Op een dag zat er een ander slot op de deur. Nu heeft Wendy haar puberzoons al drie jaar niet gezien.

“Ik liep de supermarkt uit en daar stond hij: Rick, mijn jongste van veertien. Mijn hart sloeg over, want ik had hem al ruim drie jaar niet gesproken. Hij was gegroeid. ‘Optiefen’, beet hij me toe, met een zwaardere stem dan ik me herinnerde. Ik schoot direct weer in de moederrol. ‘Nou zeg, wat een grote mond. Ik ga helemaal nergens naartoe, Rick.’