Penetrante lucht
De geur is penetrant en heftig, je loopt letterlijk over afvalresten en door plassen vervuild water, tussen de zelf gemaakte huisjes van stukken hout, golfplaat en plastic. Er is geen of nauwelijks riolering, water en electriciteit. Aangekomen bij het Daycare Centre zie ik zo’n veertig vrolijke kinderen tussen de vier en zeven jaar oud les krijgen. Als het lunchtijd is, stormen ze naar de gedekte tafels waar borden rijst klaar staan met groente, vlees en een glaasje limonade: vaak hun enige maaltijd van de dag. Deze kinderen hebben nog geluk dat zij naar school kunnen.

Pasgeboren baby
Eén van de schooljongentjes is niet aanwezig en we gaan bij zijn moeder langs om te kijken waarom hij absent is. Bij haar thuis zien we dat ze onlangs bevallen is, ze heeft een pasgeboren baby op de arm. Zij is een alleenstaande moeder, net zoals de paar andere moeders, die ik die dag spreek.

Frituur
Op straat zijn er kleine stalletjes die plastic zakjes pag pag verkopen, waarvan de letterlijke vertaling shake shake is. Van hamburgers en kipresten van McDonalds en lokale junkfoodketens, wordt  het vuil afgeschud, dan worden ze gefrituurd en weer verkocht voor zo’n vijftien pesos (dertig eurocent).

Hard werken
De sfeer op de Smoky Mountains is niet grimmig en gevaarlijk zoals ik verwachtte. Integendeel, de mensen en kinderen verwelkomen ons, ze lachen en zwaaien vrolijk. Niemand vraagt om geld of eten en ze gaan door met hun dagelijkse routine, werken keihard en blijven positief ondanks de barre omstandigheden.

Indrukwekkende veerkracht
Overleven met veerkracht en een glimlach op je gezicht. Het is onvoorstelbaar indrukwekkend. Educatie is de eerste stap naar een beter bestaan en met het Child Dreamers Daycare Centre en de andere opgerichte scholen op de Smokey Mountains is er een beetje hoop voor de huidige generatie.