Linda Ubels beleefde met haar gezin een geweldige vakantie in Namibië, totdat haar oudste zoon Tim ernstig ziek werd. Het dichtstbijzijnde ziekenhuis bevond zich 150 kilometer verderop.
Linda: “We vroegen aan hem hoeveel pijn hij had: het cijfer nul was weinig en tien was extreem. ‘Een negen, mam’, zei hij.”
Lees ook: Stel belandt in cel Ecuador: ‘We zijn behandeld als criminelen’
Antibiotica
“We dachten eerst dat hij misschien iets verkeerd had gegeten, ik was die dag tenslotte zelf ook niet helemaal lekker. Maar toen ik me de volgende dag weer helemaal fit voelde, maar Tim juist beroerder was, besloten we actie te ondernemen. Een arts onderzocht zijn buik, deed urine- en bloedonderzoek en kwam tot de conclusie dat het niet zijn blindedarm was, maar een infectie. Hij kreeg antibiotica mee en opgelucht vertrokken we naar de volgende camping.”
De familie trok met een auto door Namibië.
Middle of nowhere
“Toen we ’s avonds naar bed gingen, hoorden we Tim in de tent naast ons woelen en kreunen: de pijn was nog steeds niet minder geworden. Daar sta je dan, ver van de bewoonde wereld, met een kind dat vergaat van de pijn. Geen dokter of ziekenhuis in de buurt, geen ambulance of vliegtuigje te bekennen.”
Actie
“Mijn man is die avond nog samen met Tim naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis gereden, zo’n 150 kilometer verderop. Ik bleef met de andere twee jongens achter op de camping. De tranen stroomden over mijn wangen van wanhoop toen ik ze weg zag rijden. Ik kon alleen maar denken: Wat staat ons te wachten?”
De drie zoons van Linda (Tim in het midden).
‘Sorry’
“De arts in het ziekenhuis – die pas na enkele uren wachten arriveerde – constateerde vocht in Tims buik, maar kon er in dit ziekenhuis niks aan doen. In de hoofdstad Windhoek – weer 250 kilometer verderop – hadden ze de juiste apparatuur om Tim te behandelen.”
Windhoek
“Aangekomen in het ziekenhuis in Windhoek moest mijn man eerst 300 euro voor de ambulance en 3500 euro als borg voor het ziekenhuis betalen. Zo niet, dan werd Tim niet geholpen. De chirurg die Tim zou onderzoeken was nog aan het opereren en kwam – wederom – pas enkele uren later naar Tim. Binnen no time kwam hij tot de conclusie dat het maar één ding kon zijn: toch die blindedarm.”
Tim op het balkon van zijn kamer in het ziekenhuis. Even bijkomen terwijl hij, zoals je in de schaduw ziet, nog vastgekoppeld zit aan het infuus.
Lees ook: Handig: met deze tips kom je zorgeloos je vakantie door
Nog meer ellende
“Groot was onze schrik dan ook toen tijdens de eerste operatie bleek dat de blindedarm inmiddels gesprongen was en buikvliesontsteking had veroorzaakt. Tim moest nog een tweede keer worden geopereerd en uiteindelijk een hele week in het ziekenhuis blijven. Uiteindelijk mocht hij – net op tijd – met ons mee naar huis vliegen, businessclass, zodat hij de hele vlucht kon liggen. Eenmaal thuis duurde het nog een aantal maanden voordat hij weer helemaal de oude was.”
OPROEP
Heb jij ook ooit zo’n gruwelvakantie beleefd en wil jij jouw verhaal met ons delen? Beschrijf dan in vierhonderd woorden (het liefst met naam, leeftijd en foto’s) jouw hel van een trip. Mail je verhaal naar internet@moodformagazines.nl.
