Wendy van Poorten schrijft over wat haar opvalt in het nieuws. In deze column heeft ze het over Dwayne ‘The Rock’ Johnson, die gisteren vooral níét wilde huilen.
Mannen en emoties, het blijft op de een of andere manier een ingewikkelde combinatie. Wat zou het heerlijk zijn als ze die tranen wat vaker zouden laten rollen.
Lees ook
16 x Echte mannen huilen ook
The Rock mocht gisteren zijn eigen ster op de Walk of Fame in Hollywood onthullen. Huge fucking deal natuurlijk: een enorme kroon op z’n werk. Aan het einde van zijn speech haalde hij zijn bijna tweejarige dochtertje erbij (eerder deze week werd bekend dat zijn vriendin weer in verwachting is), dat vervolgens in de microfoon zei dat ze van ’m hield.
Na afloop twitterde Johnson:
An unforgettable day. I’m a lucky man and so grateful to have my ohana, loved ones, friends and fans by my side to share in this historic event. Only teared up once.. manly tears of course. 18years later, life comes full circle.. #WalkOfFame #Gratitude https://t.co/j7varGoncc
— Dwayne Johnson (@TheRock) December 13, 2017
‘Ik voelde maar één keertje tranen opwellen. Mannelijke tranen, natuurlijk.’
Je ziet ze zelden zo mannelijk als The Rock. Maar waarom zou het toonbeeld van viriliteit niet gewoon mogen janken? Wat is er mis met een traan over je wang als je een prijs krijgt voor álles wat je in leven bereikt hebt? Waarom voelt een voormalig worstelaar de behoefte om zijn emoties ten overstaan van 12,3 miljoen volgers te bagatelliseren? Laat ze gewoon lekker stromen Dwayne, die waterlanders. Dat is mooi en puur en eerlijk en menselijk. En: maakt de weg vrij voor ‘de man met gevoelens’.
Want nog steeds groeien veel jongens op met het idee dat huilen voor watjes is. Échte mannen wenen niet: je moet niet zo dom zijn om te laten zien dat iets je raakt – dat is een zwaktebod, zo luidt de achterliggende gedachte. Absolute onzin natuurlijk, maar wel diepgeworteld in de samenleving. En een archetype dat The Rock gisteren eigenhandig bevestigde met zijn tweet – hoe luchtig of grappig misschien ook bedoeld.
Lees ook
Wendy over Maan bij 538: ‘Frank Dane heeft zeker nooit van #MeToo gehoord’
Zelf heb ik er geen enkele moeite mee om en plein public in huilen uit te barsten, maar goed, ik ben wat dat betreft dan ook een ontzettende vrouw. Als ik in de tram een artikel als dit, dit of dit lees, kun je er donder op zeggen dat ik de tranen met mijn sjaal van m’n gezicht moet vegen. Huilen lucht op, en er is niks mis met laten zien dat iets je wat doet. (Overigens stond ik laatst jankend in de supermarkt omdat de rijst op was. Dat vond ik zelf ook wat overdreven.)
Wat ik probeer te zeggen: ik ben een beetje klaar met dat stoeremannengedoe. Ik denk dat het geen kwaad zou kunnen als mannen wat vaker hun emoties de vrije loop zouden laten in de vorm van tranen, in plaats van alles maar op te kroppen of weg te wuiven. Wees eens kwetsbaar. Je verliest er echt je mannelijkheid of reputatie niet door. Sterker nog: ik vind het allemaal maar mooi als een man laat zien dat-ie een beetje in touch is met z’n gevoelens. Barack Obama, anyone?
Wat The Rock betreft: ik heb geen idee waarom hij het gisteren nodig vond om het binkie uit te hangen. Want denk wat je wil over mannentranen: deze video van twee jaar geleden is de overtreffende trap van prachtig.
(Ja hoor, zit ik alweer bijna te huilen…)
Wendy van Poorten (1983) is freelance journalist en eindredacteur. Voor LINDAnieuws schrijft ze elke week een column over nieuws waar ze graag nog even iets over wil zeggen. Ze heeft gisteren voor het laatst gehuild, omdat ze haar sleutels kwijt was.
