Hoe kwam je erop over dit onderwerp een programma te maken?
“Het had verschillende redenen, maar een belangrijke reden was dat mensen vaak tegen mij zeiden dan ik autistische trekken vertoon. Het onderwerp heeft mijn interesse: één op de honderd mensen heeft autisme, maar we weten er eigenlijk weinig over. Ik wil vooral het stigma van autisme afhalen. Laten zien hoe ontzettend breed het is. Het is een psychiatrische stoornis en daar ligt nog een beetje een taboe op.”

Wat voor beeld had jij van autisten voordat je het programma maakte?
“Ik dacht een beetje aan van die jongens met fladderende handen die heen en weer lopen. Mijn vriendin werkt met autisten; misschien dat het beeld daar vandaan kwam. Een aantal jaren geleden kwam ik tijdens opnames van het programma Nu we er toch zijn in contact met een jongen met autisme. Hij was anders dan ik had verwacht. Daardoor veranderde mijn beeld.”

In het programma laat de 37-jarige presentator zich ook onderzoeken op kenmerken van autisme. De conclusie is duidelijk, vertelde hij maandag bij Eva Jinek: hij heeft autisme.

Was je bang voor de uitkomst van het onderzoek?
“Het was dubbel. De ene keer dacht ik: ik heb het echt niet, hoe kan ik hier nou terecht zijn gekomen? De andere keer dacht ik: het maakt me niet uit of ik het heb, ik blijf toch hetzelfde. Maar ik was toch bang voor de gevolgen. Straks zit ik aan tafel bij Eva Jinek en staat er op mijn naambalkje: ‘Filemon Wesselink, presentator en autist’. Of straks willen omroepen niet meer met me werken, omdat ik een psychiatrische stoornis heb. Of de verzekering gaat moeilijk doen.”

Zijn die angsten niet een beetje buitenproportioneel?
“Dat vind ik moeilijk in te schatten. Ook dat is onderdeel van mijn aandoening. Maar mijn nieuwsgierigheid won het van de angst. Het gaat er al jaren over en ik wilde het programma maken. Ik ben geen enorme wereldverbeteraar in mijn televisieprogramma’s, maar denk dat een deel van het stigma van autisme halen wél voor mij is weggelegd.”

Wat was voor jou het bijzonderste moment van het programma?
“Moeilijke vraag, want het zijn er een hoop. Het fragment met Rex die piano speelt is natuurlijk in Jinek al vertoond, maar we hebben ook gepraat met een jongen die fantastische knikkerbanen bouwt en iemand die in technologieregio Silicon Valley actief is. Wat mij het meest geraakt heeft, is een interview met Christina Curry, die asperger heeft. Ik herkende veel in haar wat ik zelf ook heb. Ze is bijvoorbeeld gevoelig voor prikkels en snel moe door sociaal contact.”

Hindert dat soort eigenschappen je in je werk?
“Ik heb moeite met werken in teams, dat kan me hinderen. Dan zijn er allemaal mensen die iets willen en mensen die veel te dicht bij me komen. Maar over het algemeen levert het vooral voordelen op. Ik kan me bijvoorbeeld heel erg vastbijten in een onderwerp. Dan wil ik er op een beetje dwangmatige manier alles van weten. Laatst las ik ik bijvoorbeeld iets over een apostel van Jezus en toen wilde ik alles over de apostelen weten. Hetzelfde heb ik gehad met een bepaalde voetbalclub in Brazilië. Ook weet ik bijna alles van het eiland La Palma. Mijn focus en vastberadenheid kunnen me helpen bij mijn werk. Als ik iets wil, gebeurt het ook.”

Is je beeld van autisme veranderd door het programma?
“Autisme is een ontzettend breed spectrum. Er zijn ook hele empathische mensen met autisme en er zitten ontzettend veel talenten tussen. Het is fijn om mensen met autisme te interviewen: ze zeggen precies waar het op staat en draaien niet om antwoorden heen. Ja, mijn beeld is veranderd: ik denk bij autisme niet langer meer aan de jongens met fladderende handen die heen en weer lopen.”

Het is hier autistisch is vanaf vanavond elke donderdag om 21:05 uur te zien bij BNN op NPO3.