Ze stonden nog niet op een podium, maar soms al wel op de tafel. In de rubriek Wat een plaatje bladeren we terug naar vroeger. Naar lieve babyvetjes en peuterstreken, allemaal vastgelegd in foto’s.
We duiken vandaag met actrice Melody Klaver (35), moeder van de anderhalf jaar oude Luka, in haar fotoalbum van vroeger. Wie was ze als kind? Wat zegt die blik? En welk verhaal schuilt er achter die ene foto? Tijd om terug te gaan naar het allereerste begin.
Wat is het verhaal achter deze foto’s?
“Op de eerste foto lig ik bij mijn vader op een strandbedje. Ik denk dat dit op Ibiza was. Hij overleed toen ik 18 was; hij was nog maar 56 jaar. Deze foto heeft een mooi plekje gekregen in mijn huis. Het is een lieve, ontroerende foto, een dierbare herinnering. Ik was gek op papa. Als ik hem terugzie, kan ik meteen dat fijne gevoel weer oproepen.”
Karsu tegen Valerio: ‘Als ik ’s nachts voor de vijfde keer word wakker gemaakt, denk ik: eentje is ook prima’
Hoe was jij als kind?
“Ik heb het daar laatst met mijn moeder over gehad, nu ik zelf een kind heb. Helaas heeft zij het geheugen van een zeef, maar ze zei dat ik heel relaxed was en bijna nooit huilde. Ik sliep ook goed. Maar ik zei wel: ‘Jullie zijn nog van de
generatie dat je een baby gewoon liet huilen, met de stofzuiger voor de deur.’
Dat moest ze toegeven. Over het algemeen was ik een makkelijk en blij kind. Wel bijdehand, maar op een schattige manier. Ik vond het heerlijk om in de belangstelling te staan en toneelstukjes op te voeren. Ik had een rijke fantasie en kon mezelf uren vermaken met Polly Pocket en Barbie. Dat mis ik nog weleens bij mijn zoon. Ook was ik sociaal, maakte ik makkelijk vriendjes en wist ik al vroeg wat ik later wilde worden.”
Wat wilde je dan worden?
“Filmster. Dat schreef ik altijd in vriendenboekjes. Ik heb twee keer meegedaan aan de Mini Playbackshow en beide keren gewonnen. De eerste keer was ik vier jaar. Mijn zussen dansten bij Lucia Marthas, dus ik ging al mee sinds mijn tweede. Zo kwamen we jong in aanraking met televisie, show en dans. Ik was dol op musical en wilde dat heel graag doen. Vroeger stonden audities gewoon in de krant, dus ik schreef zelf met mijn moeder de brieven.
Zo kwam ik terecht in producties als Annie, Oliver! en The Sound of Music. Mijn zussen deden dat niet; ik wilde het echt zelf.”
Binnenkijken bij Jet van Nieuwkerk: ‘Ik ben van hup: spijker erin, ophangen, hangt het recht, ja zal wel’
Heb je nog een leuke anekdote uit die tijd?
“De eerste keer was ik eigenlijk niet door bij de Mini Playbackshow. Maar omdat er last minute iemand uitviel, mocht ik toch meedoen. De opnames waren al drie dagen later, dus ik had nauwelijks voorbereidingstijd. Mijn moeder zette toen drie dagen lang ‘Anything for You’ van Gloria Estefan op repeat. Terwijl ik sliep, terwijl ik wakker was – non-stop. Na drie dagen kende ik het hele nummer uit mijn hoofd, terwijl ik nog geen woord Engels sprak. Ik wilde het zelf heel graag, hoor. Het was niet dat mijn moeder een ‘momager’ à la Kris Jenner was.”
“Op bovengenoemde foto zit ik op zo’n gestoffeerde jarennegentigbank. Heerlijk. Ik ben daar een jaar oud, in ons ouderlijk huis in Abcoude. Met een grote strik in mijn haar. Mijn moeder was altijd met kleding bezig en kleedde ons – mijn twee zussen en mij – superleuk aan. Het kledingmerk Oilily was toen helemaal in, dus dat droegen wij veel. Deze foto is gemaakt voor een kindermodellenbureau. Mijn twee oudere zussen, Kimberley en Stefanie, deden veel modellenwerk. Ik kon ook ‘uitgeleend’ worden als babymodel. Iedereen had het altijd over mijn ogen en bolle wangen. Daar konden ze niet vanaf blijven.”
“Dit is mijn eerste schoolfoto, ik was een jaar of vier. Ik had heel lang haar, tot
over mijn billen. Daarom droeg ik het meestal in een hoge knot, vaak met een
kleurrijke strik. Dat was gewoon het handigst tijdens het spelen.”
“Op de foto met het geruite jurkje ben ik ongeveer twee. Dat was een vrij
officiële foto; we waren vaak bezig met shoots en camera’s.”
“Op de laatste foto zie je een heel blije Melody. Ik ben hier een jaar of vier en
draag weer Oilily, met een tuinbroek van Replay en natuurlijk de befaamde knot. Deze is genomen tijdens een vakantie op een cruiseschip, omdat mijn opa zestig werd.”
Herken je Luka in een van deze kinderfoto’s?
“Op de foto waarop ik met dat geruite jurkje op schoot zit, herken ik hem heel erg. Ik kijk daar een beetje beduusd, zo van: wat gebeurt hier allemaal? Even de
kat uit de boom kijken. Luka heeft ook die bolle wangen en die mond. Dan zie
ik echt: dit is een Klaver.”
Hoe had je geheten als je een jongen was?
“Jordy. En daar zit een grappig verhaal achter. In ons dorp kende iedereen elkaar. Een kennis van mijn moeder kreeg eerder een zoon en noemde hem
Jordy. Mijn moeder baalde, want zij wilde die naam ook gebruiken. Maar ik was dus een meisje. En die Jordy kwam later bij mij in de klas. Hij werd zelfs mijn
eerste verkering.”
Welke eigenschap had je als kind die je nu niet meer hebt?
“Vroeger wilde ik heel graag de aandacht naar me toe trekken. Het is eigenlijk een contradictie met mijn werk, maar toch is dat veranderd. Waar ik vroeger
altijd de spotlight zocht, ben ik nu veel rustiger. De obsessie met televisie en musical is ook weg. Nu ligt mijn hart echt bij film en theater.”
Niets missen van LINDA.mini? Schrijf je in voor de nieuwsbrief.
Sander Lantinga: ‘Na die roze wolk volgt een venijnig lagedrukgebied boven het huishouden'
Martine Findhammer-Schut is online redacteur bij LINDA. en LINDA.Mini. Moeder van Mees en Lode en daardoor officieel expert in gebroken nachten en onderhandelen over nog-één-verhaaltje. Heeft een scherp oog voor mode — niet alleen om te dragen, maar ook om te duiden — en een liefde voor het Franse chanson en muziek uit de jaren zeventig en tachtig, het liefst op vinyl.
