Welkomstwraps

“Nog voordat ik verhuisde, werd ik door mijn nieuwe huisgenoten uitgenodigd om mee te eten. Wel moest ik met de andere eerstejaars de boodschappen doen. Oh, en we moesten de bierkratten wegbrengen.” Dat behoorde ook tot het eerstejaarstakenpakket. Belangrijk, want het huis jastte er zo’n twintig kratten bier per week doorheen.

“In de groepsapp werd besloten wat we gingen eten: wraps met sla, tomaat en gehakt. Ik meldde dat ik vega was. Meteen reageerde een van de ouderejaars afkeurend. ‘Als we dat hadden geweten, hadden we je niet uitgekozen’, werd me later die avond verteld. Op dat moment liet ik het langs me heen gaan. Maar later dacht ik: daar begon het al – de afkeuring om wie ik was.”

Verenigingsvinkje

Ghislaine merkt al snel dat ze met geen enkele huisgenoot een klik heeft. “Iedereen in het huis zat bij een studentenvereniging – en maakte daar een groot ding van. Ik was als enige geen lid, afgezien van de oude, werkende huisgenoten, die door de rest huisspoken werden genoemd.

Het maakte me onzeker. Als enig kind had ik nog nooit met leeftijdsgenoten gewoond. Ik begreep niet waarom de anderen zo afstandelijk en gemeen tegen mij waren. Langzaam zonderde ik me meer af.”

Expres stampen

Waar Ghislaine ’s ochtends college heeft, gaan de jongens die boven haar wonen tot diep in de nacht uit. “Vaak werd ik ’s nachts, als ze thuiskwamen, wakker. Dan gingen ze tosti’s maken, uitgebreid praten en door de gangen rennen.

Toen ik een keer vroeg of ze voortaan stiller wilden zijn, werd het alleen maar erger. De volgende nacht werd ik wakker van keiharde muziek en gebonk. Ze waren oprecht aan het springen. Ik lag trillend in bed. Met tranen over mijn wangen liep ik naar boven om te vragen of ze wilden stoppen.”

Mendes rok raakte verstrikt in brommer: 'Stond opeens in mijn string in de winkelstraat’Lees meer

Muur van bierkratten

Als Ghislaine later weigert mee te betalen aan bier, wordt haar kamerdeur gebarricadeerd. “Ik slikte die week antibiotica, maar was het ’s ochtends vergeten. Toen ik naar mijn kamer liep, trof ik bierkratten tot aan het plafond voor mijn deur aan. Vier rijen breed. Niet alleen leeg, ook vol.

Ik raakte in paniek. Als ik dit zelf moest opruimen, was ik uren bezig. Huilend klopte ik bij een ouderejaars aan om om hulp te vragen. Hij liep met me mee en gaf me een meelevende blik. Hij heeft me geholpen met alles weghalen.”

Deur op slot

Maar de jongere jongens gingen steeds verder. “Op een dag waren ze zelfs mijn kamer ingegaan om de lades uit mijn kast te verwisselen. Het idee dat zij mijn onderbroeklade hadden aangeraakt, vond ik zo’n inbreuk op mijn privacy. Vanaf dat moment deed ik mijn deur altijd op slot en voelde ik me niet meer veilig.

Ik ontweek mijn eigen huis en was zo vaak mogelijk bij mijn vriend van destijds. De jongens wilden mij duidelijk wegpesten, dus vertelde ik ze alvast dat ik op zoek was naar een nieuwe kamer. Hopelijk lieten ze me dan wat meer met rust. Niemand in het huis leek het voor me op te nemen; het voelde echt als twintig tegen één.”

Een welkom gevoel

“Uiteindelijk vond ik een nieuw huis.” Een meidenhuis – dat was een van Ghislaines vereisten na haar traumatische ervaring met jongens. “Toen ik aanbelde, deed een van de meiden de deur open. Meteen daarachter bevond zich een trap. Terwijl we de trap opliepen, vertelde ze dat ze al haar hele leven vegetarisch was. Binnen een minuut voelde ik me welkom.

Het was totaal anders dan met mijn vorige huisgenoten. Ze hadden geen huisbier, maar huis-ui en huis-knoflook. Ik wist meteen dat dit de perfecte huisgenoten voor mij waren. In dat huis is mijn liefde voor koken ontstaan én met die meiden ben ik nog steeds goed bevriend. Als ik daar niet was gaan wonen, was ik denk ik nooit Veggilaine geworden.”

Oproep

Heb jij net als Ghislaine bizarre ervaringen met huisgenoten? Of een vies huis, rare huisbaas of onmogelijke kamerzoektocht waar je alles over wil delen? Mail dan je verhaal en leeftijd naar anne.schiphof@linda.nl onder vermelding van ‘Kamer en Kwel’.

Hannah logeerde bij vriendin: 'Links werd gehuild, rechts werd luid gesekst'Lees meer