Daarnaast denkt Brontë ook aan haar eigen jeugd. “We hebben het vroeger financieel best lastig gehad én mijn ouders zijn gescheiden. Daardoor weet ik dat eigenlijk niemand kan garanderen dat het leven van een kind stabiel wordt en dat ze dezelfde dingen kunnen hebben als hun vriendjes en vriendinnetjes. De enige manier om die ongelijkheid te voorkomen is om geen kinderen te krijgen.”

Reacties

De keuze om hierdoor geen kinderen te willen wordt alleen niet door iedereen in haar omgeving geaccepteerd. “Sommige vriendinnen en kennissen zijn open minded, maar die mensen kom je eigenlijk maar heel weinig tegen. Heel veel mensen reageren met ‘ach, dat komt later wel’ of ‘ik wilde op jouw leeftijd ook nog geen kinderen’ of ‘ik vraag het je over tien jaar nog wel een keer’. Waarom wordt mijn ‘nee’ nu niet gewoon geaccepteerd? Het is alsof mensen ‘nee’ niet als antwoord zien, maar als een uitnodiging voor een discussie en dat is het niet en zou het nooit mogen zijn.”

Daardoor ontwijkt ze het onderwerp liever dan dat ze de discussie voor de zoveelste keer aan moet gaan. “Dit komt niet voor uit schaamte, maar ik heb geen zin in de discussie. Soms weet je al dat die vraag komt en dat die ‘nee’ niet geaccepteerd gaat worden. Dan ontwijk ik de vraag liever of zeg ik ‘ik zie het nog wel’ om het uit de weg te gaan. Maar ik heb me nooit geschaamd voor het feit dat ik geen kinderen wil; vooral doordat ik weet dat wanneer ik een man was geweest en ik het zelfde antwoord zou geven, het veel vaker geaccepteerd zou worden.”

Daten

Wel kan het een obstakel zijn tijdens het daten. Maar hoe maak je zoiets bespreekbaar? “Ik zou het niet tijdens de eerste date bespreken, maar het is wel een onderwerp waar ik het al heel snel over zou willen hebben. Ik wil dat die persoon weet waar hij aantoe is. Zo’n keuze is bepalend voor de toekomst en ik wil niemands tijd verdoen.”

Moeder

Brontë heeft het er ook met haar moeder best vaak over. “Toen ik haar vanmorgen vertelde over dit interview zei ze dat ik echt wel kinderen wil en dat kinderen goed voor je zijn. Ik vroeg haar wat er nou eigenlijk mis is met het niet hebben van een kinderwens en waarom het zo’n eindeloze discussie moet zijn. Volgens haar maken kinderen je heel gelukkig en is het misschien verstandig om mijn eitjes in te laten vriezen. Daar ben ik het niet mee eens, want ik ken heel veel mensen die geen kinderen hebben en ook heel gelukkig zijn.”

Baarmoeder

Dat ze geen kinderen wil is overigens een geluk bij een ongeluk, want Brontë heeft als sinds haar dertiende veel medische problemen met haar eierstokken en baarmoeder. “Ik moet regelmatig voor controle naar het ziekenhuis omdat ik zo ondraaglijk veel pijn heb. Dat betekent ook dat er voor mij geen garantie is dat ik überhaupt kinderen zou kunnen krijgen, dus het was extra pijnlijk geweest als ik die wens wel had gehad.”

De pijn is soms zo erg dat ze er serieus over nadenkt om haar baarmoeder helemaal te laten verwijderen. “Ik heb 24/7 pijn. Het leven is zoveel vermoeiender met mijn baarmoeder dan hoe het zou zijn zonder baarmoeder. Al weet ik dat het heel definitief is; niet alleen qua kinderwens maar ook qua hormonen. Mocht er iets zijn waardoor ze de pijn kunnen weghalen zonder dat mijn baarmoeder eruit hoeft, dan zou ik daar natuurlijk meteen voor openstaan, maar als dat niet kan en ik pijnloos door het leven kan zonder baarmoeder, dan mogen ze ‘m er meteen uithalen.”