langverwachte album voor mijn dochter in elkaar. Ik heb de smaak te pakken en met een beetje hulp van ChatGPT knal ik een hele planning in elkaar voor mijn nieuwe huis met alle to-do’s die ik te zijner tijd moet oppakken.  Dat ene klusje dat vijf minuten kost, maar toch altijd bleef hangen: vink! En ergens rond 03:00 uur gebeurt er iets raars: al voel ik me nu echt moe worden, ik ben ook hyper gefocust. Geen afleiding, geen smoesjes. Alleen ik en mijn lijst. Om half 5 trek ik het niet meer en duik ik weer mijn bed in. Stiekem denk ik bij mezelf: waarom doe ik dit niet vaker? Het geeft rust in je hoofd – even al je to do’s afvinken.

Ik vink af: vroeg – jawel ik vind 6 uur inmiddels vroeg – opstaan, gezond eten, krachttraining met vriendinnen én een waslijst aan taken die af zijn.

Dag 6: innerlijke dialoog

Zaterdag begin ik leeg aan de dag. Twee kinderen hebben betekent vroeg op en met weinig slaap heb ik er écht geen zin in. Maar ik ging deze challenge nu eenmaal aan en regels zijn regels. Opstaan, gezond ontbijten met het hele gezin en in plaats van sporten, maak ik een lange wandeling met de hond.

Vandaag draait alles om je innerlijke dialoog. Wat zeg je tegen jezelf? Ben je streng, begripvol, motiverend of vooral kritisch? Zo’n oefening waar ik niet echt voor gemaakt ben. Maar ik kreeg laatst van iemand de vraag of ik elke week een klein succesmomentje voor mezelf wilde noteren. Zelfs kleine overwinningen. Dus besluit het op deze manier te doen.

Ik vink af: opstaan (gewoon met iedereen om zeven uur – iets met mild voor jezelf zijn), gezond eten, wandelen en trots zijn op mezelf.

Een week zonder social media? Redacteur Bloem deed het: 'Op dag 1 greep ik automatisch 18 keer naar Instagram'Lees ook

Dag 7: reflectie

Het is zondag: I made it. De laatste dag. Ik sta op, deze keer wel weer om zes uur. Ik lees wat in mijn boek, we ontbijten en ik ga sporten. Einde dag schrijf ik dit artikel met reflectie. Wat heeft deze challenge mij gebracht? Helweek is geen magische oplossing, maar wel een reset.

Ik zou het niemand aanraden met twee kleine kinderen en al helemaal niet in de winter. Opstaan terwijl het licht is, is – naar mijn mening – zoveel fijner. En als je nog geen kinderen hebt, ben je ook wat flexibeler met sporten. Mijn vriend heeft hard zijn best gedaan om mij te ondersteunen in deze challenge, maar het is niet iets wat in mijn dagelijkse leven past.

Wel neem ik mee dat ik minder vaak in ’s avonds de televisie aanzet om te doomscrollen. En dat zo’n takenlijst eigenlijk best handig is op dagelijks niveau: want niets is lekkerder dan afvinken. En al helemaal om alle ik-zit-ertegenaan-te-hikken-to-do’s elk kwartaal te verzamelen, er een moment voor te nemen en het gewoon te doen, weliswaar minus die nacht doorhalen. Het geeft rust in je hoofd en dat is toch een partijtje lekker als je ’s avonds naar bed wil.

Voor mij is het geen lifestyle, maar het heeft me wel fijne inzichten gegeven waarmee ik mijn leven zowel persoonlijk als op werkgebied beter structuur kan geven. Dus ik zeg vooral: wil je een lekkere reset, prik een week in de zomer en let’s go! 

Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Gezond (of) gelul: deze maand lees je in LINDA. alles over de (on)zin van gezondheidshypesLees ook