Dat moet een feest geweest zijn, om in Flodder te spelen?
“Het was absoluut de tijd van mijn leven. Ik was veertien jaar toen de serie werd opgenomen, dat is nu twintig jaar geleden. Voor Djune-Anne (Toet in de serie) en mij was de set één grote speeltuin. Wij waren de enige twee kinderen tussen al die volwassen. Alles kon in die tijd: ik heb leren autorijden, in mijn kleedkamer stond mijn eigen tafeltennistafel en samen met Djune-Anne nam ik weleens het productieteam in de maling. Maar het was ook hard werken hoor. Ik ben weleens zo moe geweest, dat ik tijdens een take in slaap viel.”

Hoe ben je bij de serie terechtgekomen?
“Ik heb het acteren met de paplepel ingegoten gekregen, omdat mijn moeder haar eigen musicalopleiding heeft (Het Nationaal Jeugd Musical Theater). Als jongetje van zes stond ik al op de planken. Daarnaast heb ik ook bij het Nederlands Kindertheater van Purmerend gezeten. Met dat gezelschap ben ik onder meer naar Tsjechië geweest en heb ik op Broadway gestaan. Acteren heb ik altijd leuk gevonden. Mijn moeder had dat natuurlijk ook door. Daarom heeft ze mij ingeschreven bij een castingbureau. Na een aantal commercials voor onder andere Tommies (kleine tompouzen) en Film1, speelde ik in een serie voor VPRO (Goede daden bij Daglicht). Toen ging het balletje snel rollen. Ik werd gevraagd voor Flodder en na een screening, waarbij ik op het einde een mop moest vertellen, en een paar extra rondes kreeg ik de rol van Henkie. Dat vond ik echt heel tof. Flodder was erg bekend in die tijd en om aan zoiets groots mee te doen was te gek.”

Hoeveel seizoenen was jij eigenlijk Henkie?
“Ik heb in de laatste twee seizoenen gespeeld. Dat waren 26 afleveringen. Het leuke van die seizoenen was dat de scenarioschrijfster in die tijd naar ons toe kwam met de vraag wat ons in het dagelijks leven bezighield. Op basis daarvan zijn gewoon vier afleveringen gemaakt. Toen Djune-Anne en ik de scripts lazen dachten wij: “Dat gaat over ons!” De opnames voor de serie hebben een half jaar geduurd.”

Dus je schoolwerk heeft er vast onder geleden?
Ja, tuurlijk. Dat was niet te combineren die twee. Nu was ik al geen schoolbeest moet ik eerlijk toegeven, maar het acteren vergde veel tijd en inspanning. Ik werd elke keer om zes uur ’s ochtends door een runner opgehaald en dan liep ik fluitend de deur uit, maar om half negen op school op tijd komen lukte me niet. Het eerste jaar van de middelbare school ben ik blijven zitten. Maar dat maakt mij niks uit. Ik heb dankzij Flodder een stuk opleiding gekregen waar ik heel dankbaar voor ben. Dat had ik voor geen goud willen missen, want dat kon mijn school mij niet bieden. Daarna heb ik mijn opleiding bij het volwassen onderwijs afgemaakt.”

Werd je veel herkend in de tijd van Flodder?
“Nee, eigenlijk helemaal niet. Toen de serie uitgezonden werd, droeg ik in het “gewone leven” mijn haar heel anders dan in Flodder. Daarom viel het wel mee. Het grappige is wel dat ik toevallige vorige week een keer aangesproken werd in de supermarkt met de vraag of ik Henkie uit Flodder was. Heel apart, want het is gewoon al twintig jaar geleden.”

Wat ben je na Flodder gaan doen?
“Tijdens Flodder kwam ik erachter dat ik het werk van de mensen achter de camera op de set heel erg interessant vond. Ik zat natuurlijk in een omgeving waarin ik iedereen bezig kon zien, zowel voor als achter de schermen. Acteren vond ik hartstikke leuk, maar ik zag mezelf niet mijn hele leven audities aflopen. Daarom ben ik naar de filmacademie gegaan en daarna gaan regisseren. Ik heb veel musicals gedaan. Onder meer Kruistocht in Spijkerbroek en Oorlogswinter, waar we nog een award mee hebben gewonnen.”

Ben je nu nog steeds aan het regisseren?
“Ja, en ik heb ook mijn eigen productiehuis I-Mor. Wij maken heel veel unieke content. Wij maken bijvoorbeeld alle commercials voor Walibi en doen ook veel voor Microsoft. En er lopen een paar projecten waar ik nog niets over mag zeggen, maar dat gaat heel bijzonder worden.”

Veel achter de schermen aan het werk dus. Mis je de camera niet?
“Nee, ik mis het helemaal niet omdat ik eigenlijk nog hetzelfde doe wat ik toen ook deed: met een groep mensen iets moois maken. Ik sluit niet uit dat ik ooit nog een keer ga acteren, als ik voor een auditie gevraagd wordt. Je moet altijd openstaan voor nieuwe dingen. Dus waarom niet? Ik heb onlangs nog meegespeeld in een musical van mijn dochter van zes. Zij zit op de opleiding van haar oma. Toen ze vroeg ik mee wilde doen tijdens de jaarlijkse eindpresentatie kon ik dat natuurlijk niet weigeren. En dus heb ik voor de musical 101 Dalmatiërs mijn oude vak weer opgepakt. Ik vind het heel leuk om te doen, maar op dit moment meer voor erbij.”

Dit is ‘Henkie’ nu: