Verpleeghuis
WZH reageerde niet, maar nu de storm is gaan liggen, willen medewerkers wel praten. Er gaan dingen mis, geven ze toe. Soms plassen bewoners in hun broeken, is het toezicht op de medicijnen niet goed, en vallen bewoners in de gang. Bovendien is het moeilijk goede verplegers te vinden.

Zelfstandig
Bewoners in WZH blijven zo lang mogelijk zelfstandig. Zelf opstaan, zelf aankleden, zelf naar de wc gaan. Pas als het misgaat krijgen ze hulp. Ook behouden ze hun privacy en hun vrijheid. Als iemand niet wil douchen, gaan we mensen niet dwingen. En niemand zal controleren of een bewoner wel echt zijn medicijnen inslikt.

Familie
Maar leg dat maar eens uit aan familie. Hier komen kan alleen maar verschrikkelijk pijn doen. Ze gaan telkens naar huis met het gevoel dat ze gefaald hebben, zegt locatiemanager Jan Willem van den Dool. En dan treffen ze hun familielid ook nog eens ongewassen aan. Hun familielid vertelt er niet bij dat hij geen zin had in douchen, dat is ie allang weer vergeten.

Mooie momenten
De mooie momenten worden vaak weinig gezien door familie. Het beeld van de ouderenzorg veranderen is niet makkelijk, zegt directeur Cremers. Het beeld dat blijft hangen is dat van: te weinig deskundigheid, te weinig geld, te weinig handen aan het bed. Dat is gewoon niet waar. Ons soort zorg is meer dan veel mensen denken.

Lees het hele artikel in nrc.next  (€0,19 via Blendle)