Waarom was ik dan zo moe?
Volgens Drayer zijn werkende moeders niet dubbel belast, het is juist een dubbele rijkdom. Maar waarom was ik dan zo moe? Een 45-urige werkweek, een leuke moeder zijn voor de kids, gezonde gerechten op tafel zetten. En… het huishouden. Ik verdien weliswaar te weinig om me een huishoudster te kunnen permitteren (echt, staat al jaren op mijn lijstje voor kerst), maar ik deelde de taken met manlief. Was ik dan zo’n mietje?

Niet altijd even leuk
Barbara van Erp en Femke Sterken beschreven in hun essay op 12 september in het Volkskrant magazine met humor hoe het leven met kinderen eruit ziet. Hoe verrast ze waren dat niemand hun ooit had verteld hoe zwaar het is om kinderen te krijgen en hebben. Hoe pijnlijk de bevalling precies is, je gewoon functioneel op je werk moet zijn – zelfs na drie uur slaap – en wat een boze peuter is.

Een slimme meid…
Ik ben in 1977 geboren en nu dus 38. Toen ik op school zat, lanceerde het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een campagne. De slogan was: Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid en had als doel: meisjes te stimuleren een vak te leren om later in hun eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Ik heb dat hartstikke serieus genomen. Mijn vriendinnen ook. Heeft dat misschien toen een druk op ons gelegd? Ik vraag het me af. Voor mij was het heel duidelijk: na mijn eindexamen zou ik gaan studeren. En dan natuurlijk een goede baan. Keihard werken om te bewijzen dat wij vrouwen… ja wat eigenlijk? Het allemaal wel kunnen?

Overspannen
Ik heb nu even tijd om hierover na te denken. Ik zit namelijk overspannen thuis. Van de zomer dacht ik nog dat ik niet zo moest zeuren. Zoveel vrouwen zag ik niet neergestort op de grond van moeheid. Of flauwvallen, hyperventileren of slecht slapen. Het intrigeert me mateloos dat bovengenoemde vrouwen lijnrecht tegenover elkaar staan. Waar komt dat vandaan? Is dat generatiegevoelig? Zit dat in je karakter? Je opvoeding?

Geen mietje
Mijn moeder heeft echt geen mietje van mij gemaakt. Had ik oorpijn? Pijn in mijn buik? Niet zeuren, hup naar school. Natuurlijk begrijp ik nu dat zij ook in de stress schoot zodra we niet lekker waren. Want zij moest ook gewoon op tijd naar haar werk. Maar het heeft wel iets met me gedaan.

Bewijsdrang
Het is in elk geval erg pittig geweest om toe te moeten geven dat ik het allemaal niet aankon. Moeder zijn is een ingewikkelde optelsom, maar ergens diep in mij zit de bewijsdrang dat het allemaal een eitje is. Dat ik heus wel elke dag op hakken en met de lippen gestift eerst negen uur superefficiënt kan zitten wezen op werk en dan als de wiedeweerga de kinderen ophaal, huiswerk met ze doe en verse groenten op tafel zet. En ook nog genoeg energie heb om ’s avonds de sexy vrouw uit te hangen.

Stinkende best
Laten we het erop houden dat elke moeder haar stinkende best doet. Dat de één wat meer mazzel heeft omdat de kinderen ’s nachts doorslapen. Dat de ander de lat misschien te hoog legt en daarom af en toe in huilen uitbarst. Maar zullen we in elk geval ophouden met elkaar schuldig laten voelen? Echt, vrouwen die alle ballen in de lucht houden en ook nog twee keer in de week (met geschoren poes en benen) sex hebben met hun man: more power to you.

Applaus voor jezelf
Maar voor alle vrouwen die net als ik dikke panty’s dragen omdat ze in geen weken hun poes of benen hebben geschoren, die af en toe in de auto onderweg van werk naar oppas ademhalingsoefeningen doen omdat ze anders gaan hyperventileren, die al twee (of was het drie?) weken de bedden niet hebben verschoond: jullie doen het hartstikke goed!

Foto: Facebook Club van Relaxte Moeders