De carrièreladder beklimmen on your own terms: in ‘MEIDEN aan de macht’ spreken we mensen met de leukste, spannendste en meest bijzondere banen.
Deze keer: Natascha Hokke (35), ze is boswachter en doet communicatie bij Natuurmonumenten voor de regio Rotterdam.
Als kind had Natascha geen uitgesproken antwoord op de vraag: wat wil je later worden? Twee dingen waren wel zeker: het moest creatief zijn óf iets met dieren te maken hebben. “Ik zei altijd dat ik schrijver wilde worden of met apen werken, zoals Jane Goodall. Zij was echt mijn grote heldin.”
Die laatste interesse kwam niet uit de lucht vallen, want Natascha groeide op tussen de akkers. “We speelden tussen de tractoren en aardappelrooiers, al hadden mijn zusje en ik ook Barbie’s. Mijn vader werkte in het groenonderhoud voor gemeenten en recreatiegebieden. Ik zag de omgeving langzaam veranderen en ook hoeveel werk het kostte om die omgeving leefbaar en schoon te houden.” Al jong ging ze met haar vader mee naar zijn werk. “Stond ik daar een zakcentje te verdienen en een zomers kleurtje op te doen. Toen vond ik het gewoon werk, maar later besefte ik dat het me heeft gevormd tot de persoon die ik nu ben.”
Toch waren haar dromen nog altijd gericht op verre landen met exotische dieren. “Ik dacht dat Nederland alleen strand, boerenland en duinen had. Mijn blik was gericht op gorilla’s en oerwouden. Pas toen ik op mijn 17e in de grote stad ging wonen, merkte ik hoe belangrijk ruimte en groen zijn. Tussen beton en bushaltes realiseerde ik me: natuur hoort bij mij. Nederlandse natuur, om precies te zijn.”
Natascha begon met een studie Communicatie, in het verlengde van haar verlangen om te schrijven. “Maar het commerciële bedrijfsleven trok me niet. Op mijn 21e begon ik als vrijwilliger bij Natuurmonumenten en ik ben eigenlijk nooit meer weggegaan.”
Wel liet ze het vrijwilligerswerk achter zich en ging in dienst. “Ik werd gevraagd of ik het communicatieteam wilde versterken. En zo’n 14,5 jaar later werk ik als boswachter communicatie. Een rol waarvan weinig mensen weten dat die bestaat.”
Tijdens haar werk ontdekte ze hoeveel Nederland eigenlijk te bieden heeft. “Ik had geen idee dat we moerassen, heuvels en zulke unieke vogelgebieden hebben. En dat onze eigen natuur net zo hard onder druk staat als die van de exotische dieren waar ik vroeger posters van op de muur had.”
De term klinkt mysterieus, maar boswachter communicatie is veelzijdig werk. “Ik houd me bezig met de communicatie en recreatie in de natuurgebieden die we beheren. Denk aan wandelroutes, fietspaden, skeelerroutes, excursies en evenementen. Alles zodat de bezoekers de natuur kunnen beleven – want als je ervan houdt, wil je het ook beschermen.”
Ze doet dat niet alleen. “Met collega’s en zo’n 200 vrijwilligers in de regio Rotterdam. Mensen die helpen met beheer van de natuur, informatiepunten bemannen, communicatie ondersteunen en excursies geven. Het is teamwork – beschermen doen we samen.”
Maar het werk bestaat zeker niet alleen uit struinen tussen fluitende vogels. “Er wordt vaak gedacht dat ik de hele dag buiten zit en bomen knuffel”, lacht ze. “Dat klopt niet, ik zit ook veel achter mijn computer, in overleggen of houd me bezig met de planning. Maar als ik ‘even een ronde doe’, sta ik wel op de mooiste plekken van het land.”
Tekst loopt door onder de post.
Dit bericht op Instagram bekijken
Na zoveel jaar bij Natuurmonumenten heeft Natascha ook een hoop bijzondere dingen meegemaakt. Een van haar favoriete herinneringen: “Het moment dat de otter terugkeerde in de Nieuwkoopse Plassen – een soort die daar uitgestorven was – was zó bijzonder. Een vos die je verrast, een kievit met een mini-kievit onder zich verstopt. De natuur blijft indrukwekkend.”
En ja, ze heeft een favoriet seizoen. “Het voorjaar. Je hoort de kieviten buitelen, grutto’s roepen hun eigen naam, het licht verandert en de temperatuur loopt op. Het voelt alsof de natuur zegt dat we weer gaan beginnen. Ik geniet er elk jaar weer van.”
Regels in natuurgebieden worden niet altijd nageleefd of op prijs gesteld. “Bordjes, afgesloten gebieden of honden die aan de lijn moeten. Niemand vindt dat gezellig, maar we doen dat niet zomaar.”
Veel mensen weten niet welke impact hun acties hebben. “Hondenpoep in het weiland kan miskramen bij koeien veroorzaken. Wielrennen door een broedgebied kan een nestje ruïneren. De natuur is kwetsbaar dus die regels zijn hard nodig. Gelukkig hoef ik bezoekers niet vaak aan te spreken op hun gedrag. Als het wel nodig is, dan wordt uitleg meestal ontmoet met begrip. Niet iedereen stelt het op prijs als ze aangesproken worden, maar het is echt met een reden.”
Tekst loopt door onder de foto.
Klimaatverandering blijft een hot topic, ook in Nataschas werk. “We merken verandering aan dingen die je bijna niet ziet. Brandnetels die sneller terugkomen door warmere temperaturen. Nieuwe vogelsoorten uit Zuid-Europa die nu hier broeden. Maar het meest zorgwekkende vind ik de waterkwaliteit. Stoffen in het water beïnvloeden insecten, vissen en vogels. Dat is onzichtbaar, maar het raakt alles.”
Dat ze op haar plek zit, blijkt wel. Maar wat zijn Nataschas toekomstdromen? “Dat meer mensen de natuur ervaren en waarderen. Verstedelijking gaat door en natuur is niet vanzelfsprekend. We hebben haar nodig: voor rust, voor verkoeling, voor geluk.”
Ze wil dan ook actief blijven bouwen aan het bewustzijn van de natuur. “Een wandeling klinkt simpel, maar het doet iets met je. Als mensen in de natuur zijn, knappen ze op. Daar doe ik het voor.”
Altijd bovenop de beste verhalen zitten? Download de LINDA.meiden app.
Marlies' vintage tassenmerk liep goed, tot een advocaat mailde: ‘Het is klaar, dacht ik’
Misha is freelance online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is geboren en getogen in Rotterdam, maar verhuisde acht jaar geleden naar Amsterdam. Ze heeft een haat-liefderelatie met haar roze iPhone, die ze regelmatig verruilt voor haar e-reader. Haar favoriete genre? Romance.
