‘Voorwaardelijke Liefde’
Op de roman waar Aafke het over heeft, Voorwaardelijke Liefde, heeft ze niet veel aan te merken. “We kennen in Nederland al een tijdje het goede gebruik om auteurs niet gelijk te stellen aan de personages die ze creëren, en dat heeft een reden: kunstenaars moeten zich de vrijheid kunnen veroorloven om personages op te voeren die niet deugen, zonder dat ze daar zelf op aangesproken worden.”

Versiergoeroe
Maar volgens haar hebben we die roman niet eens nodig om aan te tonen dat Thierry vrouwonvriendelijk is. “Je zou het door alle pianofoto’s bijna vergeten, maar we leerden Baudet ooit kennen als de man die in De Wereld Draait Door kwam betogen dat Julien Blanc een prima gozer is. Julien Blanc – mocht u het vergeten zijn – is een ‘versiergoeroe’ die mannen vertelt dat een vrouw ‘ja’ bedoelt wanneer ze ‘nee’ zegt, en dat vrouwenemancipatie een tegennatuurlijk fenomeen is.”

Aandringen
En daar bleef het niet bij, schrijft Aafke. Want: “Tegen Matthijs van Nieuwkerk zei Baudet: ‘(…) Als een vrouw “nee” zegt moet je niet denken “o, ze wil het niet”. Dan moet je zeggen: “Schatje, we gaan nog even wat drinken.” Gewoon nog even aandringen.'”

Huiveringwekkend
Hoewel het personage in zijn boek en Thierry volgens Aafke veel overeenkomsten hebben, haalt ze zijn boek verder inhoudelijk niet aan. “Natuurlijk snap ik dat de verleiding groot is om zijn boek erbij te halen: in alles straalt Baudet uit dat hij het liefst over zichzelf schrijft, en het lijkt erop dat hij vooral zijn eigen natte wensdromen heeft willen opschrijven, maar doe het niet: het geeft zijn kamp alleen maar munitie om terug te vuren. Pak hem gewoon op z’n eigen woorden, die zijn al huiveringwekkend genoeg.”

Lees hier het hele artikel.