Theaterkind

Als klein meisje stond Joosje allesbehalve in de spotlights. “Ik kroop altijd achter mijn moeders rok en onder de tafel. Ik was heel erg verlegen en mijn ouders wilden dat ik meer uit m’n schulp kroop. Dus ik ging vanaf mijn zesde op jeugdtheater. Ik ben toen een heel theatraal persoon geworden. Misschien dat mijn ouders nu spijt hebben van die keuze”, vertelt ze lachend.

Maar een droom om regisseur te worden? Die had ze toen nog niet. “Als tiener had ik heel veel interesses: journalistiek, wiskunde, rechten — omdat mijn ouders dat allebei hadden gestudeerd.” Maar toch voelde ze nog dat creatieve aan haar knagen.

New York

Wanneer ze als kind voor het eerst op een filmset staat, begint haar hart sneller te kloppen. “Ik kreeg een rol in een kinderserie en zag wel vijftig mensen op de set werken. Toen dacht ik voor het eerst: dit zou ook mijn baan kunnen worden.”

Maar ze kiest niet voor de standaard route. Ze pakt het vliegtuig en gaat studeren in New York. “Ik ging naar New York University en studeerde Liberal Arts. Dat is een heel brede studie en zo kon ik van alles wat doen.” En met ‘van alles’ bedoelt ze ook écht alles. Van mode en wiskunde tot journalistiek en acteren. “En door de jaren heen is dat samengesmolten tot filmmaken.”

De eerste stappen

Maar het echte leven moest nog beginnen. Ze verhuist terug naar Den Haag en leert verschillende producenten kennen. “Ik leerde via een goede vriendin Achmed Akkabi kennen. Hij was als acteur al heel succesvol, maar hij wilde meer gaan produceren. Ik zei dat ik graag wilde regisseren. Daar is een korte film uit ontstaan, Glad IJs, die we samen hebben gemaakt en waar hij ook in speelt.”

Dat klinkt natuurlijk als de droom, maar de eerste jaren zijn allesbehalve glamorous. “Ik heb veel opgepast en bijbaantjes gehad. Het was totaal niet stabiel. Je moet ook je portfolio opbouwen, maar die kleine klussen verdienen gewoon niet veel.”

Eerste Netflix-film

Net als het een beetje begint te lopen, gebeurt er iets wat niemand zag aankomen. “Ik was bezig met een web-serie en toen kwam Covid. Alles werd stilgelegd. Superbalen natuurlijk.” Maar dan komt er een onverwachtse kans. “Netflix zocht jonge filmmakers met een scenario-idee. Ik was toevallig al veel aan het schrijven en heb iets ingestuurd. Dat werd uiteindelijk mijn eerste speelfilm, Happy Ending, die ik ook zelf ging regisseren. Het was zo’n boost in mijn zelfvertrouwen en heeft me ook het vertrouwen gegeven om Máxima te regisseren.”

D’Avellonne maakt inclusieve kinderboeken: 'Elk kind moet zichzelf in een boek kunnen terugzien'Lees meer

Máxima

Je leest het goed: ook de serie Máxima heeft Joosje medegeregisseerd, samen met Saskia Diesing. “In het eerste seizoen van Máxima heb ik de scènes die zich in New York afspelen geregisseerd. Dat was voor mij extra bijzonder, omdat ik daar gewoond heb.” En daar bleef het niet bij. “Ik klikte heel goed met de hoofdregisseur en mocht ook het tweede seizoen mee regisseren. En we zijn aan het werk aan een spin-off over Mabel en Margarita. Ik zeg wel eens: de Máxima Universe keeps expanding.“

Vrouw in een mannenwereld

Hoewel ze een echte girlboss is, is de filmwereld nog steeds best een mannenclub — en dat merkt ze. “Soms loop ik een set op en verwachten mensen niet dat ik de regisseur ben. En ik vergeet ook nooit meer dat een make-upartiest zei: ‘Ik had niet door dat jij de regisseur was, want je bent zo aardig.’ Ik dacht alleen maar: hoe kan dit?”

Volgens Joosje is er toch vaak een alfa-energie op filmsets. “Bij de term ‘regisseur’ wordt vaak gedacht aan een oudere man die schreeuwt en alles bepaalt. Dat is nooit mijn aanpak geweest en dat is ook mijn kracht.” Het gaat gelukkig de goede kant op, maar we zijn er nog niet. “Als je kijkt naar grote awards, is het nog steeds bijzonder als er één vrouw genomineerd is.”

Stand-upcomedian

Ondertussen werkt ze al tien jaar als regisseur en is ze niet van plan een carrièreswitch te maken. “Toen ik achttien was zei ik tegen mijn ouders: als het op mijn 28e niet lukt, dan ga ik wiskunde studeren. Maar dat is niet meer heel realistisch. Anders is mijn plan B stand-upcomedian worden. Ik maak toch al de hele dag grappen op de set.”

Dromen en tips

Er ligt in ieder geval genoeg op de planning voor Joosje. “Mijn man heeft een roman, Olifantenpaadjes, geschreven en die wil ik gaan verfilmen. En ik hoop ooit weer in New York te werken. Daar heb ik dierbare vriendschappen en creativiteit gevonden. Dus als ik ooit weer terug kan gaan, zou ik dat geweldig vinden.”

Mocht jij nu denken: ik wil ook regisseren — Joosje heeft nog wat tips voor je. “Neem de nee’s niet te serieus. Afwijzingen horen er in de filmwereld heel erg bij. Voor mij hebben afwijzingen juist deuren geopend naar betere kansen. En vergeet niet: film is subjectief.”

“O, en blijf schrijven en ideeën ontwikkelen. Dat is het deel waar je zelf invloed op hebt. En als je dan de juiste persoon tegenkomt die met je wil samenwerken, is het alleen maar beter als je daar al langer over hebt nagedacht.”

Renee (19) is profvoetbalster bij Ajax: 'Ik vergelijk me niet met anderen, wel met mezelf uit het verleden'Lees meer