Spiegeldoos
De Zwitserse kunstenares liep met een soort spiegeldoos om haar middel en borsten en liet zich in Amsterdam, Londen en Düsseldorf betasten door voorbijgangers. Hiermee voeg ze aandacht vragen voor seksueel misbruik. Maar dát was een link die veel mensen maar moeilijk konden leggen.

Wat was nou precies het idee achter de ‘Mirror Box’?
Moiré: “De belangrijkste boodschap van dit kunstzinnige project is om te laten zien dat sex iets moet zijn wat van twee kanten komt. Vrouwen hoeven niet alleen ontvangers te zijn maar kunnen zelf sex initiëren. Maar wel onder hun eigen voorwaarden. Dat is precies was ik deed tijdens mijn project, mensen actief uitnodigen om mij te betasten, onder duidelijke voorwaarden.”

Wat was de bedoeling van de spiegel? 
“Door de spiegel konden mannen en vrouwen zichzelf zien terwijl ze mij betasten, waardoor ze even stil moeten staan bij wat ze aan het doen zijn. Ook konden ze in de spiegel de mensen om hun heen zien, die toekeken. Op die manier wilde ik het beeld dat de maatschappij van sex heeft aan de kaak stellen.”

Hoe vond je het om dit te doen? Was het niet superongemakkelijk?
“Het was niet makkelijk. Ik moest er op vertrouwen dat niemand mij pijn zou doen. Daarom keek ik ze in hun ogen terwijl ze mij aanraakten en maakte ik contact. Ik ben een mens met gevoelens. Als iemand te ruw was zei ik dat, als ze erg verlegen waren moedigde ik ze juist aan.”

Hoe reageerden mensen op je actie?
“Ik kreeg opvallend veel positieve reacties, mensen vinden het vooral heel dapper. Anderen zijn van mening dat het te extreem is. Online kreeg ik veel shit over mij heen, dat ik een hoer was. Er reageerden ook mannen dat ze me zouden verkrachten en zelfs wilde vermoorden. Het is mijn intentie om mensen aan het denken te zetten, dit had ik niet verwacht.”

Een aantal van onze lezers voelde zich beledigd door je actie. Ze zeiden dat als je zelf misbruik had meegemaakt je nooit zo iets zou doen. Wat wil je tegen hen zeggen?
“Ik begrijp de reacties, het is ook een provocerende actie. Maar toen ik veertien jaar oud was ben ik zelf gedwongen om mijn kleren uit te trekken en dingen te doen die ik niet wilde doen. Ik heb juist in mijn eigen leven geprobeerd om daar mee te dealen en vrij te worden van de impact van zo’n traumatische ervaring. Door mijn psychologiestudie heb ik geleerd hoe menselijk gedrag werkt en vooral dat je als vrouw mag zeggen: ‘Dit is mijn lichaam, zo denk ik over sex en dit zijn mijn regels.'”

Op je website verkoop je de ongecensureerde beelden. Wat doe je met de opbrengst?
“Ik wilde de beelden niet censureren maar op social media mag je geen naakt laten zien, dus ik moest wel. Ik ben een kunstenaar, en net als een muzikant of andere artiest moet ik mijn boterham verdienen. Als iemand mijn kunst wil bezitten dan moet daar voor betaald worden.”

Waarom is dit zo’n belangrijk onderwerp voor je? 
“In de maatschappij is de seksualiteit van vrouwen te vaak een negatief onderwerp. Het gaat altijd om vrouwen als slachtoffer van sex. Maar het is op zichzelf niet iets slechts en ook geen ‘porno-ding’. Het is gezond en natuurlijk. Daar zouden we het vaker over moeten hebben.”