Perfect backpackland
Dat dit haar zou overkomen, had Michelle nooit verwacht. Zeker niet in Thailand. “Het staat in de top tien van meest perfecte landen om te gaan backpacken.” De eerste weken waren ook zo perfect als Michelle zich had voorgesteld: ze deed vrijwilligerswerk met olifanten en genoot van culturele activiteiten.

Cruciale avond
Tot de avond van 11 augustus. Het was donderdag, een uur of elf. Michelle ging met een groepje reisgenoten uit in de stad Hua Hin. Twee dagen later zou ze terugvliegen naar Nederland. Drie weken later startte haar studie geneeskunde.

Harde knal
“We liepen door het stadje, op zoek naar een bar. Uit het niets klonk ineens een harde knal.” Eerst dacht Michelle nog dat het vuurwerk was. “Tot ik pijn in mijn been voelde. Ik keek, en zag een klein kogeltje vlak onder mijn huid zitten. Binnen een paar seconden gingen alle alarmbellen bij me rinkelen: dit is een aanslag.”

Onzekerheid
“Ik zag de paniek om me heen, ik werd lichtelijk weggedrukt. Iedereen zat of lag. Mensen die geraakt waren, bewogen niet. Veel mensen huilden en schreeuwden om hulp. Ik herinner me vooral de onzekerheid. Ontploft er straks nog iets? Komen er nu mensen tevoorschijn die iedereen overhoop schieten? Heel even dacht ik: ‘Dit was het.'”

Zwaargewond
Pas toen er militairen op de rampplek aanwezig waren, voelde Michelle zich weer iets veiliger. Maar de chaos werd er niet minder op. Een meisje met wie Michelle de laatste weken intensief was opgetrokken, was zwaargewond. Bij een ander meisje uit de groep was een deel van haar elleboog weggeblazen. Zij belde in paniek haar ouders. “Dat was heel heftig, als je iemand aan de telefoon hoort zeggen: ‘Ik weet niet of ik het haal’. Haar hele shirt zat onder het bloed. Ik krijg weer kippenvel als ik eraan denk.”

Kogel
Michelle werd naar het ziekenhuis gebracht. “Het was frustrerend. Ik wilde veel liever mensen helpen. Mijn reismaatje riep mij om hulp, maar ik kon niet van mijn plek komen. De kogel moest uit mijn been worden verwijderd.” Van de veertien reisgenoten, raakten er zeven gewond bij de aanslag.

Vrouw omgekomen
Michelle bleef nog vijf nachten in het ziekenhuis. Daar kreeg ze het overzicht een beetje terug. Tijdens de aanslag was een Thaise vrouw omgekomen. Tientallen mensen raakten gewond, onder wie vier Nederlanders. Het was waarschijnlijk het werk van een onafhankelijkheidsbeweging in het Zuiden van Thailand. Ze hadden gebruikgemaakt van een clusterbom: een bom die bij de ontploffing tientallen kogels verspreidde.

Lees ook
Twee verdachten aanslagen Thailand opgepakt

Psychisch moeilijk
De eerste nachten na de aanslag waren zwaar. “Ik durfde niet te slapen en had elke avond een huilbui. Ik was bijna tienduizend kilometer van huis.” Gelukkig kwam haar vader zo snel mogelijk overgevlogen.

Van slag
Inmiddels gaat het lichamelijk weer goed. Naast de kogel in haar scheenbeen, werden nog twee kogeltjes ontdekt in Michelles voet en knieholte. Op littekens op haar been na, heeft ze daar gelukkig niks aan overgehouden. “Maar mentaal is de weg langer. Er zijn nog altijd dingen in het dagelijks leven die me van slag kunnen brengen.”

Doemscenario’s
Knallend vuurwerk, bijvoorbeeld. “Donkerte en luide knallen zijn triggers. Ook op straat had ik er nog weleens last van. Dan zag ik een eng figuur lopen, en voelde ik al mijn spieren aanspannen. ‘Heeft hij misschien een bom bij zich?’ Ik weet nu hoe het is als dat ‘vanzelfsprekende’ gevoel van veiligheid wegvalt.”

Psycholoog
Michelle besloot in Nederland meteen met een psycholoog te gaan praten. “Ik wilde het in één keer goed doen: meteen alles eruit gooien.” Ook begon ze gewoon aan haar studie. Het biedt welkome afleiding. “Vorige maand merkte ik voor het eerst dat ik niet meer elke dag aan de aanslag denk. Dat is fijn. Ik bén die aanslag niet, het is mij overkomen.” Binnenkort heeft ze de laatste evaluatie van haar therapie.

Het reismaatje van Michelle maakt het lichamelijk goed. Psychisch is ze ongeveer in hetzelfde stadium als Michelle. De twee hebben nog contact. Het meisje van wie de elleboog werd weggeblazen heeft een metalen constructie gekregen op de plek waar het bot miste.