Joyce Beckker (55): 'Ik kreeg de schuld van mijn miskraam'

12.06.2015 | 15:21 UUR | Malu Pesulima

Een miskraam is voor een zwangere vrouw één van haar grootste angsten, weet ook schrijfster Joyce Beckker uit eigen ervaring. LINDAnieuws sprak met haar.

Ze heeft zelf meerdere miskramen gehad en wil niets liever dan lotgenoten helpen om deze pijnlijke gebeurtenis een plek te geven. Hoe? Door haar nieuwe boek: Geen beschuit met muisjes.

In de doofpot
Toen ik mijn eerste miskraam kreeg, werd het door mijn hele familie in de doofpot gestopt, zegt ze. Ik ben zelf Indisch en in ons gezin en onze cultuur was het belangrijk dat er een kleine kwam. Joyce kreeg zelf de schuld van het verlies van haar ongeboren kind: Ze riepen: ‘Waarom was je zo onvoorzichtig?’ en ‘Besef je wel hoe dit voor ons is? Ze paste niet meer in het ‘ideale plaatje’ en de schrijfster kon niets anders dan de situatie en haar gevoelens wegstoppen.

‘Station vergeving’
Maar liefst twintig jaar heeft dit haar achtervolgd. Joyce: Ik had zoveel klachten, zowel fysiek als mentaal, dat het verlangen om mijn miskramen een plekje te geven steeds groter werd. Uiteindelijk ontwikkelde ze haar eigen (zelf)hulpmethode, die werkt als een soort ‘spoorwegsymboliek’. Hierdoor kon ik spreekwoordelijk reizen vanaf mijn ‘station boosheid’, ‘station verdriet’ en ‘station schuldgevoel’ om uiteindelijk bij ‘station vergeving’ aan te komen.

‘Als vrouw ben je goed genoeg’
Al snel zat Joyce op het juiste spoor om haar, naar eigen zeggen, ‘miskraamverleden’ achter zich te laten. Iets wat ik mijn lotgenoten ook enorm gun, zegt ze. Ik heb geleerd dat al die negatieve energie, de angst voor het verliezen van een kind, júist slechte dingen aantrekt. Of je nu wel of geen kind hebt, dat doet er uiteindelijk niet toe. Als vrouw ben je al compleet en goed genoeg.

Los laten
Voor Joyce hebben deze positieve gedachtes en het ‘los laten’ geresulteerd in een gelukkiger leven, nu zelfs met twee gezonde kinderen: Het mooie is, na mijn laatste miskraam van een tweeling dacht ik: ‘Als ik ooit nog een kind mag krijgen, fijn. Maar zo niet, ook goed. Nog geen tien maanden later werd mijn eerste kind geboren, en veertien maanden daarna mijn tweede.

Boek met CD
In haar boek Geen beschuit met muisjes staan verhalen waaruit lotgenoten troost en (h)erkenning kunnen halen. Deze worden ondersteund door een CD, met daarop zelfgeschreven nummers van muzikanten Geertje en Eef Tobé. Benieuwd naar het boek? Het is hier te bestellen.