Agenda: vol. Inbox: chaos. Op bek gegaan: meerdere keren. Lessen geleerd: tientallen. In haar columns laat Tess Scholten (28), ondernemer en oprichter van For You Agency, zien hoe ze het doet.
Ondertussen ben ik al gegaan
Weet je wie nooit mijn concurrent is geweest? De perfectionist. Ook al hebben zij hoogstwaarschijnlijk meer talent dan ik, er zijn weinig dingen waar ik me minder druk om maak. Weet je waarom? De perfectionist gaat niet, want ze durven niet publiekelijk te falen, dus doen ze niks. Ze durven niet het risico lopen dat iemand zegt: “Hmm, had beter gekund.” Dus blijven ze wachten. En wachten. En wachten. En ondertussen ben ik al gegaan. Met misschien wel de helft van hun talent.
We geloven graag dat de mensen die “de besten in hun vak” worden genoemd ook daadwerkelijk de allerbeste zijn. Dat hun talent zo groot is dat succes onvermijdelijk was. Maar vaak zijn het niet de meest getalenteerden die succes behalen: het zijn de mensen die zichzelf durven te laten zien.
Want ondertussen zitten de échte talenten thuis, aan nog een aanpassing. Nog een verbeterde versie. Alles moet kloppen, alles moet perfect. Perfectionisme klinkt heel romantisch, alsof je hoge standaarden hebt, ik noem het liever zelfsabotage met een strik eromheen. Want meestal is het gewoon angst om zichtbaar te zijn. Angst om beoordeeld te worden door mensen uit je omgeving.
Dus blijf je aanpassen, wachten, uitstellen. En ondertussen is er iemand met 80% van jouw talent, maar met 100% doorzettingsvermogen. Zij lanceert wél. Zij post wél. Zij durft wél. En raad eens wie uiteindelijk als expert wordt gezien en klussen binnen sleept? Niet degene met het meeste talent, maar degene die het meest zichtbaar is. Zij.
Gewoon doen
Succes bouwen heeft niet alleen met talent te maken, maar vooral met doorzettingsvermogen. Met gewoon doen voordat het perfect voelt. En ik kan je alvast vertellen: niets gaat ooit perfect voelen of zijn. Ik weet dat niet alleen in theorie, ik bén dit.
Met een half jaar werkervaring zette ik mijn bedrijf op. Mijn eerste video’s? Best wel slecht. Maar ik zette ze online, ik zou later wel beter worden in editten. Onze eerste website? Afschuwelijk! Echt heel lelijk, maar hij stond wel live. Klanten konden ons in elk geval vinden, later zouden we geld hebben voor een website designer. We begonnen met alles, en we zouden het later perfectioneren. Guess what: onze website is nog steeds niet perfect; want dat is het nooit. En nog steeds doe ik niks perfect, maar ik doe het gewoon. Net zoals nu. Ik ben geen schrijver, maar toch zette ik mijn Substack online, zonder garantie dat iemand het zou lezen. En guess what? Ik schrijf nu mijn eerste column voor LINDA.meiden. Niet omdat ik de beste ben, maar wel omdat ik ben begonnen.
Heb ik vandaag de perfecte column geschreven? Waarschijnlijk niet. Maar als ik met deze column ook maar één iemand, en ik hoop dat jij dat bent, heb geïnspireerd om vandaag iets online te zetten waar je al te lang over twijfelt, dan is ‘ie voor mij wel perfect. Succes zit niet in perfect zijn, maar in publiekelijk durven falen.
Liefs, Tess
GOED ARTIKEL? DELEN MAAR.
