Blinde paniek
Op Facebook omschrijft Janet de vreselijke ervaring. ‘Het bleef maanden bij schelden, cyberpesten en bedreigingen, maar nu was ik live getuige van de pesterijen, aan de andere kant van de telefoon. Ze werd van haar fiets getrokken en in elkaar geslagen. Je weet niet wat je overkomt als je kind in blinde paniek schreeuwt aan de telefoon: ‘Mama, kom snel.’ Je sterft toch duizend doden?’

‘Mama komt eraan’
Als we Janet opbellen, herleeft ze het moment opnieuw. “Ik kan niet omschrijven wat er door me heen ging. Het enige wat ik op dat moment door de telefoon kon roepen was: ‘Mama komt eraan, mama komt eraan!’ Toen ik besefte dat ik mijn autosleutels was vergeten, had ik de deur al uit haast achter me dicht getrokken. Ik heb als een gek bij de buren op de deur gebonkt dat ze me als een speer moesten brengen.”

Uitgelachen
“Eenmaal aangekomen ben ik uit de auto gevlogen. Ik zag mijn dochter ineengekropen, die vervolgens zo snel mogelijk de auto invluchtte.” Janet trof tot haar verbazing niet alleen een paar jongeren aan, maar een behoorlijke grote groep jongvolwassenen die allen stonden toe te kijken. Een paar bleken het gebeuren zelfs te filmen. “Ik vroeg wie mijn dochter had aangeraakt, waarbij er vervolgens door sommigen gewoon werd gelachen. Toen ik ze daarop wilde aanspreken, werd ik zelf ook aangevlogen. ‘Jij mag mij niks terug doen, want ik ben een kind’, werd er gezegd.”

Zorgelijk
Haar bericht op Facebook leek in de eerste plaats een schreeuw uit wanhoop. “Maar dat was het niet alleen. Ik probeer al heel lang dit onderwerp aan de kaak te stellen en bespreekbaar te maken, maar het probleem breidt zich alleen maar uit. Niet alleen het pesten lijkt erger te worden, er wordt in de praktijk ook te weinig aan gedaan. Al die jongeren die er omheen stonden en niks deden, dat vind ik toch wel echt zorgelijk.”

Hart onder de riem
Janet heeft inmiddels samen met haar dochter aangifte gedaan bij de politie. “Ik ga ook zeker nog contact opnemen met een advocaat, om te kijken of er onderzoek naar gedaan kan worden.” Tot die tijd focust Janet zich op haar dochter. “Gelukkig is het meivakantie, want ze is heel erg ontdaan. Het gaat niet goed met haar, al bieden de vele reacties haar wel troost. Enorm veel mensen steken ons een hart onder de riem. Dat is in ieder geval een begin. Nu nog de ogen van de pesters openen.”