Waarom is dit gala nodig? 
Het belangrijkst is om geld op te halen voor onderzoek en voorlichting, en het taboe te doorbreken rond de ziekte. Dat is de reden dat ik ja heb gezegd. Het moet uit de schaamtesfeer, dat doe je door er openlijk over te spreken. Ik merk dat het helpt als bekende mensen er wat over zeggen, dat dat troostend werkt. 

Heb je erover getwijfeld om mee te doen?
Nee. Ik heb zelfs mezelf aangemeld toen ik het op Twitter zag. Dat was rond het overlijden van Joost Zwagerman. Ik ken (organisator en psychiater – red.) Bram Bakker een beetje, hij was meteen heel enthousiast. Er zijn zoveel gala’s voor andere ziektes, terwijl depressie één miljoen mensen betreft.

Zelf ben je er open over dat je depressief bent geweest.
Ik vond het wel interessant om er met Mike Boddé en Lenette van Dongen over te praten. Ik heb vaak veel lol met Mike over depressies, dan gaan we tegen elkaar opbieden wie het ’t ergst had. Over zelfmoordpogingen, de een nog meer morbide dan de ander. Maar interviews zijn niet altijd makkelijk, het hakt er wel eens in. Je rakelt toch wat op dat heel zwaar en moeilijk was. 

Heb je veel reacties gehad?
Op Twitter zeggen onbekenden wel eens dat ze bijvoorbeeld m’n diepte-interview met de JAN heel erg waarderen. Gisteren nog zei iemand: ‘Ik heb je in De Kist gezien, ik vond dat je dat heel mooi deed, dat raakte me.’ Ik vind het bijzonder als mensen dat zeggen, dus ik schrijf dan meestal wel iets terug. Ze herkennen ook wel wat, het biedt iets van troost. 

Hoe heb je zelf om hulp gevraagd?
Ik heb periodes gehad dat ik elk alternatief dingetje af ging: het gezondheidscentrum, tarotkaarten, of via-via bij iemand die met massage kon helpen. Ik heb heel veel gezocht om rust te vinden, ook in het reguliere circuit. Daar heb ik uiteindelijk het meeste aan gehad (door antidepressiva – red.). Bij het alternatieve is het fijn dat mensen je verhaal aanhoren, ze hebben een prettige energie. Maar het echte stabiele, dat is wel een groot deel door medicatie gekomen. 

Hoe combineren depressie en grappen?
Dat combineert goed op het moment dat je niet meer depressief bent. Wat mij betreft. Als je depressief bent, is humor sowieso een lastig dingetje. Vandaar ook dat het Depressiegala vragen oproept: het lijkt natuurlijk feestelijk. Ik geloof wel dat mensen die nú in een depressie zitten, er niet toe in staat zijn. Als ik mezelf even terughaal, dan is dat wel het laatste waar je zin in hebt.

Wordt het inderdaad een feestje?
Geen idee. Ik hoop dat het ondanks de zware thematiek ook wat luchtigheid heeft. Dat is wel de insteek, ik verwacht niet een heel zware avond.

Positieve aandacht
Het Depressiegala begint om 20.00 uur in Theater Amsterdam. Met dit evenement willen de organisatoren op een positieve manier aandacht besteden aan de volksziekte die depressie is, om zo de kennis erover te vergroten en het meer bespreekbaar te maken.