‘Reflect your respect‘
Opmerkelijk, maar minstens zo begrijpelijk, is de boodschap van een campagne in Qatar. De campagne Reflect your respect richt zich op de kledingkeuze van westerse toeristen. Waar de westerling na zijn bezoek aan Qatar soms verontwaardigd is over het moeizame contact met de locals, pleiten de Qatari overeenkomstig hun culturele opvattingen voor een meer ingetogen klederdracht. Zodat ze niet in verlegenheid kunnen worden gebracht door een te korte broek, of een veel te zomers decolleté. Terwijl de westerling zich waarschijnlijk zal ergeren aan het kledingvoorschrift, zal een Arabier zich storen aan de afwezigheid ervan.

Grappen en grollen
Graag doe ik de hele boerkadiscussie af met onverschilligheid: in een zwarte overjas kun je tenslotte net zo goed je boodschappen doen als in een kek motorjack of hippe parka. De onvermijdelijke grappen vanuit het thuisland over de hier gangbare camouflage kleding, werken steeds minder op m’n lachspieren. De grap gaat er wel een beetje af als je eenmaal gewend bent aan de saaie jas en het bijpassende straatbeeld. We zijn tenslotte meer dan de kleding die we dragen; één van de thema’s waar moderne moslima hier voor strijden.

Kleren maken de man
Maar zo simpel is het natuurlijk niet. Ik kan me nog een discussie herinneren met mijn klassementor op de middelbare school. Wat je draagt, zegt niets over je persoonlijkheid, was haar stelling. Als zestienjarige, volop in de experimentele fase wat kleding betreft (tuinbroek en Timberlands, Oilily-sjaaltjes op strakke Corel broeken en dan weer de 501 met ongetailleerd en overmaats t-shirt erboven), ging ik daar fel tegenin. Ik liet deze docent mijn nauwkeurig samengestelde garderobe, die moest reflecteren wie en waar ik op dat moment was in mijn ontwikkeling naar volwassenheid, toch niet zo maar om zeep helpen!

Verhullend, praktisch of flamboyant
Feit is natuurlijk dat onze kleding veel zegt over de cultuur waarin je je begeeft. Ver- of onthullend, praktisch of meer flamboyant, kleurrijk of ingetogen; het helpt je in te schatten wie je tegenover je hebt. Net zo goed als een handdruk en je houding iets zeggen over je persoon. En daar is niks mis mee. Maar een boerka maakt deze primaire communicatie onmogelijk. Het zou mooi zijn als we in de wereld geen kledingregels meer nodig hadden die lijken te bepalen wie we zijn en waar we voor staan. Wat er uiteindelijk toe doet, is dat we onthouden wat er achter onze zelfgekozen dan wel verplichte omhulling schuil gaat.