Meteen in actie

Fien begon drie dagen na haar diagnose al aan chemotherapie. Langer wachten kon niet, want haar vocht werd door de tumoren in haar lichaam niet meer afgevoerd, wat betekende dat haar longen en hartzakje vol water bleven lopen. Die tijdsdruk had meer consequenties: “Normaal krijg je als vrouw, vóór je chemo begint, de kans om je eicellen in te vriezen. Die keuze had ik niet meer.”

Eerder in de overgang

Als gevolg daarvan is de kans dat Fien nu op natuurlijke wijze kinderen krijgt klein. “Zolang ik blijf menstrueren, is er altijd een kleine kans dat ik zwanger raak. Maar de kans is bij mij nihil”, vertelt Fien. “Bovendien kom ik als gevolg van mijn behandeling versneld in de overgang. Wanneer dat zal zijn weten de artsen niet, maar qua vruchtbaarheid zit ik nu al op het niveau van een oude vrouw.” Met haar ex-vriend probeerde ze na haar ziekte wel driekwart jaar – tevergeefs – een kindje te krijgen. “Elke ochtend denk je: misschien is het vandaag wel zover. Maar telkens was dat niet zo.”

Lees ook
Vijf vrouwen vertellen over leven na kanker in LINDA.tv’s ‘Kankermonologen’

Schuldgevoel

Uiteindelijk kwamen Fien en haar ex-vriend op een punt waarop zij uit elkaar groeiden. “Terwijl ik me geen betere partner had kunnen wensen toen ik ziek was”, benadrukt ze. “Ik voelde me heel schuldig dat ik onze relatie wilde verbreken. Ik kon alleen maar denken: jij bleef bij mij toen ik kanker had, toen ik wist dat ik geen kinderen kon kregen, en nu wil ik weg.”

Nu even niet

Op dit moment probeert de Qmusic-nieuwslezer even niet bezig te zijn met haar kinderwens: “Pas op mijn 28e wil ik me weer verdiepen in praktische oplossingen. Ik wil wel heel graag een kind, dus ook als ik tegen die tijd nog geen partner heb, ga ik naar mijn fertiliteitsarts. Ik hóóp dat het me lukt om zelf zwanger te worden, ook al is het met iemand anders’ eitje.”

Alles is veranderd

Niet alleen met betrekking tot haar kinderwens heeft de kanker die ze jaren geleden had nog steeds invloed op Fiens leven. “Als je ziek bent, denk je: als ik maar weer hoor dat ik beter ben, dan komt alles goed. Maar als je eenmaal beter bént, kom je erachter dat dat zo niet werkt.” Fien legt uit: “Er is zoveel gebeurd en daardoor ben ik veranderd als persoon. Niet alleen hecht ik waarde aan andere dingen, ook is mijn energielevel helemaal anders.”

Overgeven in een prullenbak

Toen Fien in september 2013 – vijf maanden nadat zij gezond werd verklaard – weer ging studeren in Amsterdam merkte ze al snel dat ze helemaal geen puf had. “Bij aankomst moest ik overgeven in een prullenbak. En driekwart van het studiejaar was ik ziek. Da’s ook niet gek: toen ik de chemo inging, was mijn lichaam al helemaal op. En daar kwam toen nog een dosis therapie overheen.”

Lees ook
Indrukwekkende geboortefoto’s: Maria zet zoontje op de wereld terwijl ze tegen borstkanker vecht

Vroeg uit bed

“Ik kan nu weer heel veel, maar als mijn lichaam moe is schakelt het zichzelf echt uit. Niet iedereen begrijpt dat. Dan zeggen mensen: ‘Wij hebben toch hetzelfde als jij gedaan vandaag?'” Voor haar werk bij de ochtendshow van Qmusic moet Fien onwijs vroeg haar bed uit. “Mijn arts verklaarde me voor gek toen ik zei dat ik dit ging doen”, lacht ze. “Maar ik wilde dit gewoon echt. In het begin ging het helemaal niet. Toen heb ik met mijn collega’s afgesproken dat ik een uur en een kwartier later mocht beginnen. Ik voelde me een aansteller, maar ze begrepen het helemaal en nu gaat het zóveel beter.”

Geen idee voor buitenwereld

“Die kanker komt de hele tijd terug in andere dingen en soms zou ik gewoon willen doen alsof het nooit gebeurd is”, zegt Fien. “Soms uit ik mijn gevoelens niet als ik me niet zo goed voel, of zeg ik geen ‘nee’ als ik dat eigenlijk wel wil. Terwijl het juist belangrijk is om te laten zien wat er aan de hand kan zijn, want veel mensen kunnen zich daar geen voorstelling bij maken. Ik had in elk geval nooit verwacht dat het natraject zo enorm zou zijn.”

In de eerste aflevering van Kankermonologen vertelt Fien meer over haar leven na kanker.