Soms loont het om nét buiten de gebaande paden te treden. Zo ook bij Ferrara, een onontdekte parel in het noordoosten van Italië.
LINDA.redacteur Ellen bezocht de stad – handig gelegen tussen Bologna en Venetië – en neemt je mee.

Soms loont het om nét buiten de gebaande paden te treden. Zo ook bij Ferrara, een onontdekte parel in het noordoosten van Italië.
LINDA.redacteur Ellen bezocht de stad – handig gelegen tussen Bologna en Venetië – en neemt je mee.
Volgens de lokale gids is de bevolking van Ferrara al eeuwenlang bijzonder bedreven in de kunst van slow living. Dat straalt er ook vanaf: je schouders zakken spontaan een paar centimeter omlaag zodra je het centrum binnenwandelt. Geen TikTok-rijen, geen tourist traps of grote sightseeingbussen: gewoon een heerlijk, Italiaans stadje.
Ferrara ligt in de regio Emilia-Romagna (net als Modena, Bologna en Parma) en heeft zo’n 130.000 inwoners. Je kunt de stad grofweg onderverdelen in twee gebieden. In het midden van het centrum staat een gigantisch kasteel uit 1385, compleet met slotgracht. Ten zuiden hiervan zie je veel middeleeuwse invloeden terug, zoals de kathedraal, het centrale plein en daaromheen de vele kronkelstraatjes.
De familie Este regeerde de stad van 1240 tot 1598 en wist Ferrara niet alleen uit te bouwen en te moderniseren, maar maakte er ook een intellectueel en artistiek centrum van. Ferrara werd een toonbeeld van de renaissancetijd, wat je met name in het noordelijke deel van de stad terugziet. Brede avenues, palazzo’s gevuld met kleurrijke fresco’s (de familie Este had maar liefst 52 (!) van deze vrijetijdsverblijven) en veel aandacht voor groen.
Veel van de gebouwen die er al sinds de middeleeuwen staan, kregen door de eeuwen heen make-over(s). Zo kreeg de kathedraal er in de 15e eeuw een prachtige beltoren bij, gemaakt van wit en roze marmer, en werd het interieur in de 18e eeuw vernieuwd in barokstijl. Zeker een bezoek waard. En als je toch bij de kathedraal bent, haal dan een espresso, bonbon of ijsje bij Rizzati. Dit barretje zit hier schuin tegenover, in een kleine klokkentoren.




De hoeveelheid fietsen in Ferrara is bijzonder Hollands. De stad is hartstikke plat en het centrum deels autovrij, dus menig Italiaan kiest voor de tweewieler. Geen elektrisch bakbeest of fatbike, gewoon een ouderwetse rammelbak met charmant stalen mandje. Het moet wel stijlvol, natuurlijk. Let goed op waar je loopt, want aan fietspaden doen ze hier niet: fietsers sjezen kris-kras overal tussendoor.
De eeuwenoude stadswal van Ferrara is maar liefst negen kilometer lang en omringt bijna de hele stad – de vier resterende kilometers zijn ooit afgebroken vanwege de bouw van een fort. Het is een populaire plek om te wandelen en hardlopen, zeker in het weekend. Bovenop de stadswal loop je onder bomen lekker in de schaduw, zonaanbidders kunnen terecht op het pad direct ernaast. Ook hier geldt dat je overal gewoon mag fietsen, dus als je er een huurt: pak die stadswal zeker mee.


Als de Italianen ergens goed in zijn, is ’t wel in koolhydraten. Bij een borrelplank wordt regelmatig pinzino geserveerd: een soort gefrituurd flatbread, dat qua smaak iets weg heeft van een oliebol. De bedoeling is dat je ‘m opensnijdt en er wat van die overheerlijke prosciutto, salami of mortadella tussen propt.
Maar het échte kenmerkende gerecht van Ferrara is de zogenoemde coppia: deze broodjes vind je op elke restauranttafel. Het heeft een X-vorm en bestaat uit gedraaid deeg, wat een verwijzing zou zijn naar het gevlochten haar van Lucrezia Borgia – een geliefde hertogin uit de 16e eeuw. Coppia betekent ook ‘stelletje’: het broodje bestaat tenslotte uit twee stukken deeg die bij elkaar horen. Altijd poëtisch bezig, die Italianen.
‘In deze Franse stad vind je op iedere hoek een bakkerij die je dieetplannen de nek omdraait’Lees ook
Een ander kenmerkend gerecht is de zogenoemde cappellaci: tortellini in de vorm van een hoedje, gevuld met een mengsel van flespompoen en (héél veel) parmezaanse kaas. Hij wordt voornamelijk geserveerd in een botersaus met salie, maar je kunt ‘m ook eten met ragú.
Een van de restaurants die de pasta op die manier serveert is Trattoria da Noemi: een familiezaak die niet alleen uitblinkt in heerlijk eten, maar ook nog eens ontzettend gastvrije bediening heeft. Voor mensen met keuzestress: de cappellaci serveren zij op beide manieren. Probeer ook vooral de salama da sugo, ook wel liefkozend salamina genoemd. Dit pittig gekruide varkensvlees staat minimaal 7 uur op het fornuis voordat je het verorbert met wat aardappelpuree.
Coppia en cappellaci:


Ook niet onbelangrijk: wat er náást je bord staat. In de Emilia-Romagna regio verbouwen ze onder andere de Fortana-wijndruif en zijn ze dol op sparkling wijn: wit en rosé, maar net zo goed een mooie rode. Tachtig procent van alle sparkling wijn komt uit deze streek, en de rode variant wordt vaak gekoeld geserveerd. Heerlijk op een hete dag.
Leuk om met kinderen te bezoeken is Castello Estense: het gigantische middeleeuwse kasteel uit 1385, dat midden in het stadscentrum staat. In de krochten van dit kasteel kun je de oude gevangeniscellen bezoeken, maar de decadente fresco’s op de plafonds van de eet- en feestzalen zijn ook zeker de moeite waard.
Eenmaal binnen kun je de Torre dei Leoni beklimmen, met ‘maar’ 120 treden is-ie goed te doen. Boven wacht je een prachtig uitzicht over de stad. Nóg mooier is misschien het iets lager gelegen balkon, dat vol staat met citroenbomen. Door de muur krijg je een prachtig doorkijkje op het plein en de daar gelegen kathedraal.


Tiktok-rijen zijn hier nog ver te zoeken, het stikt hier juist van de authentieke kaaswinkels, groenteboeren en koffietentjes. La Bottega del Formaggio en Macelleria Travagli zitten in dezelfde straat en zijn zó fotogeniek dat je bijna vergeet dat ze ook nog verrukkelijke kaas en vleeswaren verkopen. Let op: op zondagen zijn veel van dit soort lokale winkels gesloten en wordt het lastig om een stukje parmezaan voor thuis mee te nemen. Maak niet dezelfde fout als ik, sla meteen in.
Een écht Italiaanse koffie haal je bij tentjes als Caffe Europa, waar Italianen aan de bar hun espresso’s wegtikken. Pasticceria Garli is de hele dag door erg geliefd: eerst voor koffie en een gebakje, later op de dag voor een Spritz en aperitivo. Zin in een drankje? Bij Bar San Romano (in de gelijknamige straat) is het altijd gezellig druk en zit je tussen de locals.
Als je even wat hydratatie to go zoekt, loont het om een supermarkt binnen te wandelen. Een flesje water kost hier slechts 42 cent, ijsthee zo’n 85 cent. Dat soort prijzen hebben we in Nederland sinds 1995 niet meer gezien.


Wie wil winkelen moet zeker even langs Spazio Aperto lopen: al tien jaar lang zoeken Gilda en Simona unieke handgemaakte spullen van Italiaanse ‘artisans’ bij elkaar. Handtasjes, lampenkappen en koffiekopjes, maar ook kleine, kleurrijke altaartjes gewijd aan kunstenaars, acteurs en filosofen. Leuk voor op je gallery wall. Voor kleurrijke oorbellen, ringen en broches moet je bij Lasciate entrare Il Sole zijn, maar eigenlijk loont het ’t allermeest om lekker door de straten te dralen en je te laten verrassen door het aanbod: van Italiaanse maatkleding tot tweedehands woonaccessoires en sieraden.
Eindstand: Ferrara is een hartstikke charmante stad die de kunst van slow living goed uit weet te dragen. Zelfs met drie espresso achter de kiezen.
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
‘Langs de Albanese Rivièra hangt de geur van gegrilde vis en zomerse cocktails’Lees ook
Ellen Hensbergen is senior redacteur bij LINDA.nl en richt zich voornamelijk op persoonlijke verhalen en maatschappelijk relevante onderwerpen. Ze woont in hartje Amersfoort en bezoekt in haar vrije tijd het liefst een concert (of dertig).





