Fuck my life. Van diarree tijdens een sollicitatie tot rode wijn over je date heen morsen. Sommige gênante momenten blijven je nog jaren bij. Gelukkig ben je niet de enige. Iedereen maakt weleens een ‘FML’tje’ mee.
Deze week deelt Mende (23) die van haar.
🕣 Wanneer
Juli 2020
📍Waar
In een drukke winkelstraat in Zwolle
😖 Hoe vaak denk je hieraan terug?
Een keer per week
“Het was een snikhete zomerdag. Zo’n dag dat je alleen luchtige kleding aan kan. Ik droeg een zwart hemdje en een zwarte, lange rok die ik net nieuw had – met kant aan de onderkant. Ik woonde toen nog in Zwolle en reed op mijn Tomos (brommer, red.) van mijn huis naar dat van mijn ouders. Gewoon een normale rit, zoals elke dag.
Ineens voelde ik een soort druk rond mijn middel. Tegelijk hoorde ik een scheurend geluid. Mijn rok scheurde als een strip stof volledig los bij de taille en werd in één keer de ketting van mijn Tomos ingetrokken. Hij gleed niet af – hij was gewoon meteen kapot. Er was letterlijk niets meer van over.”
“Mijn Tomos sloeg meteen vast. Ik stond stil, midden op een drukke straat. Zonder rok aan, alleen in mijn zwarte string. Ik zat nog op het zadel en heb denk ik eerst een minuut voor me uit gestaard. Wat was hier zojuist gebeurd? En daarna: wat moet ik in hemelsnaam nu doen?”
“Toen ik om me heen keek, zag ik dat mensen het hadden gezien. Sommigen lachten een beetje. Ik schaamde me dood. Voor een seconde dacht ik: kan ik mijn topje naar beneden trekken om iets te bedekken? Maar ja, dat werkt natuurlijk niet. Dan had ik boven niets meer aan.”
“Ik had weinig opties en dacht: oké, wie woont hier in de buurt? Een vriend van mij woonde op ongeveer tien à vijftien minuten lopen. Een mannelijke vriend én niet een van mijn beste vrienden, dus het was wat ongemakkelijk om daar in mijn string heen te gaan. Maar het was mijn enige optie.”
“Niemand kwam naar me toe om iets aan te bieden of te helpen. Achteraf best gek. Ik heb mijn Tomos gewoon neergezet en ben gaan lopen. Snelwandelen, rennen voelde te gênant In mijn string. Onderweg belde ik mijn vriend van destijds: ‘Je gaat niet geloven wat mij nu is overkomen. Ik sta in mijn onderbroek op straat.'”
Joosje haalde de wc niet en hurkte tussen de auto’s: 'Toen ik opkeek, stond de buurman daar'
“Tijdens die hele wandeling zat ik in een soort mix van paniek en hilariteit. Ik dacht vooral: ik moet daarheen, zo snel mogelijk. Maar ik moest ook heel hard lachen. Ik hou wel van dit soort absurde humor – alleen jammer dat het mij moest overkomen.”
“Ik wist niet eens zeker of de vriend waar ik heen ging thuis was; ik deed alles op de gok. Gelukkig was hij er. Toen hij de deur opendeed en mij zag staan, was hij echt even stil. Ik zei alleen maar: ‘Geef me alsjeblieft een broek.’ Hij heeft me toen een oude brandweerbroek gegeven. Het was absurd, maar het was de kleinste broek die hij had. Op dat moment pak je alles wat je kunt krijgen. Ik was hem echt eeuwig dankbaar.”
“Daarna ben ik doorgelopen naar mijn ouders. Mijn Tomos durfde ik nog even niet onder ogen te komen – ik moest eerst bijkomen van schrik. Later die week ben ik teruggegaan naar de brommer. Die had ik alleen niet op slot gezet. De rok zat helemaal vast in de ketting – ik dacht dat niemand ermee weg zou rijden. Toch had iemand ‘m gejat.”
“Het hilarische aan het verhaal is dat ik aangifte deed en een jaar later werd gebeld door de politie. Ze hadden mijn Tomos teruggevonden. Hij was helemaal gerepareerd en gifgroen gespoten. Best zielig voor de dief. Die had ‘m helemaal opgeknapt en de rok eruit gehaald voor niks.”
“Sinds deze blunder draag ik geen rok meer op mijn Tomos. Als ik er wel een draag, stop ik hem helemaal onder me en check ik drie keer of hij nergens tussen kan komen. Ik hoop echt dat dit voor altijd mijn meest gênante moment blijft.”
OPROEP
Heb jij net als Mende iets gênants meegemaakt waar je nu nog van door de grond zakt als je eraan terugdenkt? Mail dan je verhaal en leeftijd naar anne.schiphof@linda.nl onder vermelding van ‘FML’tje’.
Brechtje had zich lang niet geschoren: 'Huisgenoot maakte foto en vroeg wiens balhaar het was'
Anne Schiphof (25) is online redacteur bij LINDA.meiden. Ze groeide op in een dorp – zo’n plek waar je niet over straat kunt met een pet of er wordt al over je gepraat – en vluchtte op haar negentiende naar de stad. Eerst Utrecht, toen Rotterdam. Daar woont ze met een vriendin, die ze via Bumble leerde kennen. Ze zit balls deep in het modealgoritme en heeft een zwak voor Nederlandse hiphop en R&B.
