Mijn leven begint nu toch alle kenmerken te vertonen van een Amerikaanse suburb moeder. En dat is toch net even anders dan ik gewend ben als Hollandse moeder.
Want hoe ziet dat er dan uit, zo’n typisch Amerikaans moederschap?
Rijden, rijden, rijden
Dat begint eigenlijk zodra de school uit gaat om drie uur en houdt op om zo ongeveer tien uur s’avonds. Vijf tot zes keer per week trainen is hier heel gewoon. Het weekend wordt gevuld met wedstrijden: je rijdt dus van het ene sportveld naar het andere en dat zo’n drie à vier keer per dag. En die sportvelden liggen, pak ‘m beet, op zijn minst een half uur uit elkaar. De wedstrijden duren zo’n vijf kwartier, waarbij ik inspeeltijd niet meereken.














