Algarve
“In de zomer van 2015 ging ik samen met mijn vriend twaalf dagen naar Portugal. We houden van zon, zee, lekker eten en een mooie omgeving, dus het oude gedeelte van Albufeira leek ons de ideale vakantiebestemming. Toen we aankwamen in het hotel had ik buikpijn, maar ik had door het reizen weinig gegeten, dus ik vond dat niet raar. We besloten naar het stadje te lopen en wat te eten. Tijdens het lopen kreeg ik nog meer pijn in mijn buik. Maar nog steeds maakte ik me geen zorgen.”

Buikpijn
“We vonden een restaurant en bestelden verschillende hapjes, maar het voedsel zat me in de weg. Ik had geen zin meer om te eten en mijn buik begon meer pijn te doen. Ook een bezoekje aan de wc hielp niet. In de nacht werd het erger. Mijn vriend was er zeker van dat het niet goed was, dus hij ging op zoek naar het nummer van een arts. De volgende ochtend werd ik onderzocht door een Nederlandse huisarts. Ik reageerde toen hij rechtsonder op mijn buik drukte, waarna hij vrijwel meteen vaststelde dat het een blindedarmontsteking was. Hij verwees me door naar het ziekenhuis.”

Onderzoeken
“Mijn vriend haalde wat spullen bij ons hotel, voor het geval dat ik zou moeten blijven. Na heel wat onderzoeken, bloed prikken, foto’s maken en wachten, hoorden we dat ik inderdaad een acute blindedarmontsteking had. Diezelfde dag werd ik nog geopereerd.”

Operatiekamer
“Wat ik het engst vond, is het moment dat ik in het ziekenhuis werd weggereden naar de operatiekamer. Ik kwam in een koude kamer terecht met zo’n acht artsen en assistenten om me heen die allemaal Portugees tegen elkaar spraken, inclusief bijbehorend temperament. Ik kon ze amper verstaan, en dat gaf me een angstig gevoel. Maar gelukkig werd ik snel in slaap gebracht.”

Dip
“Mijn vriend sliep bij me in het ziekenhuis en dat was heel fijn. We keken series en langzaamaan kon ik weer lopen. Hoewel het wat beter ging, wist ik totaal niet wat ik verder moest verwachten omdat niemand Engels sprak. Op een gegeven moment duurde het me allemaal te lang en zat ik echt even in een dipje. We waren al bijna een week in Albufeira en hadden nog steeds niets gezien.”

Zee
“Na vijf dagen ziekenhuis zagen we eindelijk de zee. Aan het eind van die week zijn de hechtingen eruit gehaald. Sindsdien heb ik geen gevoel meer in de huid van een deel van mijn rechterbovenbeen. Hoewel het zonde van onze vakantie en vrije dagen was, ben ik toch wel blij hoe het uiteindelijk is gelopen. We genoten daarna nóg meer van de kleine dingen.”

Heb jij ook ooit iets vervelends tijdens je vakantie beleefd en wil jij jouw verhaal met ons delen? Beschrijf dan in vierhonderd woorden (het liefst met naam, leeftijd, telefoonnummer en foto’s) jouw vakantieleed. Mail je verhaal naar: rubrieken@lindanieuws.nl.