Achtergebleven koffers
Annika: ‘Costa Rica stond altijd al hoog op mijn lijstje en in augustus 2012 was het zover, samen met mijn vriend ging ik daar zestien dagen genieten. Na een overstap op Houston (Verenigde Staten) kwamen we aan in San José, waar bleek dat onze koffers waren blijven staan op Houston Airport. Onze bagage zou een dag later aankomen, vlak voordat we met de bus vanuit San José naar Dominical zouden reizen.’

Eekhoorntjes voeren
‘We hadden die dag tot 18.00 uur de tijd in San José. We besloten naar het park in de stad te gaan. Het was zonnig en druk en we liepen heerlijk langs het water.’

Het pistool
‘Op een gegeven moment werden we ingehaald door twee jongemannen. Niets geks zou je denken, tot ze omdraaiden en in de richting van mijn vriend liepen. Eén van hen pakte hem beet bij zijn schoudertas en begon in het Spaans tegen hem te praten. Voordat ik besefte wat er gebeurde, zag ik ineens het pistool dat de andere jongen in zijn hand had. Hij zat nog half in zijn broek, maar het was zodanig zichtbaar dat ik alleen nog maar naar het pistool kon staren.’

‘What do you want?’
‘Ondertussen was de eerste jongen nog steeds aan de schoudertas van mijn vriend aan het trekken. Mijn vriend bleef één zinnetje steeds maar herhalen: “I don’t understand, what do you want?” In onze tassen zaten onze paspoorten, geld en camera’s. We dachten dat het veiliger zou zijn om alles mee te nemen, dan om het in zo’n opberghok van het hotel achter te laten. Foute beslissing dus. We hielden ons van de domme. Het moment leek een eeuwigheid te duren, totdat de jongen de tas van mijn vriend losliet en op mij af kwam lopen. Ik stond nog als versteend naar het pistool te staren en de jongen trok mijn camera uit mijn handen. Toen gingen ze er vandoor.’

Overstuur
‘Ze waren weg. Met mijn camera. Ineens viel ik bijna flauw van alle spanning. Toen ik een beetje bijkwam begon ik te huilen en keek ik wanhopig om me heen. Waarom had niemand dit gezien? Waarom greep niemand in? Maar alles en iedereen was bezig, vrolijk en leek zich van geen kwaad bewust. En dit was onze eerste vakantiedag. Nog overstuur van wat er gebeurd was, kwamen we terug bij het hotel. Daar bleek tot overmaat van ramp dat onze koffers er nog niet waren en we dus de bus zouden missen. Ik wilde geen dag langer in deze plaats blijven en uiteindelijk hebben we tweehonderd dollar betaald voor een taxi naar Dominical.’

Fantastisch land
‘De eerste dagen van de vakantie zijn er veel emoties losgekomen, variërend van boosheid tot verdriet. Het vreemde was dat ik de twee jongens niet kon beschrijven, ik zag alleen duidelijk het pistool voor me. Gelukkig waren de bewoners van Costa Rica verder erg vriendelijk en hebben we een leuke en mooie vakantie gehad. Het is een fantastisch land, ik zou er zo weer heengaan. We hebben het onze ouders pas bij terugkomst verteld. Dat was moeilijk, maar we wilden niet dat ze zich zorgen maakten.’

Waarschuwing
‘Ik wil mijn verhaal graag delen, zodat mensen zich realiseren dat een beroving ook op klaarlichte dag en op een drukke locatie kan plaatsvinden. Je kunt je waardevolle spullen dan denk ik ook beter in het hotel laten liggen.’

Lees ook
Jip kreeg last van vliegangst en durfde niet meer op vakantie

OPROEP
Heb jij ook ooit iets vervelends tijdens je vakantie beleefd en wil jij jouw verhaal met ons delen? Beschrijf dan in vierhonderd woorden (het liefst met naam, leeftijd, telefoonnummer en foto’s) jouw vakantieleed. Mail je verhaal naar nieuws@lindanieuws.nl.