Met zweetsnor in supermarkt

In werkelijkheid ren ik om 14:59 uur de deur uit, spring ik op mijn bakfiets en fiets ik keihard naar het schoolplein in de hoop dat ik nog nét op tijd ben voordat ze naar buiten komen. Uiteindelijk fietsen de boys zelf met hun vriendjes naar huis, omdat ze geen zin hebben om nog met mij door de supermarkt te slenteren. Ik kan ze zelfs niet overhalen om mee te gaan met de belofte dat ze zelf dan ook iets lekkers morgen meenemen.

Met een zweetsnor sta ik in de supermarkt. Nog helemaal opgefokt, omdat ik mijn werk helaas nét niet af heb gekregen. En ik ben Koos Inspiratieloos wat betreft het avondeten. En wat hebben we ook alweer allemaal nodig voor het ontbijt en de lunch van de volgende dag? Als ik thuiskom met veel te veel boodschappen, zijn de boys inmiddels buiten aan het hockeyen in de tuin. Ik zet snel een kan limo neer met wat lekkers.

ADHD-brein

En dan komt het ADHD-brein weer in mij naar boven. Ik doe alles tegelijk en maak niets af. Ik pak de tassen van de kids uit, gooi er een was in en neem een zakelijk telefoontje op. Ik klap mijn laptop open omdat ik nog aan het mailen was, doe de open haard aan omdat het buiten koud is en zo gezellig staat. Dan start ik met koken. Och, wat ligt er overal veel zand in huis, dus stofzuig ik alles met de Franse slag (lang leve de draadloze stofzuigers).

Potverdikkie, ik zie dat de boys nog huiswerk moeten maken en moeten leren. Hoe was hun schooldag eigenlijk? Ik doe duizend dingen tegelijk, maar maak uiteindelijk niets af. Harmen komt thuis en ik zie in zijn ogen dat hij denkt: wat een rommel is het hier, ik hoopte anders thuis te komen van een drukke kantoordag vol afspraken.

Keihard werken

Wat ooit begon als hobby (een beetje ‘flu-flu-en’ op Instagram), is inmiddels een serieus bedrijf geworden. Samen met mijn rechterhand Manon werk ik keihard aan het ‘merk’ Pauline. Samen met mijn vriendin Bo Wilkes maak ik bij Tonny Media een podcast (Bo en Pauline: Genoeg over Ons).

Ik zit momenteel midden in de opnames voor de realityserie Echte Gooische Moeders (Videoland), ben ambassadeur voor NIVEA én voor de WKZ Foundation en last but not least ontwerp ik eigen collecties met Kruidvat. Ongetwijfeld vergeet ik nog iets, want dat is ook een bijwerking van een druk hoofd.

Zonder schuldgevoel

En toch … probeer ik zoveel mogelijk tijdens schooluren te werken. Want ik wíl er zijn als ze thuiskomen. Lukt dat niet, dan is daar mijn moeder: omi Yvonne. Zij kookt als het nodig is, doet een wasje (lees: drie) en zit wél met dat dampende kopje thee en een koekje klaar. Ze kent alle sportclubs, alle vriendjes, alle ouders. Ze zit misschien zelfs in meer groepsapps dan ik. Dankzij haar kan ik werken zonder een continu schuldgevoel. En belangrijker: mijn jongens hebben een oma die goud waard is.

Moederschap is niet alleen maar lief en leuk. Je bent ook politieagent. Scheidsrechter. Onderhandelaar. Mijn zoons hebben onderling een permanente competitie: wie is sneller, beter, sterker, grappiger? Sinds mijn oudste tien is en hij een smartphone heeft (weliswaar uit het jaar kruik, maar het is een echte iPhone), is er een nieuwe dimensie bijgekomen: WhatsApp. Met meiden. Met groepjes. Met drama.

We hebben twee geweldige jongens en ik denk dat onze opvoeding tot nu toe best goed gelukt is. Echt waar. Maar wat kunnen ze tegelijkertijd ook slecht luisteren en wat kunnen ze een brutale mond hebben. Ja, soms ook een tikje verwend … En nu hoor ik jullie denken: wat waren ook alweer ooit je eigen woorden, Pauline? Liever verwend dan verwaarloosd, toch? Harmen en ik kijken elkaar regelmatig aan en zeggen dan: ‘Ze hebben geen idee hoe goed ze het hebben.’ Al is dat waarschijnlijk precies wat elke generatie ouders ooit heeft gezegd.

Complex en vermoeiend

Het moederschap is het mooiste in mijn leven. Maar ook het meest complexe, vermoeiendste en uitdagendste wat ik ooit heb gedaan. Zeker als je daarnaast werkt, ambities hebt en ook nog een sociaal leven probeert te onderhouden.

Deze maand neem ik jullie mee in mijn wereld. Over pre-pubers en telefoondrama’s. Over kinderwensen die veranderen. Over pijn die je niet altijd ziet. Over ADHD bij volwassenen en je eigen gebruiksaanwijzing opnieuw leren lezen. Over werken, falen, lachen, huilen en … alles daartussen. Eerlijk. Met zelfspot. En: altijd met een Pauline-sausje.

Welkom bij PAULINE.

De hele maand maart lees je op LINDA.nl/PAULINE alles wat ik belangrijk vind.

Pauline Wingelaar is de hele maand maart gasthoofdredacteur van LINDA.nlLees ook