Lekker bijkomen
Florine: “Alweer een tijdje geleden, in 2005 gingen wij met het gezin op reis naar Thailand en Vietnam. Ik was toen 14 jaar oud. We begonnen de vakantie in Thailand. De eerste dagen wilden we rustig aan doen, even bijkomen van de lange reis en genieten van het strand.”

‘Ik ontweek de één, maar…’
“De eerste dag was het bloedheet, dus mijn moeder, zus en ik gingen de zee in. Helaas had het water de temperatuur van een warm bad, dus echt afkoelen zat er niet in. We waren de enigen in de zee, hoogstwaarschijnlijk vanwege de behoorlijk grote kwallen die we om ons heen zagen. ‘Ach, we lopen alleen maar een beetje door het water, we ontwijken ze wel’, dachten we nog. Niet dus. Ik ontweek de één, draaide me om en liep toen vol tegen een andere reusachtige kwal op.”

De pijn
“Ik heb nog nooit zoveel pijn gehad. Mijn vader lag een stuk verderop het strand en schrok wakker van mijn geschreeuw. Half strompelend en gillend van de pijn liepen we terug naar ons resort. Mijn vader plantte me in het zwembad en zette me onder de koude douche, maar dat hielp allemaal niet. In de tussentijd regelde hij bij de receptie een ambulance.”

Tuk Tuk
“We zaten daar te wachten totdat de ambulance zou komen, maar in de tussentijd begon ik steeds misselijker te worden. Uiteindelijk arriveerde daar mijn ambulance: een heuse Tuk Tuk. Ik crepeerde van de pijn, maar eigenlijk was dat best hilarisch. Achteraf kan ik daar wel om lachen. Wij tuften dus in de Tuk Tuk naar het ziekenhuis. Het kon me niet snel genoeg gaan, want naast het feit dat het ontzettend veel pijn deed, bleek ik tot overmaat van ramp een allergische reactie te krijgen.”

Allergische reactie
“De misselijkheid trok steeds verder omhoog, totdat het in mijn keel zat en ik het gevoel had dat ik stikte. Inmiddels hadden we gelukkig het ziekenhuis bereikt en probeerde mijn moeder de artsen duidelijk te maken dat ik moeite had met ademhalen. Na een hele tijd snapten ze wat mijn moeder bedoelde met “She can’t breathe, she can’t breathe“. Ik kreeg een injectie en gelukkig hielp die snel. Deze reactie op een kwallenbeet hadden ze nog niet eerder gezien. De kwallenbeet, die over mijn hele benen verspreid was, werd behandeld met azijn. Dat gaf meteen verlichting.”

Antibioticakuur
“Helaas was het vakantieleed nog niet voorbij. Ik kreeg een antibioticakuur mee. Drie keer per dag moest ik voor de maaltijd een pil innemen. Ondertussen waren we begonnen met onze grote rondreis en aten we nogal onregelmatig, waardoor ik het vaak vergat. Uiteindelijk stopte ik dan ook maar met de kuur. Dom, dom, dom. Op een gegeven moment wist ik namelijk niet meer waar ik het zoeken moest van de jeuk. Ik werd ’s nachts wakker, omdat ik met mijn nagels mijn benen tot bloedens toe aan het openkrabben was. Jeuk is erger dan pijn!”

Veilig afstand
“Gelukkig had mijn vader voor iets onbenulligs ook een antibioticakuur meegekregen maar nooit gebruikt, dus kon ik deze slikken. Deze kuur maakte ik braaf af en hiermee verdween godzijdank die verschrikkelijke jeuk. Ik heb er gelukkig geen littekens aan overgehouden. We hebben echt een geweldige reis gehad, ook al zaten we op dag één al in het ziekenhuis. Ik weet niet of ik de allergische reactie alleen bij deze soort kwallen heb of bij allemaal, maar ik test het liever niet uit. Ik vind kwallen mooi om te zien tijdens het snorkelen en duiken, maar voortaan blijf ik liever op een veilige afstand.”

Lees ook: Manouk was het slachtoffer van een autodiefstal én een beroving

OPROEP
Heb jij ook ooit iets vervelends tijdens je vakantie beleefd en wil jij jouw verhaal met ons delen? Beschrijf dan in vierhonderd woorden (het liefst met naam, leeftijd en foto’s) jouw vakantieleed. Mail je verhaal naar internet@moodformagazines.nl.