Editorial

‘Er wordt ongelooflijk veel van ons ouders verwacht, nog het meest door onszelf’

LOTTE BASTIAANSEN is moeder van Floris (5) en Julie (3) en hoofdredacteur van LINDA.mini.

Onlangs kwam ik online een quiz tegen met de titel: Wat voor type moeder ben jij? De uitkomsten van dit soort quizzen zijn meestal onzin, maar toch was ik benieuwd in welk hokje ik geduwd zou worden. Na zeven vragen – waarvan geen enkel antwoord ook maar in de buurt kwam van mijn opvoedstijl – verscheen de uitslag: ‘Jij bent een creatieve moeder. Je vindt structuur minder belangrijk. Knutselen en dingen bedenken zijn helemaal jouw ding.’
Als ik iets níét ben, dan is het een moeder die goed gaat op ­improvisatie en knutsels. Ik kan slecht tegen gebrek aan structuur (handig met twee kleine kinderen, ik weet het) en creatief fröbelen is al helemaal niet aan mij besteed. Ik mis daarvoor zowel het talent als geduld. Neem traktaties. Mijn kinderen deelden jarenlang een doosje rozijntjes uit met daarin een papieren parasolletje geprikt. Briefje eraan met ‘Aju paraplu, bedankt voor het leuke jaar’, klaar was ik. Meer kant-en-klaar wordt het niet en nul procent kans dat iets mislukt, want er valt letterlijk niks te mislukken.
En dan mijn tekenkunsten. Laatst vroeg mijn zoon of ik een leeuw voor hem kon tekenen. Ik ging ijverig aan de slag en toonde hem trots het ­resultaat. Zijn reactie: “Geen vlinder, mam. Een lééuw.”

Toen ik mijn man vertelde dat ik volgens de quiz een go with the flow knutselmoeder ben, lachte hij hard: “Jij kan andere dingen beter.” ­Aanvankelijk wilde ik terugsnauwen: “Alsof jij zo goed een leeuw kan tekenen”, maar na een halve minuut bezinning dacht ik: hij heeft gelijk. Sommige dingen raffel ik af. En dat is bewust. Ik steek mijn tijd liever in dingen waar ik wél goed in ben en die ik leuk vind. Ik knuffel. Ik onthoud. Ik plan (soms iets te enthousiast, laatst stonden er per ongeluk twee oppassen voor de deur). Ik troost, lach, stoei, dans (bij voorkeur de ­polonaise) en luister.
Er wordt ongelooflijk veel van ons ouders verwacht, nog het meest door onszelf. Terwijl we allemaal maar wat aanrommelen. Iedereen ontdekt, iedereen struikelt, iedereen worstelt. Dus laat je niet gek maken. Niet door perfecte plaatjes of traktaties, niet door goedbedoelde adviezen en zeker niet door je eigen twijfels en onzekerheden. Je best doen is hartstikke goed genoeg. En er is niks mis met een doosje rozijntjes met een parasolletje erin gepropt.
Aju paraplu.

Dit artikel is afkomstig uit LINDA.mini lees hier het hele magazine.

Thumbnail voor Karsu tegen Valerio: ‘Als ik ’s nachts voor de vijfde keer word wakker gemaakt, denk ik: eentje is ook prima’Karsu tegen Valerio: ‘Als ik ’s nachts voor de vijfde keer word wakker gemaakt, denk ik: eentje is ook prima’Lees ook

 

exclusief voor jou

LINDA.MINI NIEUWSBRIEF ABONNEE

LINDA.MINI NIEUWSBRIEF ABONNEE

Dit wil ik