Happy klanten, happy koks
Tegenwoordig is het martelsysteem waar koks doorheen moesten om een naam op te bouwen aan het verdwijnen, volgens Ottolenghi. Zelf wil hij een goede sfeer in zijn keukens, anders hoeft het van hem niet meer. En dat betekent geen kookslaven, tevreden klanten, en tevreden chefs. Maar ook gay chefs.

Kloof tussen thuis en restaurant
En gay chefs zijn er niet veel. Ottolenghi denkt dat het komt omdat er lang een grote kloof bestond tussen thuis koken en restaurant cuisine. Privé koken vrouwen, in een restaurant de mannen. Misschien dat wij gay chefs die thuisstijl naar het restaurant brengen.

Clichés en courgettesalade
Thuisstijl of niet, in restaurant NOPI merkte hij dat clichés soms toch waar zijn. Mannen vragen om vlees en vrouwen focussen op groenten, al zijn de grenzen tussen de seksen steeds vloeiender geworden. Voor een goede macho steak in zijn restaurant draait hij zijn hand niet om. Maar misschien gaan die clichés toch veranderen, in het GQ Mannen Kookboek staat hij namelijk met een recept voor een courgettesalade.

Vaderschap
Ottolenghi zette zichzelf niet neer als gay chef maar enige tijd geleden schreef hij in de Guardian over zijn vaderschap. Het kostte hem en zijn partner Karl vijf jaar om zijn zoon te krijgen. Mensen weten van adoptie door homo’s, van co-ouderschap, maar veel minder hoe je een baby kunt krijgen met je eigen sperma en een surrogaat moeder.

Elke homo kán kinderen krijgen
De beroemde chef mag dan een rolmodel zijn met zijn gerechten, hij vindt zichzelf geen autoriteit in sociale kwesties. Wie weet brengt zijn artikel over vaderschap daar verandering in: Ik heb het gedaan en als ik erover praat, wordt dat proces ook in Engeland steeds gewoner. Ik zeg niet dat elke homo kinderen moet krijgen. Alleen dat het kán.