New year, new me; tijd voor een volledige rebrand. Redacteur Anne heeft daar alleen 0,0 zin in. Wat is er mis met wie we in 2025 waren? Zij heeft maar één goed voornemen: vaker stilstaan bij haar gevoel, vooral als dat ‘negatief’ is.
Eind 2025 durfde ik aan mezelf toe te geven dat ik regelmatig jaloers ben. Vooral op de mensen die het dichtst bij me staan. En hot take: dat kan een goede eigenschap zijn.
Een jaloers type zou ik mezelf nooit noemen. Dan zie ik meteen iemand voor me die aan je haren trekt als je haar crush verkeerd aankijkt, of iemand die andermans Instagram-volgers uitpluist alsof ze bij de FBI werkt. Nee, dank. Jaloezie heeft zo’n negatief imago dat ik me er het liefst helemaal niet mee identificeer. Het is ongezond, toxic en destructief voor iedereen om je heen.
Qua liefde ben ik nooit een jaloers persoon geweest. Maar jaloers zijn op mijn vrienden? Dat ben ik vaak – en dat is iets waar ik me voor schaamde. Want ik gun mijn vrienden de wereld (en het liefst nog een beetje sterrenhemel erbij). Toch kan ik met verlangende ogen naar ze kijken, vooral als ik zie dat het goed gaat en dat ze hun doelen bereiken. Begrijp me niet verkeerd; ik ben heel trots op wat zij doen en voel geen afgunst dat ze goed bezig zijn, alleen jaloezie dat ik daar niet ben.
Zo ben ik stikjaloers op een vriendin die op dit moment maandenlang door Azië reist. Ze heeft de tijd van haar leven, geen verplichtingen en leert overal nieuwe mensen en culturen kennen. Een andere vriendin koos in 2025 voor haar passie en startte haar eigen socialmediabedrijf. Mijn jaloeziemeter schiet omhoog als ik zie hoe goed haar bedrijf gaat, hoe ze straalt en dat ze een duidelijke visie heeft voor wat ze wil bereiken.
In november zag ik hun hoogtepunten op social media voorbijkomen, terwijl ik minder goed in mijn vel zat. Ik had weinig motivatie voor werk, twijfelde of ik überhaupt wel de juiste carrière had gekozen en was bang om die gevoelens onder ogen te komen. Mijn vriendinnen waren on top of the world – en als je heel goed keek, zag je mij daar in de goot naast liggen. Maandenlang vertelde ik mezelf dat het wel goed kwam als ik mijn twijfel maar negeerde. Maar verrassing: dat hielp niet.
Raounak zegde na 9 dagen haar droombaan op: 'Het voelde niet goed'
In november deelde ik mijn twijfels voor het eerst met vrienden en collega’s. Guess what? Opeens voelde ik me veel lichter. Het is zo walgelijk cliché, maar praten helpt. Mijn werk als redacteur vind ik nog steeds geweldig, maar mijn onzekerheid staat mijn plezier vaak in de weg. Ik begon die onzekerheden van me af te schrijven, ook de jaloezie die ik voelde. Toen had ik mijn openbaring. Wat als jaloezie eigenlijk helemaal niet zo slecht is? Het is voor mij de makkelijkste manier om te weten hoe ik mijn leven wil invullen.
Mijn reizende vriendin heeft me geïnspireerd om eind 2026 ook het vliegtuig in te stappen. Nooit heb ik het gevoel gehad dat ik alle hoeken en kieren van de wereld wil zien, maar nu weet ik dat ik op z’n minst een voet buiten Europa wil zetten. En die vriendin van wie haar bedrijf zo goed gaat? Zij gaf me de motivatie om zelf ook weer aan mijn kledingmerk te werken. Ik besprak mijn struggles met haar en ze bood zelfs aan me te helpen. Daardoor besefte ik dat haar geluk het mijne niet in de weg staat. Er is genoeg plek voor iedereen om z’n dromen na te jagen. En daar kunnen we elkaar alleen maar mee helpen.
Ik ben jaloezie daarom als iets positiefs gaan zien. Je bepaalt zelf wat je met dat gevoel doet; je kunt gaan roddelen of diegene misgunnen. Maar je kunt iemand ook aanmoedigen, diens succes zien als drijfveer en zelfs om tips vragen.
Het idee dat jij iets niet kunt bereiken als iemand anders dat al heeft, is onzin. Er is genoeg ruimte op deze wereld voor ieders dromen. Je hoeft niet constant in competitie met anderen te zijn. Wees daarom niet bang om af en toe eens stikjaloers te zijn op de mensen naast je. Trek daar vooral je lessen uit. Oh, en zeg het tegen ze. Want zij weten waarschijnlijk niet half hoe goed zij in jouw ogen bezig zijn.
Amber: ‘Sporten moet in 2026 weer draaien om plezier, niet om het delen van PR’s’
Anne Schiphof (25) is online redacteur bij LINDA.meiden. Ze groeide op in een dorp – zo’n plek waar je niet over straat kunt met een pet of er wordt al over je gepraat – en vluchtte op haar negentiende naar de stad. Eerst Utrecht, toen Rotterdam. Daar woont ze met een vriendin, die ze via Bumble leerde kennen. Ze zit balls deep in het modealgoritme en heeft een zwak voor Nederlandse hiphop en R&B.
