Shirley Pieters (43) ondergaat zeven jaar geleden een cosmetische ingreep om van haar buikklachten af te komen. Maar wat begint als een kleine correctie, eindigt in een nachtmerrie: haar schaamlip wordt ernstig misvormd en zit vastgenaaid aan haar bovenbeen.
Tegenwoordig kun je van alles doen om jezelf op je mooist te voelen, maar soms loopt dat fout af: een ingreep mislukt, je krijgt last van bijwerkingen of je begaat een andere cosmetische misser. Da’s dan Mooi mislukt.
In 2019 laat Shirley een maagverkleining uitvoeren in België. Een operatie die volgens de arts goed gaat, maar Shirley denkt daar anders over. “Meteen had ik het gevoel dat er iets niet klopte. Ik had zulke extreme buikpijn dat ik nauwelijks kon lopen, maar telkens werd er gezegd dat dit ‘normaal’ was na zo’n ingreep. Ik voelde me totaal niet gehoord. Ik kreeg steeds andere assistenten te spreken, nooit de arts die mij had geopereerd. Iedere keer werd mijn pijn weggewuifd: ik moest maar gewoon even doorzetten.”
Na tien maanden krijgt Shirley contact met de arts die haar geopereerd heeft. “Ik bleef teruggaan naar het ziekenhuis, want de pijn werd niet minder. Toen ik eindelijk mijn arts kon spreken, moest ik de volgende dag met spoed geopereerd worden. Wat bleek: mijn darmen lagen helemaal verkeerd en de aansluiting op mijn dunne darm was veel te smal.”
Na deze tweede operatie voelt Shirley zich fit. “De pijn nam direct af.” Maar helaas mocht dit niet lang duren. “In de maanden daarna kreeg ik opnieuw klachten: een bolle buik, pijn en een gevoel dat er weer iets niet klopte.”
Ze klopt opnieuw aan bij haar arts. “Hij vertelde dat er waarschijnlijk zenuwen geraakt zijn tijdens de operaties. Daar zouden mijn klachten vandaan moeten komen. Volgens hem was er binnen dezelfde kliniek een hierin gespecialiseerde chirurg die mij goed zou kunnen helpen. Deze chirurg kon dan ook meteen mijn buik wat strakker maken. Door alle ellende van de voorgaande maanden was ik mijn overgewicht alweer kwijt en hierdoor was mijn huid wat slapper geworden. Zelf had ik dit niet zozeer opgemerkt, maar ik dacht: lekker makkelijk, dan ben ik in een keer van mijn buikklachten af én zie ik er weer strak uit.”
Shirley maakt een afspraak bij de chirurg en voor ze het weet ligt ze ook bij hem op de operatietafel. “Een week na onze kennismaking kon de ingreep al uitgevoerd worden. Op de dag van de operatie kwam de arts zelfverzekerd over. Alsof-ie aan de lopende band dit soort ingrepen deed. Hij begon met het aftekenen van de huid op mijn buik en stelde voor om ook mijn benen ‘mee te pakken’. Het enige wat ik moest doen was duizend euro, in cash, bijbetalen.” Shirley gaat hiermee akkoord.
Na de operatie blijkt het allemaal te mooi om waar te zijn. “Toen ik wakker werd, zag ik meteen dat er dingen waren gedaan waar ik nooit om had gevraagd. Het leek alsof mijn lichaam afgeslacht was door een slager: mijn hele buik was rondom opengesneden, de littekens waren slordig en hoekig en zelfs mijn rug bleek te zijn bewerkt zonder dat hij dat ooit had genoemd. Maar het schokkendste was dat er veel te veel huid bij mijn benen was weggehaald. Hierdoor zat mijn schaamlip vastgenaaid aan mijn bovenbeen en werd-ie flink naar beneden getrokken.”
De tekst loopt door onder de afbeelding.
Astrid liet implantaat plaatsen vanwege haar trechterborst: 'Reusachtige bult door ophoping van wondvocht'
Shirley voelt direct dat het foute boel is. “Maar uiteraard werd er gezegd dat ik even geduld moest hebben toen ik dit aangaf. Het zou wel weer bijtrekken.” Toch voelt het continu alsof haar been los zit. Bijna alsof-ie ieder moment kan gaan afscheuren.
“En mijn schaamlip zat dus vastgenaaid. Hij werd met zo’n vijf centimeter uitgerekt over mijn bovenbeen. Dat was vooral erg hinderlijk, want zelfs het dragen van een onderbroek deed pijn. Daarom besloot ik, in overleg met diezelfde chirurg, mijn schaamlip drie maanden na de operatie te laten corrigeren.”
Er stond dus weer een ingreep op de planning. “Ik ging erheen met de hoop dat ze zouden herstellen wat er mis was gegaan, maar zodra ik wakker werd schrok ik me rot. Mijn schaamlip was er na deze operatie bijna dubbel zo erg aan toe. Hij zat nu in plaats van vijf, zeker tien centimeter naar beneden vastgenaaid. Hierdoor werd-ie dus nog verder uitgerekt over mijn bovenbeen.
Ook de verpleging schrikt van Shirleys toestand. “Op dat moment realiseerde ik me pas hoe onveilig het allemaal was geweest. Ik lag daar en besefte: dit is volledig misgegaan. Het voelde alsof ik geen controle meer had over mijn eigen lichaam en dat ik letterlijk was overgeleverd aan iemand die niet wist wat hij deed.”
Later komt ook de arts de kamer binnengelopen. “In plaats van mijn zorgen serieus te nemen, werd hij woedend. Hij zei dat hij me spuugzat was, dat ik me moest aankleden en dan kon ik meteen vertrekken. Ik was nog half onder narcose, kon amper op mijn benen staan, maar werd gewoon het ziekenhuis uitgezet. Ik heb buiten in de hitte liggen wachten tot iemand me kon komen ophalen. Dit was zo vernederend en onmenselijk.”
“Toen ik eenmaal thuis was, wist ik eigenlijk niet goed waar ik moest beginnen”, vertelt Shirley. “Ik heb een klacht ingediend bij de kliniek, maar dat werd meteen door hen van tafel geveegd. Ze zeiden dat het mijn eigen schuld was, omdat ik na mijn operaties te snel weer begonnen was met werken. Onzin, als je het mij vraagt. Toen besloot ik, ondanks al mijn kwalen, de situatie te accepteren en verder te gaan met mijn leven.”
In deze periode verdiept Shirley zich in alles wat met het menselijk lichaam te maken heeft. Ze volgt opleidingen in Chinese geneeskunde en leert steeds meer over nazorg na operaties. “Omdat ik me door artsen zo slecht gehoord voelde, ben ik zelf op zoek gegaan naar kennis”, vertelt ze. “Ik wilde begrijpen wat er in mijn lichaam gebeurde en waarom het iedere keer misging.”
Alana Boone raakte ál haar tanden kwijt na een mislukte behandeling in Turkije: 'En bijna 60.000 euro'
Met haar vergaarde kennis besluit ze mensen die, net als zij, kampen met klachten na ingrepen te helpen. Ze opent haar eigen salon, gericht op nazorg en herstelbehandelingen na operaties. “Ik kreeg steeds vaker vrouwen over de vloer die hetzelfde hadden meegemaakt: complicaties, onzekerheid en pijn. Het voelde bijna alsof het mijn taak was om hen te begeleiden op een manier die ik zelf nooit heb gekregen.”
Via haar klantenkring en groeiende netwerk komt ze in contact met meerdere artsen. Ze begint chirurgen te volgen, hun werk te bestuderen en ervaringen van cliënten te vergelijken. Zo komt ze uiteindelijk terecht bij een arts die gespecialiseerd is in complexe hersteloperaties zoals die van haar. “Vanaf dat moment wist ik dat er misschien tóch nog een kans was om mijn lichaam te laten herstellen. Dat had ik voorheen nooit durven dromen.”
Shirley maakt een afspraak met deze arts en na lang twijfelen laat ze zich toch nog één keer opereren. “Hij legde precies uit wat hij zou doen, waarom dat nodig was en welke risico’s er waren”, vertelt ze. “Het zou een allesomvattende hersteloperatie worden, waarbij mijn buik, rug, benen, billen, littekens en vagina in een keer werden aangepakt.”
De ingreep is heftig. “Mijn hele lichaam was opengehaald. Ik kon wekenlang bijna niet lopen en heb echt zwarte sneeuw gezien.” Toch is het voor het eerst in jaren een operatie die wél goed uitpakt. “Toen ik langzaam herstelde, voelde mijn lichaam eindelijk weer als de mijne.”
De tekst loopt door onder de post.
Dit bericht op Instagram bekijken
Inmiddels durft Shirley met steeds meer trots naar haar lichaam te kijken. Ook de complicaties aan haar schaamlip zijn hersteld. “Maar mentaal is het niet makkelijk geweest”, zegt ze. “Ik heb paniekklachten gehad, een burn-out en een depressie. Soms kon ik van de stress niet ademen en ook mijn eetlust verdween. Daarbij ging mijn relatie in deze periode naar de knoppen.
Mijn vorige partner heeft me echt afgebroken met opmerkingen over mijn lichaam. Dat heeft zoveel met me gedaan. Ik had geen seksleven meer, ik voelde me lelijk, beschadigd en ik durfde me letterlijk niet meer bloot te geven.”
Zelfs nu alles op lichamelijk vlak hersteld is, merkt Shirley dat haar vertrouwen in mensen beschadigd blijft. “Als iemand interesse toont, schiet ik meteen in de stress: wat als hij me walgelijk vindt? Het kost tijd om dat los te laten. Maar ik merk wel dat ik langzaam begin te voelen dat ik weer de moeite waard ben.”
Met haar verhaal wil ze vrouwen waarschuwen. “Cosmetische ingrepen zijn veel te normaal geworden. Mensen beseffen niet hoe groot de risico’s zijn, zeker als je in het buitenland iets laat doen. De nazorg in Nederland is gebrekkig en als er iets misgaat, wordt er vaak weggekeken. Leer van mij en pas op met wat je laat doen.”
Ben – of ken – je iemand die zelf een cosmetische misser meemaakte? En wil jij (anoniem) jouw verhaal delen? Stuur dan een mail naar lezer@linda.nl onder vermelding van ‘Mooi mislukt’.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Daniëlle kreeg ernstige brandwonden na laserbehandeling voor haar gezicht: 'Mijn hoofd was vier keer zo dik'
Nina Kuijf is branded content- en lifestyleredacteur bij LINDA., LINDA.meiden & Vogue.nl. Ze is het liefst dag en nacht bezig met fashion, beauty en de nieuwste (online) trends. Avondje vrij? Dan schuift ze graag aan bij de leukste restaurants in en rondom Amsterdam.
