Twee rondes
Maar eerst nóg een vraag: waarom twee keer verkiezingen? Dat is omdat er in Frankrijk meestal meerdere rondes van de presidentsverkiezingen plaatsvinden. Op 23 april dus de eerste. Als dan niemand een absolute meerderheid haalt (en dat is vrijwel altijd), gaan de twee kandidaten met de meeste stemmen door naar de ronde op 7 mei. Dan wordt de opvolger van Hollande definitief gekozen.

François Fillon – Les Républicains (De Republikeinen)

De 62-jarige republikeinse kandidaat is het best te omschrijven als traditioneel rechts of midden-rechts. Hij wil bijvoorbeeld strenge economische bezuinigingen doorvoeren, waardoor er een half miljoen banen bij de overheid verdwijnen. De pensioenleeftijd met verhoogd tot 65 jaar. Fillon wil dat de Franse nationaliteit van terugkerende jihadisten afgenomen wordt. Fillon is trouwens geen onbekende in de Franse politiek: van 2007 tot 2012 was hij minister-president, toen Sarkozy nog president was.

Lees ook
Franse presidentskandidaat Fillon trekt zich niet terug

Marine Le Pen – Front National (Nationaal Front)

Marine Le Pen (49) wordt ook wel de ‘Wilders van Frankrijk’ genoemd, of Wilders ‘de Le Pen van Nederland’. De standpunten zijn vergelijkbaar: beiden keren ze zich tegen de Islam, willen ze minder vluchtelingen opnemen en zijn ze tegenstander van de Europese Unie. En net als Wilders weer Le Pen daarmee steeds meer kiezers aan zich te binden. Als Le Pen president wordt, belooft ze binnen een halfjaar een referendum te organiseren over de vraag of Frankrijk lid moet blijven van de EU.

Emmanuel Macron – En Marche! (Vooruit!)

Een nieuwe partij in Frankrijk. Macron (39) was al minister van Economische zaken toen François Hollande president was, maar probeert het nu zelf. En Marche is een middenpartij. Standpunten zijn onder meer: minder regels voor bedrijven, lagere kosten voor arbeid, meer leraren en kleinere klassen. De portemonnee wordt getrokken voor defensie en meer wijkagenten.

Benoît Hamon – Parti Socialiste (Socialistische Partij)

De partij van Hamon (49) is de socialistische partij van Frankrijk. Een soort Franse SP dus. Duurzaamheid en tolerantie naar andere bevolkingsgroepen staan hoog in het vaandel. Ook is de partij voorstander van een basisinkomen voor alle Fransen. Binnen de socialistische partij geldt Hamon als een zeer linkse kandidaat. Hij heeft dan ook de nodige kritiek op het beleid van zijn voorganger Hollande. Van de vijf kandidaten die we hier bespreken staat Hamon er het slechtst voor in de peilingen.

Jean-Luc Mélenchon – La France insoumise (Het opstandige/niet-onderwerpende Frankrijk)

Kan het nog linkser? Ja, dat kan. Kandidaat Mélenchon deed al eerder mee aan de verkiezingen met het linkse Front de gauche, maar probeert het nu met zijn eigen partij. Zijn standpunten zijn traditioneel links te noemen: gelijke verdeling van welvaart, terugtrekken uit Europese verdragen en meer aandacht naar verduurzaming van de energiemarkt. Daarnaast wil Mélenchon privatisering van een aantal nutsbedrijven terugdraaien en de pensioenleeftijd verlagen tot zestig jaar.