Hoe was het gesprek met Marja en – misschien nog wel belangrijker – hoe gaat dit nu verder?
“Het klikte meteen. Marja is heel gemotiveerd, staat voor tweehonderd procent achter de donatie. Zij neemt nu contact op met een internist in een ziekenhuis bij haar in de buurt. Die schrijft op zijn beurt mijn internist aan en zo moet het balletje gaan rollen. Marja moet in goede gezondheid verkeren, dat is het allerbelangrijkste. Onze bloedgroepen matchen genoeg, geloof ik, dat is een andere vereiste. Voor mij is dit allemaal ook nog heel nieuw, ik probeer echt nog mijn weg te vinden in het protocol.”

Johan kreeg 26 jaar geleden een auto-immuunreactie op zijn nieren. Die raakten ontstoken en beschadigd. Jaren kon hij ermee doorlopen, tot afgelopen maart zijn nierfunctie naar negen procent daalde.

Zit je sinds die tijd aan de dialyse?
“Nee, dat is pas sinds een week of drie, nu mijn nieren nog maar voor vijf procent functioneren. De meeste nierpatiënten gaan bij vijftien, tien procent aan de dialyse, dus ze hebben het bij mij nog aardig weten te rekken. Dialyse is heel slecht voor je lichaam: één jaar ermee staat gelijk aan drie à vier gewone levensjaren. Je levensverwachting daalt er ook door. Het is echt overleven.”

Dus toen werd het tijd voor een oproep?
“Die deed ik voor het eerst in maart. Ik dacht: ‘Nu moet ik een nier krijgen’. Voornamelijk omdat ik nog twee jonge kinderen heb. Je plaatst een oproep en verwacht er niet veel van. Dat iemand dan dit voor mij over heeft, voelt vooral heel onwerkelijk. Ik ben blij, het is fantastisch, maar ik denk ook: ‘Is dit wel waar?'”

Marja was niet de enige die reageerde hè?
“Klopt, ik heb van nog drie anderen een berichtje gehad. Twee van hen waren meisjes van 17 en 19. Het meisje van 17 is wettelijk gezien nog niet oud genoeg om te doneren. Het andere meisje is ook nog zo jong, té jong eigenlijk. Op die leeftijd kun je de gevolgen van donatie bij leven nog niet goed overzien. Dus heb ik ze ook gezegd: denk goed na over deze stap en bedenk ook of je nog kinderen wilt. Want wat als je kind een nierziekte krijgt en je zelf nog maar één nier hebt? Dat klinkt wellicht wat hoogdravend, maar ik heb het toch gezegd. Ik zie dat als mijn morele plicht.”

Johan en Marja houden de komende tijd contact. Hij sluit zeker niet uit dat ze elkaar nog eens in levenden lijve zullen ontmoeten. “Al is het maar voor we allebei de operatietafel op gaan.”