
Met monsterhits als Therapie en Adrenaline staat zangeres Zoë Tauran (27) voor uitverkochte zalen. Al zit ze het allerliefst thuis te diamond painten.
Dat ze wilde zingen, wist Zoë Tauran al op haar vierde. Muziek was er altijd in haar familie, zoals in zo veel Molukse families. Op verjaardagen was er standaard een oom die een gitaar pakte en begon te zingen, waarna de hele familie inviel. Voor haar was dat normaal. Wat niet normaal was: haar stem. Die klonk, toen al, soulvol en loepzuiver. Op haar zevende trad ze op bruiloften en feesten op. Veertien was ze toen een vriendinnetje haar opgaf voor The Voice Kids.
Vreselijk vond ze dat. Niet het zingen, dat was geweldig, maar alles eromheen. De interviews, alle ogen die op haar gericht waren. Ze was er eigenlijk veel te verlegen voor. Haar carrière liep daardoor wat vertraging op. Dat ze als twintiger in het buitenland woonde voor het werk van haar ex, hielp ook niet mee. Pas toen ze vanwege de pandemie een paar maanden alleen in Nederland was, voelde ze: het is nu of nooit. Ze nam contact op met haar oude manager, plaatste video’s op TikTok en toen kwam daar, in 2022, haar eerste single Solo uit, met Bilal Wahib. Een toepasselijke titel, want datzelfde jaar ging haar relatie uit. Prompt werd ze gebombardeerd tot rijzende ster van de Nederlandse popscene. Er volgden nog meer hits, zoals Therapie. Ze bracht een debuutalbum uit, stond in het voorprogramma van Coldplay en in een volle AFAS Live.
Op welk moment had je zelf eigenlijk door dat je was doorgebroken?
“Ik weet nog dat ik in Groningen over straat liep en ineens mijn eigen nummer hoorde, vanuit de radio van wat bouwvakkers die aan het werk waren. Niemand die wist dat ík dat was, maar toch … het was mijn liedje. Maar het meest bijzonder vond ik mijn eigen show in Paradiso, nu twee jaar geleden. Mijn album was nog amper uit, maar de zaal was uitverkocht en iedereen zong mijn liedjes woord voor woord mee. Ik dacht echt: huh, hoe kennen jullie dit allemaal?
Ik zag natuurlijk ook wel de cijfers op TikTok en Spotify, maar toch vond ik het totaal bizar. Na dat concert keek ik filmpjes van mezelf terug en dacht ik: wie is deze vrouw? Wat doet ze allemaal? Niet dat ik me anders voordeed, maar het voelde ook niet alsof ik die persoon was.”

‘MIJN ALBUM WAS AMPER UIT, MAAR IEDEREEN ZONG MIJN LIEDJES MEE. BIZAR’
Waarom niet?
“Ik ben niet iemand die ervan houdt om op de voorgrond te staan, daarom vond ik meedoen aan The Voice Kids ook zo vreselijk. ‘Jouw stem is hiervoor gemaakt, maar je persoonlijkheid niet’, zeiden mijn ouders toen al, en zo heb ik het jarenlang ook gezien. Ik kan zingen, daar ben ik nooit onzeker over geweest, maar over de rest wel. Artiesten zijn interessant en dat vond ik mezelf niet, want ik heb geen leuk verhaal en ik ben niet uitbundig. Als mij vroeger een vraag werd gesteld, keek ik eerst naar mijn moeder. Wat moet ik zeggen? Nu ziet ze me ineens aan een talkshowtafel of aftellend op het podium totdat iedereen gaat springen. Mijn moeder schrikt soms nog steeds als ze dat ziet. Ikzelf eigenlijk ook, omdat ik zo lang heb gedacht dat het met mij niets zou worden.”
‘EEN JAAR GELEDEN ZOU IK VOOR DIT INTERVIEW AL DRIE DAGEN ZENUWACHTIG ZIJN’
Je ging in een jaar tijd van relatief onbekend naar een van de populairste artiesten van het moment. Hoe was dat voor jou?
“Het verwarrende was dat ik me helemaal niet zo blij voelde. Er veranderde in die periode zo veel. Mijn relatie ging uit. Zeven jaar lang was ik vooral met mijn vriend bezig geweest en nu moest ik ineens voor mezelf leven. Ik heb altijd gedacht dat ik jong moeder zou worden, maar dat was niet gelukt. Daar was ik verdrietig om. Ik zat bijna elke dag huilend in de auto. En daar voelde ik me dan ook weer schuldig over. Wat er gebeurde in mijn leven was een droom voor veel mensen, voor mijzelf ook, maar ik was er helemaal niet van aan het genieten.”

‘SOMS BEN IK BANG DAT MENSEN DENKEN: WAT EEN SAAI MENS. MAAR IK BÉN NIET SAAI, IK BEN HEEL GEZELLIG’
Ze vertelt over de releaseparty van haar debuutalbum. Dat had een fantastische avond moeten zijn, maar als ze heel eerlijk is, was het een van de ergste uit haar leven. Niet vanwege het album natuurlijk, daar was ze supertrots op, maar gewoon: iedereen die haar aanstaarde, de onbekende mensen die daar voor háár waren en waar ze dan toch maar even een praatje mee moest maken. ‘Bedankt dat je er bent’ zeggen. Leuk doen. Eenmaal thuis heeft ze keihard gehuild omdat ze zich zo rot voelde. Even zat ze diep in de put, maar liever staat ze stil bij alles wat er daarna gebeurde. Hoe ze in therapie leerde praten, en hoe dat hielp. En hoe ze zich nu veel sterker voelt. Zelfverzekerder ook. Het resultaat van zichzelf steeds weer uit die comfortzone dwingen. En dat moest ze wel, vanwege het werk dat ze doet.
Vind je releaseparty’s of dat soort events nog steeds erg?
“Het is niet mijn favoriete onderdeel, maar die avonden beleef ik nu wel anders. Omdat ik meer mensen ken en omdat ik hard aan mezelf gewerkt heb. Als ik op zulke avonden was, gaf ik mezelf kleine taakjes. Zo van ‘ga een gesprek aan met die en die’. En dat bleek dan uiteindelijk best mee te vallen. Zo heb ik mezelf aangespoord om meer te durven. Een jaar geleden zou ik voor dit interview al drie dagen zenuwachtig zijn, maar nu heb ik het zo vaak gedaan dat ik weet dat het wel goed komt.”
‘IK DENK WELEENS: GA IK ÜBERHAUPT NOG IEMAND VINDEN? EN WAAR?’
Zijn er dingen waar je nog wel paniekerig van kan worden?
“Jawel, dat ik nog single ben en het er ook niet naar uitziet dat ik snel iemand ga tegenkomen, bijvoorbeeld. Ik zit in zo’n gekke levensfase. Aan de ene kant ken ik mensen van mijn leeftijd die volop aan het partyen zijn, maar al mijn beste vriendinnen zijn jong moeder geworden en hebben een gezin. Dat is iets wat ik ook zou willen. Ik heb er rust in gevonden, maar er zijn momenten dat ik in bed lig en denk van: oh shit, gaat het nog wel gebeuren? Ga ik überhaupt nog iemand vinden? En waar dan in godsnaam?”
Heb je weleens een datingapp geprobeerd?
“Mijn vriendinnen zeggen dat ik dat moet proberen, maar dat lijkt me helemaal niks. Het liefst loop ik zomaar iemand tegen het lijf, maar ik ben niet van het uitgaan en ik drink niet, dus in een kroeg of club hoef ik niet te zoeken. Dan zit ik straks opgescheept met een man die heel andere dingen leuk vindt dan ik. Ik zoek een rustig iemand die het ook fijn vindt om thuis lekker op de bank te hangen en samen af en toe mooie reizen te maken. Misschien moet ik maar naar de bibliotheek. Ga ik mijn toekomstige man daar vinden, haha.”

‘AL MIJN BESTE VRIENDINNEN ZIJN JONG MOEDER GEWORDEN, DAT WIL IK OOK’
Vorig jaar in interviewprogramma Open Casa beloofden Julia Heetman en Stefan de Vries je mee op sleeptouw te nemen om een man te vinden. Is dat al gebeurd? Ze lacht. “Nee! Maar ik ben ook heel moeilijk het huis uit te krijgen.”
Waarom is dat?
“Ik vind het altijd zo’n gedoe als ergens veel mensen zijn. Uit eten gaan vind ik al best intens. Ik zit liever thuis met een paar vriendinnen. Maar als een van hen dan onverwachts iemand meeneemt die ik niet ken, vind ik dat ook ingewikkeld. Stom hè? Maar ik hou er gewoon van om in mijn veilige bubbel van vrienden en familie te blijven. Bij hen kan ik mezelf zijn, grapjes maken, gek doen. Maar bij mensen die ik niet ken, voel ik me niet snel op mijn gemak.”
Is dat ingewikkeld in jouw werk? Als artiest word je toch voortdurend omringd door allemaal mensen.
“Soms heb ik studiosessies met mensen die ik niet zo goed ken. Als zij dan ook nog eens andere mensen meenemen, kan ik helemaal dichtklappen. Dan hou ik rustig zo’n hele sessie mijn mond. Er komt dan gewoon niets in me op wat ik kan zeggen of ik durf me niet in discussies te mengen. En dan zit ik me in de auto terug naar huis druk te maken om wat anderen daarvan zullen vinden, want daar ben ik onzeker over. Dat mensen dan denken: die spoort niet, wat een saai mens. Maar ik bén niet saai, ik ben heel gezellig, alleen zit ik op vrijdagavond wel het liefst in mijn eentje muziek te luisteren en te diamond painten.”
‘FOMO? HEB IK NOOIT. JA, ALS MIJN FAMILIE BIJ ELKAAR IS TERWIJL IK MOET WERKEN’
Even later: “Ik heb me lang afgevraagd waarom ik zo ben en waar het vandaan komt. Mensen vinden het altijd zó leuk als iemand uitbundig is. In datingprogramma’s is iedereen ook altijd op zoek naar ‘een spontaan iemand’. Dat ís natuurlijk ook leuk, maar als je zelf wat rustiger bent, kan dat wel onzeker maken. Omdat je gaat denken dat je ook zo moet zijn. Maar bij mij zit het er gewoon niet in. Dit is wie ik ben en dat is ook prima, dat probeer ik meer te accepteren. Soms denk ik na een optreden: kom op, blijf nou even, doe eens leuk. Maar dan zou ik het voor anderen doen, want voor mezelf hoeft het niet. Ik heb geen fomo, nooit. Ja, als ik mijn familie bij elkaar zie terwijl ik moet werken, dan wel.”
Familie is alles voor haar. Op een vrije dag rijdt ze het liefst op en neer naar Groningen, waar haar zussen en neefje op steenworp afstand van elkaar wonen. Of naar Roden, het dorp waar ze opgroeide en waar haar ouders nog steeds wonen. Het gezin is hecht. Toen Zoë een tijdje in Groningen woonde, childe ze bijna elke dag met haar ouders. Nog steeds bellen ze dagelijks in een groepsgesprek, ze weten alles van elkaar. Of nou ja, bijna alles, want toen het met Zoë niet zo goed ging, hield ze dat voor zichzelf. Ze wilde niemand ongerust maken. Dus toen haar moeder dat in interviews las, zei ze wel even: ‘Hallo, waarom deed je alsof het allemaal zo goed ging?’ Maar die tijd ligt nu achter haar. Ze voelt zich beter dan ooit.
‘UIT ETEN GAAN VIND IK AL INTENS, IK ZIT LIEVER THUIS MET VRIENDINNEN’
Krap twee jaar na je eerste solosingle stond je in een volle AFAS Live. Denk je weleens: what’s next?
“O god, ja, dat heb ik soms wel. Het is allemaal zo snel gegaan dat ik nog heel erg zoekende ben. Mijn vorige album ging heel erg over heartbreak en de dingen waar ik toen tegenaan liep, wat ook logisch was, maar nu ben ik wel weer verder. Dus denk ik: waar gaan we het nu eens over hebben? Soms stres ik over dat ik een hit nodig heb, al probeer ik daar niet te veel over na te denken. Ik kan niet elke keer een Therapie uitbrengen.”
Heb je nog bepaalde dromen of ambities?
“Ik ben niet zo van het doelen stellen. Een paar jaar geleden ben ik tot geloof gekomen. Het idee dat ik dingen niet zelf in de hand heb, helpt om zaken los te laten.”

‘DAT VERLEGEN MEISJE DAT IK TOEN WAS ... IK HEB HET TOCH MAAR MOOI GEFLIKT’
Ik hoorde je in een ander interview zeggen dat je je carrière zo zou opgeven voor een gezin.
“Nou, daar denk ik nu wel anders over hoor. Ik wil ook echt niet financieel afhankelijk zijn van iemand anders, dat vind ik heel belangrijk. Maar ik wil wel graag moeder worden en zou daarin ook heel betrokken willen zijn. Maar ik denk nu dat dat goed samen gaat. Ik kan een goede moeder zijn en alles uit mijn carrière halen.”
Is dat dan toch een soort droom?
“Ik voel in elk geval wel meer dan ooit dat er nog van alles in zit. Zingen is wat ik het allerliefste doe en hoe minder angst erbij komt kijken, hoe leuker het wordt. Ik haal er nu zo veel meer plezier uit dan eerst en geniet echt van op het podium staan. Als ik dan denk aan dat verlegen meisje dat ik was, voel ik me trots. Ik heb het toch maar mooi geflikt zonder dat ik mezelf anders heb voorgedaan dan ik ben.”•
ZOË TAURAN GEBOREN 31 maart 1997 IN Roden GROEIDE OP MET twee zussen en een pleegzusje WOONT in Amstelveen DEBUUTALBUM Zoë Tauran SOCIALS @zoetauran IS ZELF FAN VAN Tems













































