Wendy van Poorten schrijft over wat haar opvalt in het nieuws. In deze column heeft ze het over de mogelijke verkoop van de HEMA.
Deze week bleek maar weer eens: geen bedrijf maakt in Nederland zoveel emoties los als de HEMA. Mooi vind ik dat.
Lees ook
Daar gaat je tompouce: HEMA staat te koop en sluiting dreigt
Nadat iedereen eerder deze maand hard moest lachen om een ietwat grofgebekte verjaardagstaart, en vervolgens een uitgesproken mening had over genderneutrale rompertjes, waren er de afgelopen dagen een hoop ~*gevoelens*~ over de mogelijke verkoop van de HEMA. Veel mensen waren bang dat ze nooit meer een rookworst zouden kunnen eten. En ik snáp die commotie.
Ik ben namelijk diehard HEMA-fan. Niet vanwege de worsten of de tompouces. (Hoewel ik deze week drie van die roze rakkers heb gegeten – iets met een foutje in de bestelling.) Maar juist vanwege alle briljante dingen die het bedrijf de afgelopen jaren in het assortiment heeft opgenomen in een dappere poging bij de tijd te blijven. Zo ben ik dankzij HEMA in 2017 de trotse eigenaar geworden van een polaroidcamera, een lichtsnoer waarmee je zelf een woord kunt maken en – hoogtepuntje – kattenpaperclips.
Op dit moment spaar ik voor een powerbank in de vorm van een eenhoorn. (Kost elf euro. Moet lukken.)
Niet alleen al die geinige gekkigheden voor millennials maken me een HEMA-cheerleader. Ook het feit dat de HEMA zich – in tegenstelling tot de meeste bedrijven – uit durft te spreken over allerhande thema’s (hartjes voor de Gay Pride-shirts) en een winkel voor iedereen probeert te zijn (soms gaat dat niet in één keer goed, maar al doende leert men), geeft me het gevoel dat dit een clubje is waar ik bij wil horen.
Lees ook
Wendy over wildplassen: ‘Zegt die rechter nou echt dat je als vrouw bést naar een urinoir kan?’
Aan mij heeft het dus niet gelegen, dat netto verlies van 29,1 miljoen euro. Dat er zoveel consternatie is nu mensen het idee hebben dat ze de HEMA wellicht kwijt zouden kunnen raken, doet me deugd. Alhoewel het me ergens ook het gevoel geeft dat er blijkbaar nogal wat neppe HEMA-cheerleaders rondlopen. Want je kunt wel jubelen over die rookworsten, als je voor je handdoeken/batterijen/panty’s naar een andere winkel gaat, draag je niet echt bij aan de omzet.
Laat ik dan tot slot nog even wat bemoedigende woorden delen. Want het internet heeft natuurlijk weer van een mug een olifant gemaakt. Een retaildeskundige heeft gezegd dat een eventuele verkoop “vrijwel zeker leidt tot sanering”, maar dat wordt fel tegengesproken door HEMA zelf. Sterker nog, topman Tjeerd Jegen zegt dat sluitingen “absoluut niet aan de orde zijn”. En maak je niet zo druk over die potentiële ‘buitenlandse investeerders’. HEMA is al sinds 2007 in buitenlandse handen. En de afgelopen tien jaar heb je ook gewoon rookworst kunnen kopen.
Wendy van Poorten (1983) is freelance journalist en eindredacteur. Voor LINDAnieuws schrijft ze elke week een column over nieuws waar ze graag nog even iets over wil zeggen. Had ze al verteld dat ze fan is van de HEMA?
