Als Evelien 21 jaar oud is, krijgt ze plotseling een herseninfarct. Pas uren later wordt ze gevonden, waardoor de rechterkant van haar lichaam verlamd raakt en ze afasie heeft. Inmiddels is ze 31 en moeder van 2 zoons.
“Ik vind het belangrijk om aandacht te vragen voor de gevolgen van een herseninfarct op zo’n jonge leeftijd”, vertelt Evelien in gesprek met LINDA.mini.
Het is deze maand precies tien jaar geleden dat Evelien (31) uit het niets een herseninfarct kreeg. “Mijn toenmalige vriend was aan het werk, waardoor ik ruim vier uur alleen op de grond in de gang heb gelegen.” In het ziekenhuis krijgt ze te horen dat ze ‘vette pech’ heeft gehad. “De hele rechterkant van mijn lichaam is nog steeds verlamd en ik heb afasie. Daardoor heb ik moeite met praten.”
Zonder brace kan ze niet lopen en ook lezen en schrijven lukt niet meer, maar ze heeft een lange weg afgelegd. “Tien jaar geleden kon ik helemaal niet praten en zat ik in een rolstoel. Met kleine stapjes ben ik gekomen tot waar ik nu ben. Het moeilijkst vind ik het niet kunnen lezen en schrijven. Dat heb je bij zoveel dingen nodig, waardoor ik er vaak mee geconfronteerd word.”
Voor het herseninfarct ziet het leven van Evelien er heel anders uit. Ze werkt net in de horeca en droomt ervan om uiteindelijk een bed & breakfast te starten in Italië. Haar focus ligt op veel werken en een kinderwens voelt ver weg. “Door het infarct ben ik volledig afgekeurd en heb ik nooit meer kunnen werken. Veel mensen om mij heen hadden een ander leven: een baan en huisje, boompje, beestje. Ik vond het in het begin heel moeilijk om dat standaardplaatje los te laten. Door het infarct is mijn kinderwens zeker gegroeid.”
Inmiddels is ze moeder van twee zoons: Finn van drie jaar oud en de pasgeboren Raf. Het moederschap brengt door haar verlamming ook uitdagingen met zich mee. Zo kan ze niets met haar rechterhand. “Verschonen lukt wel, maar ik ben drie keer zo lang bezig, omdat ik alles met één hand moet doen. Ik kan Raf bijvoorbeeld niet optillen van de grond en hem naar boven dragen lukt ook niet. Hem een boek voorlezen kan ik ook niet. Ergens vind ik het verdrietig dat ik die dingen niet kan doen, maar het is niet anders.”
Tekst gaat verder onder de post.
Dit bericht op Instagram bekijken
Haar oudste zoon bereikt de leeftijd waarop hij steeds nieuwsgieriger wordt. “Hij vraagt bijvoorbeeld naar de verlamming en hoe dat kan. Ook wil hij graag de brace zien en begrijpen hoe dat werkt. Hij zegt dan weleens: ‘Mama doet het niet’, omdat ik niet goed kan lopen en traplopen heel moeilijk is voor mij. Het is schattig om hem zo te zien, maar ook confronterend.”
Evelien is vorige week bevallen van haar tweede kindje. Ze geeft toe dat ze het spannend vindt hoe het haar met twee kinderen zal vergaan. “Één hand is al weinig voor één kind, dus laat staan voor twee. Vooral het eerste halfjaar is heel pittig. Dan vind ik het moeilijk om een kindje goed te verzorgen. Na die eerste periode is een kindje minder fragiel en durf ik meer.”
Ze zou graag zien dat er meer bekendheid is voor een herseninfarct op jonge leeftijd. “Je ziet het niet vaak bij leeftijdsgenoten. Daar ben ik natuurlijk blij om, maar daardoor is er weinig aandacht voor deze groep. Als het over een herseninfarct gaat, gaat het bijna altijd over mensen van zestigplus. Ik vind het belangrijk om aandacht te vragen voor de gevolgen van een herseninfarct op zo’n jonge leeftijd.”
Het gebrek aan lotgenoten zorgt ervoor dat Evelien zich vaak alleen voelt. “Ik voel me heel erg eenzaam. Natuurlijk heb ik fijne vrienden, maar ik ben toch op een bepaalde manier geïsoleerd, mede doordat ik ben afgekeurd.” Ook de afasie speelt daarin een grote rol. Evelien vindt het moeilijk om zich in woorden uit te drukken. “Ik weet de woorden die ik wil zeggen, maar ik kan het niet benoemen. Dat is heel erg moeilijk. Je wil het zeggen, maar het lukt niet. Het maakt me dan boos dat ik het niet kan. Dat snappen niet alle mensen en dat vraagt geduld. Soms denk ik daardoor: laat ook maar.”
Toch overheerst bij Evelien boven alles dankbaarheid. “Ik leef nog en dat had ook heel anders kunnen lopen. Ik ben heel dankbaar voor het leven en het meest voor mijn twee gezonde kindjes.”
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief.
Hilal (31) leert leven met gevolgen van herseninfarct: 'Ze dachten dat het migraine was'
Maartje is junior redacteur bij LINDA.nl en schrijft het liefst human-interestverhalen. Ze is altijd nieuwsgierig naar de levens van échte mensen. Ook is ze gek op bakken – tot groot genot van haar collega’s.
