Turbulentie
Jip: “Toen ik zestien was ging ik met mijn vader, tante en nicht op vakantie naar Madrid. Tijdens de vlucht kregen we lichte turbulentie en op dat moment werd ik angstig. Dit gaf me een naar gevoel, vooral omdat ik dit nog niet eerder had meegemaakt.”

Spanning
“Een aantal maanden later zou ik opnieuw op vakantie gaan, dit keer naar Fuerta Ventura met mijn moeder en zusje. Op de vliegtickets zag ik dat de vlucht vier uur zou gaan duren. Van dat idee raakte ik in de stress: voor die tijd duurden mijn vluchten vaak maar maximaal twee uur. De spanning bouwde zich steeds verder op. Ik realiseerde me dat je in een vliegtuig opgesloten zit. Ik keek helemaal niet meer met plezier uit naar mijn vakantie, ik keek vooral op tegen de vlucht.”

‘Ik durf niet. Ik ga er niet in.’
“Van mijn dokter heb ik toen kalmeringstabletten gekregen, die nam ik de ochtend van de vlucht in. Maar nadat ik ze had ingenomen raakte ik juist in paniek. Toen we bij de gate aankwamen heb ik me op de wc opgesloten om rustiger te worden. Maar toen we eenmaal door de tunnel liepen zei ik tegen mijn moeder: ‘Ik wil niet. Ik durf niet. Ik ga er niet in.’ Ik werd helemaal hysterisch en begon hard te huilen.”

Ik mocht niet mee
“Mijn moeder liet de stewardess weten dat ik angstig was. De stewardess haalde de piloot erbij. Ik had verwacht dat hij me bijvoorbeeld de cockpit zou laten zien, zodat ik minder angstig zou worden. Hij kwam me echter vertellen dat hij niet mee zou nemen op de vlucht. Een week eerder had hij een meisje op zijn vlucht gehad die tijdens de eerste meters van de vlucht in paniek was geraakt. Om die reden hebben ze toen terug moeten keren. Hij wilde dit risico niet opnieuw lopen. De vakantie ging dus niet door en ik voelde me behoorlijk schuldig.”

Poging twee
“Zes jaar later wilde ik het opnieuw proberen. Een vakantie naar Valencia met mijn vriendinnen. Ik dacht, ik ga er gewoon voor. Bij de dokter vroeg ik om een ander kalmeringsmiddel en deze leek goed te werken. Heel de reis naar het vliegveld was ik rustig en ook tot en met de gate ging alles goed. Toen we eenmaal richting het vliegtuig liepen probeerde een vriendin me af te leiden, maar toen iemand me vroeg hoe het ging realiseerde ik me dat het niet goed ging.”

Alleen achter
“Een stewardess en een piloot die mee was als passagier probeerden me nog over te halen om mee te gaan. Het voelde heel anders dan de eerste keer, ik was een stuk kalmer, maar toch durfde ik niet mee en bleef ik alleen in Nederland achter. Ik was teleurgesteld, ergens wist ik maar al te goed dat mijn vriendinnen gewoon veilig in Valencia zouden landen.”

Manchester
“Een dag later sprak ik een oom die op de hoogte was. Voor zijn werk coacht hij mensen. Samen besloten we het daarom nog een keer te proberen, alleen nu op een korte vlucht naar Manchester. Ik zat trillend en angstig in het vliegtuig. Ik werd bang van ieder piepje en voor mijn gevoel keek de stewardess heel bezorgd. Het voelde vreselijk, maar de mensen om mee heen hebben weinig gemerkt. De afleiding, muziek en een tijdschrift hebben me er doorheen geholpen. Op het einde van de terugvlucht genoot ik zelfs een beetje van het uitzicht.”

De toekomst
“Ik ben heel erg blij dat het me nu gelukt is en ik wil het snel opnieuw proberen. Wel op een korte vlucht. Ik zou wel met een vriendinnetje naar Londen willen vliegen. Binnenkort moet ik dus maar eens een reisje gaan boeken.”

Lees ook: Hannelores trommelvlies klapte tijdens de vlucht

OPROEP
Heb jij ook ooit iets vervelends tijdens je vakantie beleefd en wil jij jouw verhaal met ons delen? Beschrijf dan in vierhonderd woorden (het liefst met naam, leeftijd en foto’s) jouw vakantieleed. Mail je verhaal naar internet@moodformagazines.nl.