Vader gezien als ‘mogelijke oorlogsmisdadiger’
Gláucio’s familie is al vijftien jaar in Nederland, maar mag niet blijven omdat de vader van het gezin als militair mogelijk ernstige misdaden heeft gepleegd in zijn thuisland. Deze zogeheten 1F-gevallen krijgen geen verblijfsstatus.

Niet in aanmerking voor kinderpardon
Zijn daar nog wel papieren van terug te vinden? Zou het misschien zo kunnen zijn dat hij verplicht werd mee te vechten, vraagt Mieke zich af. Doordat hun vader die 1F-status heeft, komen Gláucio en Márcia niet in aanmerking voor het kinderpardon.

‘Kinderen van NSB’ers óók niet gestraft’
Mieke kan het niet verkroppen dat ‘kinderen die al dertien jaar in Nederland wonen en zijn uitgegroeid tot kinderen met een toekomst waar Nederland gebruik van kan maken’, zonder pardon worden teruggestuurd. Was het niet zo dat er in de Tweede Wereldoorlog Nederlandse mensen bij de NSB hebben gezeten? Is er toen niet gezegd dat de kinderen van deze vaders en moeders hier niet voor gestraft mochten worden, schrijft Mieke in haar brief.

‘Hoger beroep in Nederland afwachten’
Staatssecretaris Dijkhoff heeft nog niet gereageerd op de brief. Voorlopig is het dus afwachten voor Gláucio en zijn familie. Er loopt nog een hoger beroep en belangenorganisatie Defence For Children dringt erop aan dat het gezin dat in Nederland mag afwachten.

Mauro had geluk
Dit lot dreigde een aantal jaren geleden ook voor de uit Angola afkomstige Mauro Manuel. Hij kreeg na veel ophef uiteindelijk tóch een verblijfsvergunning. Afgelopen lente belde LINDAnieuws met de inmiddels 22-jarige, om hem te vragen hoe het nu met hem gaat.