Voetballer
De politieke interesse begon al jong, vertelt Rens aan de telefoon. “Al als kind volgde ik het nieuws en had ik een bovenmatige interesse in politiek. Als tienjarige wilde ik alle ministers en alle partijen kennen.” Of dat zijn enige hobby was? “Nee, ik was ook fanatiek voetballer, net als alle andere kinderen. Ik had twee dromen: politicus worden… en voetbalcommentator worden.” Uiteindelijk besloot hij zich professioneel te richten op de politiek, en de voetballerij als hobby te houden.

Uitgezaaide kanker
In zijn achttiende levensjaar moet Rens beide dromen abrupt op pauze zetten. Hij krijgt het nieuws dat er uitgezaaide teelbalkanker bij hem is ontdekt. Rens omschrijft die tijd als “bijzonder heftig”. “Zoiets hoor je als achttienjarige niet mee te maken. Het staat mijlenver van de realiteit van studeren en politiek.” Hij studeert op dat moment bestuurskunde in Tilburg.

Stip aan de horizon
Dat hakte erin. “Terwijl ik er als kleine jongen van droomde om de politiek in te gaan, was mijn droom op mijn negentiende ineens om ooit weer naar de universiteit te kunnen. Ik vond het een verschrikkelijk gevoel dat ik niet van nut voor de maatschappij kon zijn.” Hoewel de overlevingskansen van Rens op een gegeven moment op 30 tot 50 procent worden geschat, blijft een positie in de Tweede Kamer voor hem “een stip aan de horizon”.

Verpleegkundige
Door zijn ervaring met ziekenhuizen en behandelingen, heeft Rens de zorg van zeer dichtbij meegemaakt. Daardoor vielen hem alle positieve, maar ook de negatieve kanten op. “Een van die negatieve dingen is de bureaucratie. Als ik in mijn eentje in een kamer lag, en met allerlei fysieke en geestelijke zaken worstelde, had ik bijvoorbeeld behoefte aan een praatje. De verpleegkundige wilde graag met me praten, maar had tegelijkertijd veel te weinig tijd, omdat ze allerlei gegevens moest invoeren. We moeten kritisch tegenover die regeldruk staan.”

Onmenselijke pijn
Ook de euthanasiewet bij een ‘voltooid leven’ is een belangrijk punt van D66. Rens: “Dat was op mijn situatie natuurlijk niet van toepassing, maar ik heb in het ziekenhuis wel gezien hoe mensen kunnen lijden. Zelf heb ik ook de onmenselijke pijn ervaren, maar die was niet uitzichtloos. Dat is een belangrijk verschil. Soms voelde het wel alsof er geen uitzicht was, maar ik heb altijd geweten dat de feiten zeiden dat ik een kans had te overleven.”

Lees ook
Depressieve Martin tegen Alexander Pechtold in ‘Nieuwsuur’: ‘Ik wil dood, nú’

Gemeenteraad
Die kans is gelukkig werkelijkheid geworden. Rens geneest, en weet op zijn 22e al een plekje in de gemeenteraad van Leudal, een Limburgse gemeente waar Rens’ woonplaats Neer ook toe behoort, te verwerven. Dat hij weer drie jaar daarna naar de landelijke politiek zou doorstoten, had hij niet zien aankomen. “Het was mijn plan om acht tot tien jaar in de gemeenteraad te zitten.” En in die gemeenteraad ging hij ook met volle ambitie aan de slag. Maar ja, als Alexander Pechtold je dan vraagt om je kandidaat te stellen voor de Tweede Kamer… zeg je geen nee.

Tweede Kamerlid
Dus werd Rens woensdag, samen met zeventig verse Tweede Kamerleden, beëdigd als landelijk politicus. “Het voelt onwerkelijk”, zegt hij. “Waar je altijd als toeschouwer naar hebt gekeken, zit je ineens middenin. Het is heel gek als grote namen zoals Jeroen Dijsselbloem zich ineens aan je komen voorstellen en je feliciteren.”

Jongeren
Wat hij in de kamer hoopt te bereiken? “Meer jongeren bereiken en meer aandacht voor de regio’s genereren. “De opkomst onder de jeugd was ongeveer tweederde, terwijl de landelijke opkomst boven de 80 procent lag. Dat moet echt omhoog.” En die andere droom, voetbalcommentator worden? “Misschien dat als ik het ver schop als politicus, ik nog een keer in die hoedanigheid een voetbalwedstrijd mag verslaan.”