Kinderen grootbrengen is één ding. Ze loslaten? Een heel ander verhaal. Jurgen (51) – filmmaker, vader en onze nieuwe columnist – neemt je mee in het avontuur van het uitvliegen. Met humor, verwondering en een tikje weemoed.
Booking.com vuurt berichten op me af. Of ik nog droom van Nusa Penida? Mijn dromen zijn heel divers en soms superraar, maar over Nusa Penida droomde ik nog nooit. Ik ken het niet eens. Booking probeert me over te halen: een snelle beslisser betaalt negen euro per nacht.
De volgende verleiding plopt op het scherm: ‘Juan wil met jullie spelen!’ Nu is Playtomic de afzender. Mijn vrouw en ik vieren vakantie in Sevilla. Ons gedroomde tripje. Tuurlijk, we kozen voor deze stad vanwege de voorjaarszon. En ja, we vielen voor de charmes van het appartementje in Triana, de hipste buurt. Maar Sevilla is vooral the place to be voor koppels die willen spelen. Met andere mannen, vrouwen, of mannen én vrouwen.
'Regelmatig werpen ze me thuis voor de voeten dat ik ADHD heb, zelf ontken ik'
Nusa Penida blijkt een eilandje bij Bali, zo lees ik in de mail van Booking. Mijn zoon boekt zijn nieuwe trip via mijn account. Nieuwsgierig speur ik verder. Ubud, Uluwatu, Gili Trawangan. Paradijselijke eilanden, prachtige verblijven en prijzen om van te watertanden. Op die leeftijd ging ik met de bus naar Salou.
Een blik op het profiel van Juan leert dat hij net zo oud is als onze zoon. “Hij heet niet alleen Juan, hij is een Juan!”, roep ik richting mijn vrouw. Zij is direct enthousiast. “Don Juan, leuk”, lacht ze. Nu die vierde nog. We deden het in het begin soms met z’n tweeën. Een enkele keer kwam er een derde bij, maar nu spelen we altijd met vier. It takes four to tango!
Zoon belt. Zijn reis is voor driekwart rond. Ik kan mails van Booking verwachten, vertelt hij, maar ik hoef daar niks mee te doen. Regelen doet hij zelf. Bizar wel. Het voelt soms als gisteren dat hij als peuter op zijn pamperbillen door de kamer schoof. Slabbers volkwijlde als er een pot gepureerde groente voor zijn neus werd gezet. ’s Middags sliep de dreumes prinsheerlijk op zijn rug, armpjes langs zijn hoofd en knuistjes gebald.
'Je kunt een meisje wel uit ’t Gooi halen, maar ’t Gooi niet uit het meisje'
Weer een melding in de app: er heeft zich nóg een Juan aangemeld. Hoe bestaat het? Het klinkt als een flauwe grap en het duurt even voor mijn vrouw me serieus neemt. Wij hebben vanavond een date met Juan én Juan! Op zijn profiel zie ik een grappige snor en een imposante tattoo.
Kleine kinderen, kleine zorgen. Grote kinderen, grote zorgen. Het klopt, weet ik uit ervaring. Zoon vliegt in juni naar Indonesië met Qatar Airways. Inclusief tussenstop in het Midden-Oosten. Het vliegticket kocht hij eind januari. Voor alle ellende daar losbarstte. “Gelukkig duurt het nog even voor ik ga”, spreekt hij ons moed in. Verstaan kan ik hem amper. Hij blendert een joekel van een eiwitshake. Een groenteprutje 2.0 voor fitnessende 20-ers. Een halve bak kwark, een hele banaan, aardbeien, ananas en nog veel meer eetbaars uit onze koelkast verdwijnen in de vermaler. Kleine kinderen, kleine hapjes, grote kinderen? Precies.
Omgekleed en excited razen we per Über door Sevilla. Na een half uur arriveren we op een verlaten industrieterrein. Daar staan we: in het schemerdonker, tussen rondslingerend vuil voor een gammel hek. Dat op slot zit. Ik had me deze club anders voorgesteld. Palmbomen, een luxe lounge, prachtige kleedkamers, maar niets daarvan. Ook geen spoor van Juan en Juan trouwens. De Uber sprint vol gas van ons weg en ik rammel tevergeefs aan de poort.
'De G-spot is ingeruild voor een nieuwe en lastiger te vinden plek, ergens meters onder de grond'
Na wat geklooi ontdekken we iets verderop een donker gangetje. Aan het einde brandt licht en via een zijdeurtje betreden we de club. We made it! Pfff. Vijftien Spaanse minuten later dan afgesproken voegen ‘Juan y Juan‘ zich bij ons en kan het feest beginnen. Vanaf dan gaat het muy rapido. We rennen, slaan, lobben, lachen, spelen, communiceren met handen en voeten en mixen gebrekkig Engels met een poco Spaans. Halverwege wisselen we van partner – mijn vrouw kiest snel de knapste Juan – en zo vliegt anderhalf uur voorbij.
Padel overstijgt taalbarrières. Juan en Juan waren geweldig. En wij ook, vinden we zelf. Mijn telefoon trilt. Playtomic checkt of we lekker gespeeld hebben en ja hoor, ook Booking roert zich. Ik kan Genius korting krijgen op een kamer in Ubud. Kamerprijs: 5 euro en 13 cent. Ik zoek straks wel uit of daar padelbanen zijn.
De hele maand maart lees je op LINDA.nl/PAULINE alles wat gasthoofdredacteur Pauline Wingelaar belangrijk vindt.
'Ze schiet in de lach: 'Deze zijn nét iets te gewaagd voor Enschede, kijk zelf maar''
