Hoe vaak pas je op? “Dat is heel verschillend. De ene keer vier dagen per week, dan weer een week niet. Het hangt een beetje af van mijn draaischema en Renés agenda, maar als ik enigszins kan schuiven, dan doe ik dat. De deur staat hier zo veel mogelijk open.”
Wat doe je als oma beter dan als moeder? “Toen ik voor het eerst moeder werd, was alles spannend, druk en eng. Ik keek drie keer per nacht of mijn kind nog ademde. Die verantwoordelijkheid voel ik ook bij mijn kleinkinderen, alleen heb ik zelf meer rust, tijd en aandacht. Als ik op zondagmiddag moet kiezen tussen een première of de kleinkinderen op bezoek, hoef ik geen seconde na te denken. Laat mij maar lekker thuis.”
Je hebt zes kleinkinderen. Genoeg plek in je hart voor ­iedereen? “Jazeker. Het klinkt misschien zoetsappig, maar elke glimlach van een van mijn kleinkinderen is een gouddruppeltje op mijn hart. Ik hou van allemaal evenveel. Ik ben een praktisch mens. De waarde in mijn leven zit in mijn gezin en mijn kleinkinderen. ‘Dat mooie, bij elkaar geraapte zootje,’ zoals ik altijd met respect zeg. Hier hangt geen kunst aan de muur, maar zijn de stopcontacten afgeplakt, heeft de salontafel een dikke stootrand van piepschuim en staan de grote zware vazen boven in de kast.”

Heb je een bijnaam? “Nee, ik ben gewoon oma.”
Was je als moeder strenger dan als oma? “Ja. Ik heb ­geprobeerd om mijn kinderen met normen en waarden groot te brengen. Ik was van de rust, reinheid, regelmaat. Met kleinkinderen ligt het een beetje anders; als ze hier op zaterdag zijn, krijgen ze behalve groente ook chips of popcorn en gaan ze later naar bed als ze bijvoorbeeld nog lekker aan het kleuren zijn. Ik wil niet alles ­verpesten waar ouders de hele week qua opvoeding mee bezig zijn, maar ik denk toch al snel: ach, het is nog maar zo klein. Tja, ik smelt en kan die ogen niet weerstaan. En van nature zorg ik graag. Ik ben een moederkloek én een omakloek.”
Heeft jouw rol als oma de band met je kinderen veranderd? “Niet per se, de band was bij ons altijd al goed. Het is leuk om te zien hoe ze zijn als ouders. Waren ze eerst onbezonnen kinderen, nu zijn ze papa en mama, volwassenen met verantwoordelijkheid. Vind ik schattig om te zien.”
Respecteer je hun opvoedregels? “Ja, zij zijn de ouders en als ik het ergens niet mee eens ben, bijt ik op mijn wangen. Ik wil niet zo’n moeder zijn die zich met alles bemoeit. Als je dertig bent, denk je anders dan wanneer je zestig bent. Maar als ze om adviezen vragen, geef ik die natuurlijk.”
Waarover verbaas je je als je kijkt naar hoe kinderen nu worden opgevoed? “Ik vind het jammer dat kinderen zo veel op een scherm zitten, maar wil ook weer geen ouwe soepkip zijn die klaagt dat vroeger alles beter was. Het hoort ook bij deze tijd. Wel vind ik het daarom superbelangrijk om met ze te spelen als ze bij ons zijn. Verstoppertje door het hele huis, zaklopen in de tuin, puzzelen of mens-erger-je-niet: ik doe aan alles mee. Het dierenpoepkwartet is ook populair: ‘Mag ik van jou de hondendrol?’. Ik merk altijd dat kinderen die een-op-een-aandacht het allerleukst vinden.”•

Dit artikel is afkomstig uit LINDA.mini lees hier het hele magazine.

‘Blauw en slap wordt onze Shaffy direct door de medici weggehaald van mijn buik’Lees ook