In Gelukkig hebben we de foto’s nog vertellen ouders over vakanties die nét iets anders verliepen dan gepland. Verhalen over pech, chaos, slapeloze nachten en onverwachte wendingen. Omdat juist de vakanties die volledig ontsporen vaak de beste verhalen opleveren.
Silvia (41) vertrekt in 2018 met haar vriend Yordy (41) en zoontje Otis (destijds net 1) naar de Malediven voor een droomvakantie, maar dat pakt behoorlijk anders uit.
“We zijn heel reislustig, dus ook toen we een baby kregen, dachten we: we gaan gewoon op reis,” vertelt Silvia. Ze kiezen Sri Lanka als bestemming en omdat de Malediven daar in de buurt liggen, besluiten ze er ook nog vier nachten op een droomresort bij te boeken. “Het is duur om daar te verblijven, dus we hadden gespaard en vier nachten was echt wat we maximaal konden betalen.” Het is de bedoeling dat de eerste familievakantie als kersverse ouders 2,5 week gaat duren. Eerst twee weken Sri Lanka en dan om af te sluiten een paar dagen Malediven.
“De vlucht en de eerste dagen op Sri Lanka gingen goed, we hadden niets te klagen. Maar na een paar dagen kreeg Otis hoge koorts. We raakten gelukkig niet in paniek.” Silvia lacht: “Ik had de hele drogist leeggekocht in Nederland, dus voor elke kwaal wel een middeltje mee. We kwamen erachter dat Otis kiezen kreeg en zich daarom niet lekker voelde. Hij kwijlde ook als een malle en kreeg daardoor uitslag rond zijn mond; hij leek net de Joker.” Het jonge gezin zet de reis voort, maar op een rustiger tempo. “We droegen hem veel in de draagzak en dan ging het wel.”
Als de dag aanbreekt dat ze hun spullen moeten pakken om naar de Malediven te vliegen, is Otis weer helemaal in orde. “We hebben daar heerlijke dagen gehad. We hadden een huisje aan het strand, een zwembad, het eten was lekker, het zeewater helderblauw. Echt vakantie vieren.”
Na vier dagen op de Malediven is het tijd om naar huis te gaan. Silvia en Yordy pakken hun koffers weer in en melden zich bij de lobby van het resort om opgehaald te worden met het watervliegtuigje. Maar als ze staan te wachten, komt de hotelmanager aangesneld. “Hij vroeg wat de vlekken in het gezicht van Otis waren. Wij antwoorden dat we aan muggenbulten dachten. De hotelmanager keek bedenkelijk en zei dat hij bezorgd was of het geen waterpokken waren.”
12 feiten en fabels over waterpokken: 'Het virus kan zich via de lucht verspreiden'
Silvia legt uit: “In Nederland gaan we daar nuchter mee om; bijna iedereen heeft het als kinderziekte gehad en is dus op latere leeftijd immuun. Op de Malediven is dit niet het geval, waardoor de kans groter is dat volwassenen het kunnen krijgen en er zelfs aan dood kunnen gaan. Toen we dat beseften, snapten we ook het ernstige gezicht van de man.” De hotelmanager wil geen waterpokken op het eiland, maar maakt tegelijk duidelijk dat Otis waarschijnlijk ook niet vanaf het hoofdeiland naar huis mag vliegen. De twijfels slaan toe bij Yordy en Silvia en ze besluiten eerst met hun reisverzekering te bellen.
“Het duurde even totdat er iemand opnam; het was nog nacht in Nederland. Terwijl ik aan de telefoon was, werden we gesommeerd het watervliegtuigje in te stappen. Uiteindelijk duurde het de hotelmanager te lang en is het vliegtuigje zonder ons vertrokken. De verzekering kon ons ondertussen nog niets zeggen over vergoedingen, dus we moesten in eerste instantie alles uit eigen zak betalen.”
Ze blijven op het resort om de waterpokken van Otis uit te zitten en boeken de goedkoopste kamer. “De Malediven zijn een van de mooiste plekken op aarde, maar ook een van de duurste.” Om geld te besparen nemen ze alleen ontbijt en avondeten af in het resort. “’s Ochtends gingen we om de beurt naar het buffet en dan aten we ons vol en namen we nog bananen of andere dingen mee om het vol te houden tot de avond.” Silvia grapt: “Heel Nederlands, maar we betaalden ongeveer 500 euro per nacht en ons geld raakte heel snel op.”
Veel voorzieningen zijn er niet op het resort, wat voor extra stress zorgt. “Er was een restaurant en een mini-winkeltje. Met de dag zagen we de luiervoorraad slinken en we hadden nog steeds geen idee hoe lang we nog vast zouden zitten.”
De arts van het resort is een Duitse man die daar samen met zijn gezin een paar maanden woont. Als het gezin met Otis bij hem aankomt, blijkt dat de dokter zelf nooit waterpokken heeft gehad. “Hij stuurde ons weg met een doosje zetpillen, maar die had ik zelf ook mee uit Nederland.”
Droombaan: Resort op onbewoond eiland op de Malediven zoekt blootvoetse boekverkoper
Hulp komt vervolgens uit onverwachte hoek. “Er was een schoonmaker waar we al vaker een praatje mee hadden gemaakt en toen Otis ziek werd, vertelde hij ons over een remedie met bladeren die op een eiland verderop groeiden. Je zou dan van die bladeren een pasta moeten maken om op de huid te kunnen smeren en ook in een bad met de bladeren kunnen dobberen om de waterpokken tegen te gaan. Hij raadde ook nog aan om er een drankje mee te maken, maar dat ging me te ver.”
De schoonmaker regelt de bladeren voor het gezin van Silvia en de kok van het resort maakt er een smeerbare pasta van. “We waren blij met alle hulp die we kregen. We hebben Otis elke dag met het goedje ingesmeerd en ik heb het idee dat de pokken daardoor sneller zijn ingedroogd.”
Yordy en Otis tijdens de extra week op het eiland: “We lieten onze Otis even uit.” Tekst gaat verder onder de foto.
De eerste Duitse arts wordt tijdens hun verlengde verblijf vervangen door een andere en dat blijkt een geluk te zijn. “Deze dokter zei meteen: wat heb je van me nodig? Hij dacht mee en gaf ons perspectief. Als de pokken waren ingedroogd konden we volgens hem weg. Na drie dagen gaf hij ons een fit to fly-verklaring, waarmee we het eiland af mochten.”
Na een week extra op het resort kan het jonge gezin eindelijk naar huis. “De vlucht met het watervliegtuigje naar het hoofdeiland ging goed. Daar bleven we nog een nacht om de volgende dag naar huis te vliegen. In het tweede vliegtuig kwam er een bezorgde purser naar ons toe. Otis had nog steeds veel vlekken in zijn gezicht en dat had haar gealarmeerd. We overhandigden haar de fit to fly-verklaring en zij vertrok daarmee naar de captain.”
Silvia kan er nu om lachen, maar maakt zich op dat moment grote zorgen dat ze niet mogen vliegen. Na een halfuur komt het verlossende woord: Otis mag mee op de vlucht. “Man, man, man, wat was dat stressvol. Omdat we moesten overstappen in Dubai, dachten we dat daar nog eens hetzelfde kon gebeuren, maar gelukkig was er daar geen haan die ernaar kraaide.”
Opgelucht landen ze een paar uur later op Nederlandse bodem. Hun bankrekening is leeg, maar Otis is weer aan de betere hand en mag zelfs gewoon weer naar de opvang. “Eind goed, al goed, want ook het geld hebben we teruggekregen. Uiteindelijk kregen we 150 euro per persoon per dag, en daarmee hebben we min of meer quitte gespeeld.” Silvia grapt: “We hebben nog twee kinderen gekregen erna en ik hoopte dat ze ook op vakantie waterpokken zouden krijgen, zodat we weer een gratis vakantie zouden hebben.”
Deze horrorvakantie heeft de reislust van Silvia en Yordy zeker niet ingedamd. “Achteraf kunnen we erom lachen. Otis was weer beter, we kregen het geld terug, dus we waren niet failliet gegaan, en we zijn toch maar mooi in Sri Lanka en op de Malediven geweest.” Al met al heeft deze reis Silvia juist veel vertrouwen gegeven. “Overal ter wereld zijn er kinderen, dus ook volwassenen die weten wat ze moeten doen, of dat nou met een pasta van bladeren of middelen van de drogist is. Dat hou ik nu in mijn achterhoofd.”
Heb jij ook zo’n vakantiefiasco meegemaakt? We zijn op zoek naar ouders die een hilarische, rampzalige, ontroerende of ronduit bizarre vakantie-ervaring met hun jonge kinderen (0 tot 6 jaar) willen delen. Van slapeloze nachten en ziekenboegtaferelen tot complete vakantieplannen die in het water vielen: we horen graag jouw verhaal.
Mail je naam, leeftijd en een korte samenvatting van je situatie naar redactie.mini@linda.nl onder vermelding van Gelukkig hebben we de foto’s nog. Anoniem delen mag natuurlijk ook.
Oproep: Vakantie met kleine kinderen: hoe liep die van jou in de soep?
Jujube Zeguers (26) is freelance redacteur voor LINDA.nl en schrijft het liefst over mensen en hun bijzondere verhalen. Ze woont in Delft met haar verloofde en is dol op reizen, lezen en podcasts.
