‘Bureau Utrecht’

Je week in één woord?
“Wisselend. Ik word geleefd door mijn werk. Zeker nu ik ook veel reacties krijg op Bureau Utrecht. Mijn werk als agent gaat ook door. Momenteel ben ik werkzaam bij de recherche, wat hoort bij het traject van start naar vakbekwaam. Je loopt mee op deze afdeling om ervaring op te doen in opsporingsonderzoeken.”

Welke politiemelding deze week was Bureau Utrecht-waardig? 
“Ik heb de regie over een groot onderzoek, dat gaat om een vader die zijn zoon fors heeft mishandeld. Ik werd geconfronteerd met de camerabeelden en dit was zeer schrijnend, dus bijt ik direct mijn tanden erin. Met succes: gisterenavond pakte ik de verdachte op. Als Ewout op de achterbank zat, hadden we de kijker kunnen laten zien hoe wij doorpakken op kindermishandeling, wat ook strafverzwarend is.

Nu is dat niet te zien. We hadden een aantal draaidagen. Soms is dat lastig, want je wil alle facetten van je politiewerk laten zien. We mochten in het hele district rijden, maar uiteindelijk is het van belang dat de melder zo snel mogelijk wordt geholpen. Peter en ik staan erom bekend dat wij naar niet politiegerelateerde meldingen worden gestuurd. Op het begin baalde ik daarvan, nu vind ik het alleen maar mooi dat kijkers ook deze kant zien. Het is niet alleen maar ellende.”

Hoe is het om jezelf terug te zien?
“Elke dinsdagavond kijk ik met een kussen voor mijn hoofd. Hiervoor werkte ik als danseres, waar ik gewend was om mezelf te corrigeren. Ik ben perfectionistisch. Nu wordt het rauwe materiaal uitgezonden. Ik schaam mij niet, maar vind het spannend. Ik laat zoveel kanten van mijzelf zijn, mijn kwetsbare, maar ook mijn directieve kant en daar kijken miljoenen naar. Het valt gelukkig mee hoe vaak ik herkend word. Ook tijdens mijn werk.”

Wat is je fave reactie op het seizoen?
“Na de kanoscène opende ik mijn social media en werd ik overstroomd met memes van Peter en mij die wegvaren van de camera. Mensen hadden het gefotoshopt en bewerkt, en er was zelfs een fanaccount. Ik kon mijn lach niet inhouden.”

Kijkers noemen het ‘een van de heftigste seizoenen ooit’. Hoe is dit buiten de camera’s om?
“De camera was een trigger, maar in mijn dagelijkse werk heb ik ook meerdere keren moeten schuilen in mijn auto of achter een object. Zo was er in Overvecht een conflict tussen de politie en jeugd. We werden bekogeld met vuurwerk, stenen en eieren. Iedereen in uniform was voor hen de boosdoener. Ik was nog student en vond het ontzettend spannend. Twee jaar later merk ik dat dit incidenteel is.

Binnenkort zal ik de functie van jeugdagent vervullen, wat me de mogelijkheid biedt om niet alleen reactief, maar vooral ook preventief in te grijpen. Deze rol stelt me in staat om vroegtijdig problemen te signaleren en jongeren te begeleiden voordat situaties escaleren.”

Hoe deal jij met onder meer vrouwonvriendelijke opmerkingen?
“Na Bureau Utrecht hoor ik dat ik overkom als een lieve agent. Dat kan ik zeker zijn, maar je moet niet over mijn grens gaan. Als het gaat om grensoverschrijdend gedrag, ben ik iemand die direct begrenst. Lukt dat niet woordelijk, dan kan het zelfs overgaan tot strafrechtelijk doorpakken.

Ik zie dat een vrouwelijke agent vaak ook goed ontvangen wordt door mannen, wat soms de communicatie vergemakkelijkt. In bepaalde gevallen kan ik juist empathie inbrengen, wat helpt om het gesprek te verzachten en meer begrip te creëren.”

Je maakt veel mee. Neem je dingen van werk mee naar huis?
“Een paar weken lang had ik een donkere wolk boven mijn hoofd: dagelijks had ik meldingen van zelfdoding, zware mishandeling of letsel. Ondanks dat ik nu veel gezien heb, blijft het de vraag hoe ik erop blijf reageren. Ik zit nog in de beginfase van mijn carrière, en hoewel ik de ervaringen meeneem naar huis, blijft het ook op het bureau. Het is belangrijk om hierover te praten met collega’s, zodat ik mijn gevoelens en ervaringen kan verwerken en van hen kan leren.”

Hoe ontspan je na een werkdag?
“Ik ben nogal een huismus: het liefst ga ik direct naar huis om met mijn kat te kroelen, mijn kloffie aan te doen, de open haard aan te steken en Gillmore Girls op te zetten. Op mezelf zijn vind ik dan het fijnste, want dan heb ik in stilte de tijd om alles te verwerken.”

Wat neem je mee het weekend in?
“Wanneer je onderbuikgevoel je zegt dat je door moet pakken, kun je erop vertrouwen dat je op de juiste weg zit. Deze week merkte ik dat opnieuw tijdens een onderzoek, waar mijn intuïtie me de juiste richting wees.”

Wat kan volgende week beter?
“Beter voor mijzelf zorgen. Soms vergeet ik mezelf als ik diep in een onderzoek zit. Ik wil dan alles betekenen voor zo’n jong ventje.”

Ewout maakt ingrijpende dingen mee in zijn programma's: 'Heb een truc om er niet wakker van te liggen'Lees meer