Onder het mes
De problemen begonnen op haar achttiende. Een jaar later werd de diagnose gesteld: blaaspijnsyndroom. Dertig keer per dag naar de wc, een fijn leven was het niet. Op haar 24ste ging ze daarom onder het mes. Het is een heel grote operatie, maar het was echt een opluchting, ik was zo blij toen het ging gebeuren…

‘One of the guys’
Tijdens een ingreep van acht uur werden haar blaas en urinebuis verwijderd. Van een stuk darm maakten artsen een inwendige pouch. Dat zakje haalt ze nu altijd via haar navel leeg, want daar eindigt haar urinebuis tegenwoordig in feite: Ik sta bij het plassen altijd boven de wc, als ‘one of the guys’.

‘Verjaardag van mijn stoma’
Na 3,5 week mocht ze naar huis. Je stapt het ziekenhuis uit… En dan begint je leven opnieuw, echt waar. We vieren de verjaardag van mijn stoma elk jaar, we halen zelfs taart in huis. Ze vertelt erover met haar baby op de buik: dochtertje Jayda is vorige week geboren. Want anderhalf jaar geleden vond Nicole ook nog eens ‘de liefde van haar leven’. Ik voelde me altijd onzeker, voor sommige mensen ben je gehandicapt, maar mijn vriend heeft echt totaal geen moeite met mijn stoma gehad. 

Zwanger raken
Of het lastig was om zwanger te raken? Ze opereren in je bekkenbodem, dus dat is wel een risico. Maar ik kon gelukkig probleemloos zwanger worden, op wat ontstekingen na. Maar ja, daar hebben zwangere vrouwen wel vaker last van natuurlijk.

Een continent/urinestoma zie je van buiten nauwelijks:

 

Hier vind je meer informatie over stoma’s en de Wereld Stomadag.