Toen Jewel Jammah (26) een paar weken geleden door Rotterdam centrum wandelde, werd ze aangesproken door een thuisloze vrouw. Ze vroeg of de twintiger haar en haar dochter kon helpen. In eerste instantie zei ze nee, maar al snel kwam het schuldgevoel om de hoek kijken en ging Jewel tegen haar onderbuikgevoel in.
“Voor ik het wist stond ik 150 euro af te rekenen bij de HEMA”, vertelt ze.
“Ik moet meteen zeggen dat ik heel gevoelig ben voor mensen die het minder hebben, al helemaal als het kinderen zijn”, begint Jewel. Half maart liep ze door het centrum van Rotterdam toen ze werd aangesproken door een thuisloze vrouw die hulp zocht.
“Mijn eerste gevoel zei nee, dus ik liep weg. Normaal heb ik altijd iets kleins in mijn tas om te geven, maar mijn onderbuikgevoel zei dat ik het niet moest doen. Toen ik doorliep, begon ik te malen: deze vrouw vertelde dat ze een dochter had en dat die het zo koud had. Nu slaapt dat meisje straks zonder deken door mij. Ik appte mijn vriend om te vertellen wat er was gebeurd en was in de tussentijd ook teruggelopen om de vrouw te zoeken.”
Ze vervolgt: “Met het geluk in haar ogen bedankte ze me dat ik was teruggekomen. Ik verontschuldigde me nog dat ik eerder doorliep. Samen liepen we naar de HEMA, omdat ze graag een jasje voor haar dochter wilde hebben.”
Maar wat heeft een thuisloos kind aan alleen een jas? De vrouw vroeg in de winkel ook om een broek. Toen ook om sokken. “Ik zat zo in haar emotie dat ik er bijna zelf van moest huilen, dus ik twijfelde er geen seconde over toen ze meer spullen pakte. Je hebt het ook gewoon nodig, dacht ik. Op een gegeven moment heeft ze een goed gevulde mand onder haar arm. Ze pakte zelfs een deken van 40 euro. Daar heb ik toen wel een stokje voor gestoken. We ruilden het in voor een fleecedeken van 10 euro, maar als je moeder en dochter bent, heb je er natuurlijk twee nodig. Hup, nog een in het mandje.”
Toen het stel bij de kassa kwam, bleek deze liefdadigheidsactie flink wat te kosten. “150 euro stond er op de kassa. Dat is echt veel geld, dacht ik nog. Maar ik kan je niet vertellen wat er gebeurde, want ik haalde ook snel mijn pas door het apparaat. Het spookte door mijn hoofd dat zij niks had. Dit is maar één keer, dacht ik nog.”
Anouk werd voor 800 euro aan Lowlands-tickets opgelicht: 'Dacht dat ik een bekende wel kon vertrouwen'
Na het afrekenen wilde de thuisloze vrouw het bonnetje houden. “Voor haar veiligheid, zei ze. In de eerste instantie was ik daar niet zo happig op, maar ze bleef aandringen. Ze was bang dat de beveiliging zou denken dat ze het gestolen had, wat ik kon begrijpen. Dus ik gaf haar de bon.”
Bij het verlaten van de winkel gingen de poortjes af. “Er kwam een beveiliger bij die vroeg of ze haar tas wilde openen. Ze was er een beetje huiverig over. En toen ze haar tas opende, snapte ik waarom. Ze had er nog twee andere tasjes inzitten, inclusief bonnetjes. Op dat moment kwam dat rare onderbuikgevoel weer terug.”
Uiteindelijk liepen de vrouwen samen naar buiten. Daar werd Jewel als dank gekust en geknuffeld door de vrouw. “Ze was zo dankbaar. Maar al snel volgde de vraag of ik nog wat te eten voor haar wilde halen bij de supermarkt. Dat ging me te ver. Ik had net 150 euro aan spullen gekocht. Voor eten moest ze maar een ander aanspreken. Ze zei dat ze het snapte, daarna scheidden onze wegen.”
Na deze dure interactie belde Jewel haar vriend op om het verhaal te vertellen. “Hij zei meteen: ze wilde zeker ook het bonnetje hebben. Toen ik dat bevestigde, zei hij: ‘Het is lief van je, maar ik denk dat je bent opgelicht.’ Ik dacht het inmiddels ook.
Omdat het me niet lekker zat, ben ik teruggegaan naar de winkel om hen hierover te vertellen. Ze gaven aan dat het vaker gebeurde, maar dat zij er niets aan konden doen. Ik had immers vrijwillig de producten afgerekend.”
Jewel deelde haar verhaal op TikTok en werd overladen met lieve reacties. “Maar vooral grappig. Mensen vroegen of het mijn eerste dag in Rotterdam was, of dat het mijn eerste dag op aarde was. Ik kon er wel om lachen. Maar weet je, je kan zo meegesleept worden in een verhaal. Dat iemand zo goed kan liegen en huilen, vind ik eng en gevaarlijk.”
Ze deelde haar verhaal online om meer bewustzijn te creëren. “Wat deze vrouw allemaal op straat doet, daar kan ik niks aan doen. Maar als mijn video kan voorkomen dat anderen opgelicht worden, is dat al heel wat.”
Tekst loopt door onder de post.
@jeweljammah Opgelicht 😭😭😭
Natuurlijk zat het de twintiger niet lekker toen ze besefte dat ze opgelicht was. “Ik voelde me in de maling genomen en het heeft ervoor gezorgd dat mijn alarmbellen eerder gaan rinkelen als ik word aangesproken op straat. Ik vind het vooral erg voor de mensen die het echt nodig hebben, want die worden de dupe van mensen die de boel bedriegen.”
Zelf had ze vooral goede intenties. “Ik ben iemand die graag helpt, dus dat heb ik nu ook gedaan. Wie goed doet, goed ontmoet – daar geloof ik echt in. Ik hoop gewoon dat de vrouw het geld – of de spullen – beter kan gebruiken dan ik.”
Altijd bovenop de beste verhalen zitten? Download de LINDA.meiden app.
Mila werd opgelicht via haar werkmail: 'Ik had al 700 euro van mijn baas uitgegeven'
Misha is freelance online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is geboren en getogen in Rotterdam, maar verhuisde negen jaar geleden naar Amsterdam. Ze heeft een haat-liefderelatie met haar roze iPhone, die ze regelmatig verruilt voor haar e-reader. Haar favoriete genre? Romance.
